Saturday, July 8, 2017

வெள்ளிக்கிழமை விஷேஷம் ..

இறக்கி வைச்சிருக்கேன்!   இறக்கி வைச்சிருக்கேன்
!பொன்னாங்கன்னி மிளகாய்  போட்டு  இறக்கி வைச்சிருக்கேன்!. 

இந்த வாரம் செவ்வாய் கிழமை விடுமுறை ஆச்சே.. அதனால வெள்ளி கிழமை வந்ததே தெரியல. வெள்ளி மாலை வந்தவுடன் பொதுவாக அம்மணி வேலையில் இருந்து வர்றதுக்குள்ள வீட்டு பின் புற  தோட்டத்தை சுத்தம் பண்ணிடுவேன்.

ஏன்னு கேக்குறீங்க? நல்ல கேள்வி தான்.

நம்ம சுத்தம் பண்ணும் போது அம்மணி அங்கே இருந்தாங்கனா சுபர்வைஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சுடுவாங்க.. அது நமக்கு ஆகாது. அது மட்டும் இல்லாம.. இப்படி பண்ணுங்கோ.. அப்படி பண்ணுங்கோன்னு ஒரே விஷயத்தை மேஜர் சுந்தராஜன் பாணியில்  இங்கிலிஷ் - தமிழ்ன்னு மாத்தி மாத்தி அறிவுரை வேற..

இந்த வெள்ளியும் அப்படி தான் ஆரம்பிச்சது.. இங்கே இப்ப எல்லாம் ஒரு கான்சப்ட் வந்து இருக்கு.. "Raised Garden Bed" உயர்த்தி அமைக்க பட்ட படுக்கை!

புதுசா ஒன்னு வந்துட கூடாதே.. அம்மணி வாங்கி வந்து அதுல கத்திரி - புதினா - தக்காளி - லொட்டு - லொசுக்குன்னு போட்டுட்டாங்க. அதுக்கும் மேலே ஒரு ஓரத்தில் ஒரு சின்ன தொட்டியில் பொன்னாங்கன்னி கீரை.. அந்த  பொன்னாங்கன்னி கீரை தொட்டிய இந்த உயர்ந்த படுக்கை தோட்டம் மேலே வைக்கணும். வீட்டை சுத்தி நிறைய முயல். எட்டிச்சினா மொத்தத்தையும் கும்பலா சேர்ந்து அரை மணி நேரத்தில் காலி பண்ணிடும்.
உயர்த்தி தோட்ட படுக்கையின் மேல் பொன்னாங்கன்னி.. 

இந்த மாதிரி தான் இந்த வெள்ளியும் ஆரம்பிச்சேன். பொன்னாங்கன்னி தொட்டிய தூக்கி கீழே வைச்சிட்டு மத்த எல்லாத்தையும் சுத்தம் பண்ணிட்டு வீட்டுக்குள்வரும் பொது எட்டு மணி.

அம்மணியும் வீட்டை வந்து சேர..

பின்னால சுத்தம் பண்ணிடீங்களா...

எஸ் மேம்...

சூப்பர், பொன்னாங்காணி நல்லா வளந்து இருக்கு... இந்த ஞாயிறு சமைக்கிறேன்..

சூப்பர்.. ஆண்டவன் பொன்னாங்கன்னிய படைச்சதே அம்மணி சமைக்க தான். இவங்க சமையல் அப்படி இருக்கும்.

நினைத்து கொண்டே படுத்தேன்..

காலையில் அம்மணியும் கண்மணிகளும் வெளியே கிளம்ப.. நானும் தோட்டத்து புறம் வந்து பார்க்கையில் ... பேய் அறைந்தது போல் அலறினேன்.

சுத்தம் செய்யும் போது கீழே வைத்த பொன்னாங்கன்னியை மீண்டும் மேலே வைக்க மறந்துவிட்டேன். மொத்த கீரையையும் முயல்  ஸ்வாஹா..

தொட்டியை பார்த்தால்.. ஊரான் காசை கொள்ளையடித்து விட்டு திருப்பதிக்கு மொட்டை போட்ட சேகர் ரெட்டி.. கும்புடுறேன் சாமி OPS இருவரின் தலை போல் இருந்தது..

கண்ணும் மணியுமா அம்மணி காத்து வந்தாங்கா..
அய்யயோ.. என்ன பண்ணுவேன்..


இவர்கள் மூவரும் இல்லம் வருமுன் ...


அடிச்சி புடிச்சி மார்க்கெட் போய்.. பச்சை நிறத்தில் இருந்த அம்புட்டு இலையும் வாங்கியாந்து.. பிரட்டி வைச்சேன்..

பின்னர் :

என்னங்க இது.. வித்தியாசமா இருக்கே?

நம்ம

வீட்டு பொன்னாங்கன்னி தான்.. கூட இந்த ஊர் கீரையும் ஒன்னு போட்டேன்.
உனக்கு பிடிக்கும்னு நானே பிரட்டிட்டேன்...

ஓ..  பொன்னாங்கன்னி நல்லா வளந்து இருந்ததே .. நாளைக்கு நானே கூட்டு  பண்ணலாம்னு யோசித்தேன். இனிமேல் இந்த கீரையை நீங்க சமைக்காதீங்க நானே சமைக்கிறேன்.

பின்குறிப்பு :

இனிமேல் நீங்க இதை சமைக்காதன்னு சொன்னாங்களே.. ஒரு வேளை சமையல் கேவலமா? பொதுவா நல்லா இருக்குன்னு தானே சொல்லுவாங்க..

எது என்னமோ.

மயிரிழையில் தப்பித்தேன். 

Monday, July 3, 2017

ஹோட்டலில் போய் சாப்பிடுறவன் எவன்?

ஹோட்டலில் போய் சாப்பிடுறவன் எவன்? - நிர்மலா சீதாராம்.


ஆணவ திமிர் பிடித்த அமைச்சருக்கு...ஒரு விளக்கம்..

இங்கிலாந்து நாட்டில் மேல் படிப்பு படிக்க செலவு செய்யும்
 வசதியுள்ள குடும்பத்தில் பிறந்து ஆந்திராவில் காங்கிரஸ் அமைச்சரின் மகனை  காதல் திருமணம் செய்து கொண்டு.. பிறந்த நாளில் இருந்து இன்று வரை பசி - பட்டினி - சமையலறை - கழிவறை இல்லாத பத்து அடி அறை - கைக்கும் வாய்க்கும் எட்டும் அளவான கூலி ... என்று எதையும் அறியாத தமக்கு
ஹோட்டலில் சாப்பிடுறவன் எவன் என்று தான் கேட்க தோன்றும்.


என் வாழ்க்கையில்  24  வயதில் பாம்பாயில் வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தேன் .. அன்று ஒரு நாள்..

அலுவலகத்திற்கு சென்ற என்னோடு இன்னும் மூன்று பேர். நால்வருமே தமிழகத்தில் இருந்து பிழைப்புக்காக பாம்பே சென்றவர்கள். தம்மை போல் இங்கிலாந்து சென்று படிக்க எங்கள் பெற்றோர்கள் அரசியல் ஆதாயம் கொண்டவர்களாய் இல்லாவிடினும் . அவர்களின் கடின  உழைப்பால் அவர்கள் செய்த தியாகத்தினால்  நாங்கள் நால்வருமே அவரவர் துறையில் முதுகலை பெற்றவர்கள்.

சம்பளம் .. ஆளுக்கு 2 ,500  மாதத்திற்கு..

தங்கியதோ பத்துக்கு பத்துக்கு என்ற அறை. காலையில் ஆறு மணிக்கு முன்னால் நாங்கள் விளக்கையோ மற்றும் சத்தம் எதுவும் போட கூடாது. வீடு உரிமையாளரின்  எழுதாத சட்டம்.

Friday, June 30, 2017

தண்டத்துடன் ஒரு XXX பதிவு....

வெள்ளி மாலை....

அலுவலகத்தை விட்டு வெளியே வந்து வண்டியை  எடுக்கையில்......அலறியது அலை பேசி...

வாத்தியாரே...

சொல்லு தண்டம்...

ஜூலை 4  ...இப்பதான் போன மாதிரி இருந்தது வந்துடுச்சி ...

எங்கே இருந்து பேசுற... நவம்பரில் தானே வரேன்னு சொன்ன...

பசங்க தொந்தரவு வாத்தியாரே. பத்து நாள் லீவ் போட்டு வந்து இருக்கேன். ஜூலை 4 க்கு என்ன பண்ற?

இதுவரை ஒன்னும் பிளான் இல்ல .. என்ன பண்ணலாம் சொல்லு?

சுந்தரி வரும் போதே ஒரு கண்டிஷனோடு தான் வந்தா..

என்ன கண்டிஷன்...

இந்த பத்து நாளும் கிச்சனில் நுழைய மாட்டாளாம்..

கொடுத்துவைச்சவன் தண்டம் நீ.. அடுத்த பத்து நாள் உனக்கு ருசியான  சாப்பாடு...

Wednesday, June 28, 2017

எஸ் வீ க்கு சுப வீயின் பதில் என் மூலம்..

சுப வீ அவர்களுக்கு எஸ் வீ சேகர் எழுதிய பதில் கடிதத்தை படித்தேன்.மிகவும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. இந்த நாடக நடிகரின் IQ என்னவாக இருக்கும் என்று வியந்தேன்.

ஏன் என்று பார்ப்போம்.

Tuesday, June 27, 2017

அரளி !

அருகில் சென்றேன்
அதிர்ந்து நின்றேன்
அழகின் இலக்கணம்
அயர்ந்தேன் ஒரு கணம் .

அவளும் தமிழா
அசையில் உமிழா
அவளுக்கு என்றேன்
அருகே சென்றேன்

Monday, June 26, 2017

சிம்புவுக்கு ஒரு ....

சிம்புவுக்கு ஒரு ....

சிலம்பரசன்.. இதை எழுத ஆரம்பிக்கும் முன் ஒரு உண்மை. இதுவரை நீ நடித்த எந்த படத்தையும் நன் பார்த்ததில்லை. தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியினால் தமிழ் திரை உலகின் பாடல் அல்ல சிரிப்பு காட்சி ஏதாவது பார்க்கலாம் என்று யு டுயூப் பக்கம் சென்று தட்டினால் அங்கே நீ நடித்த படங்களின் காட்சிகளும் வரும். அதில் கூட இதுவரை உன் நடிப்பை ஒரு நிமிடத்திற்கு மேல் பார்த்தது இல்லை.

ஏன் பார்ப்பதில்லை?

என்  கல்லூரி நாட்களில் தான் உன் தந்தை கொடி கட்டி பறந்தார். ஆரம்பத்தில் அவரின் இரண்டு படங்களை ரசித்தேன்.. ஆனால், அதன் பின்னால் வந்த படத்தில் படத்தில் அவரின் காட்சிகள் அதிகமாக வருவதால் அவர் படத்தையும் பார்ப்பதை தவிர்த்து விட்டேன்.

இனிய தளத்தில்  எங்கே சென்றாலும் டி ராஜேந்தர் அவர்களின் பேச்சை பார்த்தால் முக்கால் சுளிக்க தோன்றும். ஒரு மனிதன் எப்படி கொஞ்சமும் கூச்சமில்லாமல் தன்னை தானே இப்படி போற்றி கொள்ள இயலும் என்று வியந்த  நாட்கள் உண்டு. TR போல் சுயஸ்துதி யாராலும் பாட இயலாது என்ற எண்ணம் உன் பேச்சை  கேட்டதும் தவிடு பொடியாகியது.

Thursday, June 22, 2017

முதல் முதலாக பார்த்த போது...


மூத்தவள் பிறந்த அன்று
முழுமையானேன் என்று இருந்த வேளையில்..
மூன்றே வருடத்தில்
முழுவாம இருக்கேன் என்று

முந்தானையில் முகத்தை துடைத்து கொண்டே
மூச்சு வாங்க
முணுமுணுத்தாள்
மூன்று முடிச்சி வாங்கியவள்..

முழுக்க பொய் தானே
முகத்தை பார்த்து சொல் என்றேன்..
முன்னே வந்தாள் சொல்லவில்லை..
முகத்திலே தெரிந்தது  அகத்தின் அழகு...

முன் ஏற்பாடு எதுவும் இல்லையே
முன்பின் உதவிக்கும் ஆள் இல்லையே
மூன்று பேர் என்று தானே இருந்தோம்
முதலுக்கே என்றேன் .. வாய் அடைத்தாள்..

மும்மாரி பொழிய மாதங்கள் கழிய
முழு கற்பிணியானாள்
முதலில் எனக்கு சொல்லுங்க
மூத்தவள் ஆசைக்கு அடுத்தது  ஆஸ்திக்கா?


மூடினேன்  வாயை
முகர்த்தேன் மூத்தவளை ஆஸ்தி எனக்கெதற்கு
முடிந்தால் ஆசைக்கு இரண்டு கொடு
முனங்கினேன்  அவள் காதில்

Wednesday, June 21, 2017

கல்யாண நாள் பார்க்க சொல்லலாமா ?

கோடை விடுமுறை ஆரம்பித்து ஒரு இரண்டாம் வாரம். மூத்த ராசாத்தி ஒரு வாரம் விடுமுறையை அனுபவித்து விட்டு இரண்டாவது வாரம் வேலைக்கு செல்ல ஆரம்பித்துவிட்டாள். அவள் பணி  புரியும் "கோல்ப் கோர்ஸ்" அவளுக்கு மிகவும் பரிச்சயமான இடம். 8 வயது முதல் வருடத்தில் பாதி நேரத்தை இங்கேயே செலவழித்தவள், அதனால் அனைவரையும் தெரியும்.

இளையவளுக்கு 14 வயது . முழு நேர வேலைக்கு செல்லாவிடிலும், அவளும் மூத்தவளோடு காலையில் கிளம்பி சென்று விடுவாள். அங்கே நடக்கும் சம்மர் கேம்பில் வாலெண்டியராக பணி புரிவாள். அதற்கு பணம் பெறாவிட்டாலும் உணவு கிடைக்கும்.

நாட்கள் இப்படி போக.. நேற்று இளையவளோடு ஒரு உரையாடல்..

டாடி .. போன  ஞாயிறு (Fathers Day)  நாங்க பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் அவங்க அவங்க கல்யாணத்த பத்தி பேசினோம்.



சற்று அதிர்ந்தேன். சுதாரித்து ...



பதினைஞ்சு ஆக  இன்னும் ஒரு வாரம் இருக்கு. இப்ப கல்யாணத்த பத்தி என்ன அவசியம்? அப்படி என்ன பேசுனீங்க. யாரை கட்டிக்க போறேன்னு பேசுனீங்களா?

"வானம் பார்த்த விவசாயி"...!

காலை 4 மணிக்கு எழுந்து  நேற்றைய மிச்ச மீதியை "பழையது" என்ற பெயரில் உப்பை மட்டும் சேர்த்து பருகிவிட்டு , தன் கால்நடைகளோடு கால்நடையாக மொத்த நாளையும் வெயிலிலே தாரை வார்த்து விட்டு, தூவிய விதைகளால் வரும் விளைச்சலை கனவில் கொண்டு தூங்க செல்கிறான்.
பட உபயம் :புவனா கருணாகரன் 

தூக்கம் வரவில்லை .எப்படி வரும்? முகத்தில் அடிக்கும் காற்றை வைத்தே மனது சொல்லுகின்றது ... நாளை மழை வராது.  இரவு இரண்டு மணி, அருகில் இருந்த பசு, கன்று ஈனுகையில் உயிரை விட அதையும் தோண்டி புதைத்து விட்டு, ஐயகோ நாளையில் இருந்து பிள்ளைகளுக்கு பால் இல்லையே என்ற துக்கத்தோடு பெருமூச்சு விட... அருகில் இருந்த மனைவி கேட்கின்றாள்..

Tuesday, June 20, 2017

ஏமாறாதே ஏமாறாதே..

1999 போல நினைக்கிறன். வளைகுடா பகுதியில் குப்பை கொட்டி கொண்டு இருந்த நாட்கள். அப்போது ஒரு நாள் வேலை விஷயமா மஸ்கட்டில் இருந்து துபாய் போக வேண்டி இருந்தது.

காலையில் ஐந்து மணிக்கு வீட்டை விட்டு நேராக மஸ்கட் விமான நிலத்திற்கு சென்று அங்கே வண்டியை பார்க் செய்து விட்டு  ஒரு மணி நேர விமான பயணம்.

துபாய் அடைந்து அங்கே ஏற்கனவே ஏற்பாடு செய்து  இருந்த வாடகை வண்டியை எடுத்து கொண்டு நேராக அலுவலகம், மற்றும் மதிய உணவு  அங்கே வாழும் நண்பர்களுடன்.. மீண்டும் அலுவலகம்.

மாலை ஆறு மணி போல் அங்கே இருக்கும் அஞ்சப்பர் உணவகத்தில் போய் அம்மணிக்கும் அடியேனுக்கும் .. பிரியாணி  மற்றும் சில உணவினை வாங்கி கொண்டு நேராக துபாய் விமான நிலையம்.

அங்கே வாடகை வண்டியை திருப்பி கொடுத்துவிட்டு, குடிவரவையும் கடந்து என் விமான கதவை நோக்கி செல்லும் போது.. எதிரில் இரு இந்தியர்கள் என்னை கடந்து செல்ல..

இவர்களை எங்கேயோ பார்த்து இருக்கிறேனே .. என்று நினைக்கையில்..

விமானம் கிளம்ப இன்னும் ஒரு மணி நேரம் இருக்கும் பட்சத்தில் அங்கே இருந்த டுயூட்டி பிரீ ஷாப் சென்று அம்மணிக்கு ஏதாவது வாங்கலாம் என்று நுழையும் போது அங்கே இந்திய கிரிக்கெட் அணி வீரர்கள் இருந்தனர்.

அப்போது தான் நினைவிற்கு வந்தது.. வழியில் பார்த்தது கங்குலி மற்றும் டேபாஷிஸ் மோன்டி  என்று.

அனைத்து கிரிக்கெட்டர்ஸ் அங்கே இருக்கையில் அங்கே வந்த சக இந்திய பிரயாணிகளின் முட்டாள் தானம் என்னை வியக்கவைத்தது.


அங்கே இருக்கும் விளையாட்டு வீரர்கள் ஆளுக்கு ஒரு பொருளை கையில் வைத்து விலை என்று பார்த்து கொண்டு இருக்க..  பயணம் செய்ய வந்துள்ள முட்டாள்களோ ..

Sir... Can I pay for your shoes.. bottle.. perfume ...

என்று ஏதோ பிறவி பயனை அடைந்தது போல் மகிழ்ந்தனர். நானோ  சற்று ஓரத்தில் அமர்ந்து அடுத்து நடக்கும் காட்சிகளை எடை போட்டேன்.

 நம் விளையாட்டு வீரர்கள் எந்த ஒரு பொருளையும் வாங்கினோமா.. விலை கொடுத்தோமா என்று இருக்கவில்லை. எவனாவது ஒரு  ஏமாந்த சோனாங்கிரி மாட்டுவான் என்று அந்த பொருளை கையில் வைத்து கொண்டு அங்கேயே காத்து கொண்டு இருப்பார்கள். அவர்கள் நினைத்ததை போல் எவனாவது ஒருவன் வருவான்..

Sir, can I buy this for you...?

சரி, வீரர்களுக்கு தான் இப்படி என்றால் .. வர்ணனையாளர்களுக்கும் இதே உபசரிப்பு தான்.

இந்த கிரிக்கெட் விளையாட்டு வீரர்கள் லட்ச கணக்கில் சம்பாதிப்பவர்கள்.. அவர்களுக்கு இந்த ஜந்துகள் ஏன் இப்படிபோட்டி போட்டு கொண்டு செலவு செய்கின்றார்கள் என்று நினைக்கையில்...

கடைசி அழைப்பு வர விமானத்தில் ஏறினேன்.

சில மாதங்களுக்கு பின் அந்த உலக கோப்பை  கூட முழுமையாக பிக்ஸ் செய்ய பட்டு  இருக்கலாம் என்று அறிந்தேன். அந்த செய்தியை படித்த இந்த ஏமாந்த சோனகிரிகள் எப்படி பீல் பண்ணி இருப்பார்கள்?

Saturday, June 17, 2017

அ(ர்)ப்பனுக்கு வாழ்வு வந்தால்...


அப்பா...
என்றாள்...


அடித்து பிடித்து ஓடி
மூச்சு வாங்க..
பல படி தாண்டி மேலே வந்தேன்.....

வழியில் அவள் அம்மா கேட்டாள்..
ஊரிலேயே உனக்கு மட்டும் தான் பிள்ளையா ..

நல்ல கேள்வி...

நினைவரியாத நாளில் அடுத்தவன் போல்..
அவன் தோளில் நிற்க முடியாத   பாக்கியம் ...

முதல் வகுப்பிற்கு அவனவன்
அவரின் அரவணைப்பில் வரும் போது...
அனாதை   போல் நின்ற துர்பாக்கியம்...


Friday, June 16, 2017

கிரிக்கெட் : நாட்டை பிடித்த ஏழரை ..


மீள் பதிவு தான் !

இந்த பதிவை ஆரம்பிக்கும் முன் ஒரு காரியத்தை சொல்லி கொள்கிறேன். கிரிக்கட் விளையாட்டை மிகவும் விரும்பி ரசித்து விளையாடியவன் அடியேன். விளையாடினது மட்டும் அல்லாமல் தொலைகாட்சியில் இந்த ஆட்டத்தை அதிகமாக பார்த்து நாட்களை தொலைத்தவனும் நான் தான். இந்த ஆட்டத்தில் சூதாட்டம் நுழைந்து அஜாருதீன் – மாலிக் (அக்ரமும் தான்) – ஹன்சி போன்றவர்கள் அதில் ஈடுபட்டார்கள் என்று தெரிந்தவுடன் இந்த விளையாட்டை அறவே வெறுத்து விட்டு விட்டேன். இந்த கேடு கெட்ட ஆட்டம் நாட்டை மேலும் கெடுக்க வந்தது தான் ஐ பி ல் …

ஐ பி ல் … இந்த சனியன் உருவானதின் காரணமே ஊழல் தான் . இதை உருவாக்கியவர் லலித் மோடி என்று அவருக்கு வேண்டிய சிலர் பாராட்டி புகழ்ந்து தள்ளினார்கள் .
யார் இந்த லலித் மோடி . ஒரு குஜராத்தி வியாபார குடும்பத்தில் பிறந்தவர். தனது வாலிப வயதில் அமெரிக்காவில் கல்லூரி படிப்பு படிக்க வந்து இருக்கையில், அமெரிக்க நாட்டில் கோக்கைன் (Cocaine ) என்னும் போதை பொருளை கடத்தியதர்காகவும் மற்றும் வேறு ஒரு நபரை “கிட் நப் ” பண்ணியதர்காகவும் இங்கே கைது செய்ய பட்டார். இங்கே உள்ள நீதி மன்றத்தில் தன் தவறை ஒப்பு கொண்டு சில மாதங்கள் சிறை தண்டனை அனுபவித்து அது முடிந்ததும் இன் இந்த பக்கம் எட்டி பார்க்காதே என்று இந்தியாவிற்கு திருப்பி அனுப்ப பட்டார். இந்த புகழ் பெற்ற மோடி தான் ஐ பி ல் உருவாக்கியவர் .அமெரிக்காவில் உள்ள நகரங்களுக்கு மத்தியில் NBA மற்றும் NFL போன்ற ஆட்டங்களின் விதிமுறைகளை காப்பி அடித்து ஐ பி ல் என்ற சனியனை உருவாக்கினார் .

Thursday, June 15, 2017

குற்றம் புரிந்தவன்..

ஆர்டர் !ஆர்டர் ! ஆர்டர் !..

ஆல் ரைஸ்.. கோர்ட் இஸ் இன்  செஷன்..

என்று அந்த பணியாளர் சொல்ல ..நீதிபதியும் அங்கே வர...வழக்கு தொடர்ந்தது.

இன்றைக்கான வழக்கு?

வங்கி கொள்ளை!

இந்த நீதிபதிக்கென்று இங்கே நல்ல பெயர் உண்டு. ஒவ்வொரு வழக்கையும்   தீர விசாரித்து அதற்கான தீர்ப்பை சீராக வழங்குவது மட்டும் அல்லாமல் தீர்ப்பின் மூலம்  குற்றவாளி  மனம் திருந்தி  வாழ்க்கையை மாற்றி அமைத்து கொள்ள வேண்டும் என்று நினைப்பவர்.

குற்றம் சாற்றபட்டவர்  கூண்டிற்குள் தலை குனிந்து கொண்டு நிற்க..

அரசு வக்கீல் வாதிட்டார்..

Monday, June 12, 2017

பதிலே(லோ) காற்றில் உள்ளது ...

வருடம் 1963  .. வியட்நாம் போர் நடந்த வேளையில்.. பாடகர் .. பாப்  டிலான் (BOB DYLAN)  ஒரு மனித நேயமான பாடலுடன் வந்தார்.

ஒவ்வொரு வார்த்தையும் இசையும் நெத்தியடி. உணர்ந்து எழுதிய பாடல் அமைக்க பட்ட இசை.

இவ்வாறு பல பாடல்களை எழுதிய பாப்  டிலனுக்கு 2016  ம் வருடம் ஆங்கில இலக்கியத்திற்கான நோபிள் பரிசு கிடைத்தது, அடியேனை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தியது.

இதோ அந்த பாடலின் தமிழாக்கம். அதை தொடர்ந்து அந்த பாடலின் ஆங்கில வரிகளும் உள்ளது. அந்த பாடலையும் கண்டிப்பாக அவரே பாட கேளுங்கள்.


எத்தனை பயணம் அவனுக்கு
அவனை மனிதன் என்று மற்றவர்  அறிய...
எத்தனை கடலை வெண்புறா கடக்க வேண்டும்
அது கரையை சேர்ந்து அடைய ...
எத்தனை குண்டுகள் வெடிக்கவேண்டும்
அவை இனி வெடிக்காமல் இருக்க..

பதிலோ தோழா,  காற்றில் உள்ளது...
பதிலே காற்றில் உள்ளது ...

எத்தனை வருடம்  மலை நிற்கும்
அது கடலில் மூழ்கும்  வரை



Saturday, June 10, 2017

பொன்னாங்கன்னி ...அது பொன்னான கன்னி..

சனி மதியம் ராசாத்திக்கள்  இருவரும் நட்புக்களோடு ஒரு "ம்யூசிக் கான்சர்ட்" செல்ல அம்மணியோ தம் பணி தொடர்பான ஒரு காரியத்தினிமித்தம் செல்ல.. அடியேனின் அம்மாவோ.. ரெண்டு நாளைக்கு உன் அண்ணன் வீட்டுக்கு போறேன் .. நீ திங்கள் வந்து என்னை கூட்டின்னு வந்துடு என்று கிளம்ப..


ஏங்க.. மதியம் முழுக்க வீட்டிலே தான் இருப்பீங்க.. கொஞ்சம் கூட்டல் பெருக்கல் பாத்துக்குங்க...

பிடித்த பாடல்களை சத்தமாக வைத்து வேலையை ஆரம்பித்தேன். சூப்பர்விஷன் செய்ய ஆள் இல்லாததால் வேலை வெகு சுலபமாக முடிந்தது.

மீண்டும் வந்து அமர்ந்து ஒரு பதிவு எழுதலாம் என்று யோசிக்கையில்..

சமையல் குறிப்பு போட்டு நெடு நாளாகிவிட்டதே.. ஒன்று போடலாம் என்று நினைத்து கொண்டு இருக்கையில்..அலை பேசி அலறியது.

ஏங்க...

சொல்லு..

வீடு..

சொர்க்கம் என்பது எனக்கு சுத்தம் உள்ள வீடு தான்..

தேங்க்ஸ்.. எனக்கு ஒரு ஹெல்ப் பண்ணுங்களேன்.

Friday, June 9, 2017

இஞ்சிரிங்கோ... இனிஜெரோ..

சென்ற வாரம் நண்பர் ஆரூர் பாஸ்கர் தாம் ஒரு எத்தோப்பிய  உணவகத்திற்கு சென்றதையும் அங்கே அவர் உண்ட "இனிஜெரோ"  என்ற ஒரு உணவை பற்றியும் எழுதி இருந்தார்.

நாம் தான் உணவு பிரியர் ஆயிற்றே.. எதிர்த்த வீட்டில் குழம்பு கொதித்தால் நம்ம வீட்டில் தட்டை எடுப்போமே..

நண்பரிடம் சற்று விசாரித்த பின் ... அம்மணியிடம்...

பிரென்ட் ஒருத்தர் பிளோரிடாவில் இருக்கார்..

என்ன .. உங்களுக்கு பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் இருக்காங்களா? சொல்லவேயில்லை.

ஜோக்.. இருக்கட்டும் இருக்கட்டும்..

சொல்லுங்க..

கோடை கால காற்றே..

  கோடை விடுமுறை விட்டு ஒரு வாரமாச்சி.. என் பிரச்சனை ஆரம்பிச்சிடிச்சி.

மூத்தவள் 12  வந்து  முடிச்சிட்டு கல்லூரிக்கு  போக தயாராகிட்டா.. செப் கடைசி வாரத்தில் கல்லூரி ஆரம்பிக்கும்.

இளையவள் 9ம் வகுப்பில்  இருந்து 10வது போறா.

விடுமுறை ஆரம்பிச்சி  ஒரு வாரம் ஆச்சி.  காலையில் வேலைக்கு போகும் போது  7  மணிக்கு  ரெண்டு பேரையும்  எழுப்ப போனா அடிக்கவே வந்துட்டாளுங்க.

ஆர் யு ஜோக்கிங்.. ப்ளீஸ் டெல் மீ யு ஆர் ஜோகிங்ன்னு .. கத்துறாளுங்க.

சரி.. அம்மணி பண்ண சுமதியை குடிச்சிட்டு வேலைக்கு போனேன். வழியில்..

விஷ்.. எங்கே இருக்க?

அலுவலகத்தில் இருந்து போன்.

இன்னும் 5  மினிட்ஸ்.. அங்கே இருப்பேன்.

ஒரு ஹெல்ப் பன்னு. பக்கத்தில் இருக்கும் டோனட் கடைக்கு போய் ப்ரேக்பாஸ்ட வாங்கினு வந்துடு. நாங்க ஏற்கனவே பெ பண்ணிட்டோம். ஜஸ்ட் பிக் இட் அப்.

Thursday, June 8, 2017

இது யாரு தெச்ச சட்டை...

என்ன ஒரு அநியாயம். தமிழனாக பிறந்தது இவ்வளவு பெரிய குற்றமா? என்ன தான் நடக்குது இங்கே.

இந்த சட்டையை பாருங்கள். தமிழக அரசாங்கத்தால் ஆரம்ப பள்ளி மாணவர்களுக்கு அளிக்க பட்ட சட்டை.

இதை  பார்த்தவுடனே நெஞ்செல்லாம் பற்றி எறிகின்றது. ஊழல் - லஞ்சம் - கமிசன் இவை மூன்றின் ஒட்டு மொத்த உருவமே  தமிழக அரசு தான்.

மக்களை பற்றி ஒரு சிறு துளி அளவிற்கு கூட அக்கறை இல்லை, இதில் ஆளும்  கட்சி எதிர் கட்சி என்றும் பிரித்து சொல்ல இயலாது. இருவருமே ஒன்று தான்.


படங்கள் : Palanivel Manickam  முகநூல் பக்கத்தில் இருந்து. 

என்னே ஒரு கேவலம். பிஞ்சு நெஞ்சங்களின் தன்னம்பிக்கையிலா ஊழல். வளரும் ஒரு உள்ளதை போற்றி அல்லவா வளர்க்க வேண்டும். இம்மாதிரியான கேவலமான ஆடையை கொடுத்தால் அவனுக்கு என்ன ஊக்கம் வரும்.

இதை மாணவர்களுக்கு இலவசமாக தந்தோம் என்று கோடி கணக்கில் கொள்ளை அடித்து இருப்பார்கள்.

இந்த சுயநலமிக்க வெறிபிடித்த நாய்களை அடித்து துரத்த வேண்டாமா? தங்களின்  பதவி எந்த நேரமும் பறி போகலாம் என்று இவர்கள் தற்போது செய்யும் ஊழலுக்கு அளவே இல்லை.

கொள்ளைக்காரி ஜெயலலிதாவின் ஆட்சி தொடரும் என்று எவ்வளவு தைரியமாக வெளிப்படையாக சொல்கின்றார்கள். வேறு எங்கேயாவது இப்படி சொல்ல முடியுமா?

அந்த திருடி இருந்து இருந்தால் இன்னேரம் சிறையில் தானே. அந்த ஆட்சி தொடரும் என்று சொல்வதின் மூலம் நாங்கள் தொடர்ந்து கொள்ளையடிப்போம்   என்று தானே சொல்லி வருகின்றார்கள்.

எதிர் கட்சியோ அதை விட மோசம். ஊழல் என்பதை தமிழகத்திற்க்கு அறிமுக படுத்தியது மட்டும் அல்லாமல்.. குடும்பம் முழுக்க கோட்டீஸ்வரர்கள்.

இந்த குடும்பத்தின் மொத்த சொத்தையும் சேர்த்தால் தமிழகம் உலகிலேயே செல்வந்த நாடாக வாய்ப்புண்டு. அவ்வளவு பேராசை .. அவ்வளவு மோசம்.

இந்த கேவலமான அரசியல்வாதிகளும் அதிகாரிகளும் சாலையில் செல்லும் போது  பசியும் பட்டினியுமாய் அலையும் பொது ஜனங்களை பார்க்க மாட்டார்களா?

அவர்கள் படும் கஷ்டத்தை பார்த்து.. இவர்களுக்கு சேர வேண்டிய பணத்தை எல்லாம் நான் திருடி பதுக்கி வைத்து இருக்கின்றேன் என்று சற்றும் குற்ற உணர்ச்சி பட மாட்டார்களா?

நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே..


ஆசிரியர்களுக்கு ஒரு விண்ணப்பம்.

இந்த கேவலமான சீருடையை திருப்பி அனுப்புங்கள். இப்படி பட்ட ஊழல் நிறைந்த அமைப்பில் இருப்பதை விட பிள்ளைகள் நிர்வாணமாக பள்ளிக்கு வருவதே மேல்.

இனியும் பொறுக்காதே தமிழா.. 

Wednesday, June 7, 2017

தோட்டத்துல பாத்தி கட்டி..

தண்டம்...

வாத்தியாரே.. என்ன இது.. மதியம் ரெண்டு மணிக்கு போன்? இன்னும் தூங்க போகல..?

இங்கே இப்ப ராத்திரி  ஒன்னரை  ஆவுது...

என்ன அவசரம் சொல்லு..

எப்ப தண்டம் திரும்ப வர?

ஒரு வருஷ ப்ராஜெக்ட் வாத்தியாரே.. கிளம்பும் போதே சொன்னேன் இல்ல.. நவம்பரில் வருவேன். இது அம்புட்டு அவசரமா?

இல்லை.

ஓ... ஒரு வேளை என் வலை தள பதிவு ரசிகர்கள்  என்னை மிஸ் பண்றங்களா?

நீ எப்ப பதிவு எழுதுன?

நான் எதுக்கு எழுதணும்.. நான் எழுதவேண்டியது எல்லாத்தையும் தான் நீ எழுதிரியே.. சரி விஷயத்தை சொல்லு.

நேத்து ஒரு விபரீதம் நடந்துடிச்சி தண்டம்.

Tuesday, June 6, 2017

பாக்கிஸ்தானி ஜிந்தாபாத்.

இவ்வளவு நகைசுவையாகவும்  எழுத முடியுமா?

நகைசுவை பதிவுகளை விரும்பி படிப்பவன் நான். பொதுவாகவே நகைசுவை எழுத்தாளர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை ருசித்து வாழ்கின்றார்கள் என்று எனக்குள் ஒரு  அபிப்ராயம்.

ஆனால் நண்பவர்கள் சிலர் "வாழ்க்கையில் எல்லையில்லா கஷ்டத்தை அனுபவித்த ஒருவன் - ஒருத்தியினால் மட்டுமே நகைசுவை உணர்வோடு எழுத  முடியும்"  என்று கூறுவார்கள்.

சரி அதை விடுங்கள்.

எப்படி இவரால் இம்புட்டு அற்புதமா  எழுத முடியுது? குட்டி கரணம் போட்டாலும் நம்மால் இவரை போல் எழுத முடியவில்லையே என்று என்னை  தன்னுடைய ஒவ்வொரு பதிவிலும் ஆச்சரிய படுத்துபவர் நண்பர் யாசீர். வளைகுடா நாட்டில் பணிபுரியும் இவரின் எழுத்துக்கள்  அற்புதம்.

நீங்களே படித்து பாருங்கள்.

பாக்கிஸ்தானி ஜிந்தாபாத்.



ராகுல் டிராவிட் என்னைக்கு கிரிக்கெட்டில் இருந்து ஓய்வு பெற்றாரோ, அன்னையில இருந்து கிரிக்கெட் மீது இருந்த ஆர்வம் கொறஞ்சு போச்சு.  ஆனா என்னைக்கு ‘வி. வி. எஸ். லட்சுமனனை’யெல்லாம் 20-20க்கு செலக் செஞ்சானுங்களோ அன்னைல இருந்து ‘’இந்த கிரிக்கெட்டெல்லாம் அழிஞ்சாத்தான் என்ன?’’ன்னு தோண ஆரம்பிச்சிடுச்சு

எங்க ஆபிஸில் ஒரு பாக்கிஸ்தானி இருக்கிறான். அவன் சொல்லித்தான் அன்று இந்தியா-பாக்கிஸ்தான் மேட்ச் என்பதே தெரியும். முன்னாடியெல்லாம் இந்தியா-பாக்கிஸ்தான் மேட்ச் என்றால் ஒரு மாதத்திற்கு முன்பாகவே ‘’ஸ்கூல எப்படி கட் அடிக்கலாம்’’, ‘’எந்த தாத்தாவ சாவடிக்கலாம்’’.....என பக்காவாக ஸ்கெட்ச் போட்டு ரெடியாவோம். இப்போது அதுமாதிரியான பெரிய இண்டிரஸ்ட் யாருக்குமே இல்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

பழைய கம்பெனியில் நான் கேம்பில் தங்கியிருந்தேன். என்னோட புராஜெக்ட்டில் அன்சர்னு ஒரு பாக்கிஸ்தானி இருந்தான். என்னய பார்க்கும் போதெல்லாம் ஏதோ ஒரு அனாத புள்ளய பாக்குறது மாதிரி ஆதரோவோடு பார்ப்பான். பேசும் போது கேன்ஸர் பேசண்டிடம் பேசுறமாதிரி ரொம்ப கருணையா பேசுவான்.   முதலில்,  ‘’நாம துபாய்க்கு புதுசுங்குறதுனால இப்படி ஆதரவா இருப்பதாக’’ நினைத்தேன்.

ஒரு நாள் என்னுடய கேபினுக்கு வந்தான். ஆதரவு ஐந்து கிலோவை, கருணை கால் கிலோவோடு பிசைந்து (எப்போதும் போல) பேசினான். அவன் பேசும் தோணியைப் பார்த்த போது, ஏதோ என்னிடம் கேட்பதற்கு தயங்கி நிற்பதுபோல் தெரிந்தது. கொஞ்ச நேரத்திற்குப் பின்பு அவனாகவே கேட்டான். ‘’உனக்கு எப்படி இந்த சின்ன வயதில் சொட்டை விழுந்தது?’. ‘’அதே கேள்வி’’ நான்கு திசைகளிலிருந்தும் எக்கோ அடித்தது.  எந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியாம, இந்தியாவுல இருந்து ஓடி வந்தேனோ அதே கேள்வி. ‘சிவாஜி’ பட வசனம்போல ‘’இன்னும் எத்தனவாட்டிடா இந்த கேள்விய கேப்பீங்க”ன்னு என்னை நானே நொந்துகொள்வேன். ‘’எங்க வீட்டில் எல்லோருக்கு இப்படித்தான், எங்க தாத்தா, அப்பா, அண்ணன்....’’ என சேலம் சிவராஜ் சித்த வைத்திய சாலைக்கு அடுத்தது  எனது பரம்பரை பாரம்பரியம்தான்னு சொன்னேன்.

‘’நீ ஏன் விக்கு வைக்கக்கூடாது?’’ என்று கேட்டான். ‘’இல்லடா, விக்கு எல்லாம் சரிப்பட்டு வராது, அலர்ஜி பயம் இருக்கிறது, அதுமட்டுமல்ல எந்த இடத்திலாவது விக் கழண்டு விழுந்தால் ரொம்ப அவமானமாகப் போகும்’’ என்று கூறினேன். ‘’அப்படியெல்லாம் இல்லை, அலர்ஜி எல்லாம் வராது, கிளிப் டைப் விக் எல்லாம் இருக்கிறது, அது எங்கயும் கழறாது..’’ என கூறிக்கொண்டே ஆள் காட்டி விரலை அவனது காது பக்கத்தில் அழுத்தி விக்கை தூக்கிக் காட்டினான். ஆடிப் போனேன். யாரோ என் பிரடியில் விரகுக் கட்டையால் அடித்தது போன்று இருந்தது.

அப்பதான் தெரிந்தது அந்த ஷண்டாலன் கண்ணில் தெரிந்தது கருணை இல்லை அத்தனையும் குரூரம் என்று. அவன் ஒரு கிரிக்கெட் பைத்தியம். பாக்கிஸ்தான் உள்ளூர் மேட்ச்சைக் கூட விடாமல் பார்த்துவிட்டு, என்னிடத்தில் கமெண்டரி பண்ணிக்கொண்டிருப்பான். பக்கத்து ரூம் வேறு. இந்தியா-பாக்கிஸ்தான் மேட்ச் என்றால் பிரியாணி சமைத்து வைத்து உலக பாக்கிஸ்தானிகளை எல்லாம் அழைத்து வந்து பெரிய கும்பலாக மேட்ச் பார்ப்பான்.

பாக்கிஸ்தான் தோற்றுவிட்டால், ஒரு குயர் நோட்டு, பேனாவுடன் அவன் ரூம் பக்கத்தில் நின்று கொண்டால் போதும். உருது, ஹிந்தி மொழிகளிலுள்ள அனைத்து கெட்ட வார்த்தைகளையும் எழுதிவிடலாம். ‘’தற லோக்கல்’’ கெட்ட வார்த்தை தெரிந்துகொள்ளவும் ஒரு வழி உண்டு. ‘’இவன எதுக்கு எடுத்தோம்’’னு செலக்சன் போர்டுக்கும் தெரியாம, ‘’நம்மள எதுக்கு எடுத்தானுங்க’’ன்னு அவனுக்கும் தெரியாம ‘முஹம்மது கைப்’ மாதிரி கொஞ்சப் பேர் பாக்கிஸ்தான் டீமிலும் இருப்பான். அவனப் பத்தி அந்த நேரத்தில் அன்சரிடம் லைட்டா கிளறிவிடவேண்டும். நமக்கு சுட சுட ‘’தற லோக்கல்’’ கெட்டவார்த்தை டேட்டா பேஸ் தயார்.

இப்ப இருக்குற கம்பெனியில் ஒரு பாக்கிஸ்தானி இருப்பதாக சொன்னேன்ல, அவன் பெயர் நவீத். அவன் தான் என்னுடய அரபி டிரான்ஸ்லேட்டர். சில சமயங்களில் நான் பேசும் ஆங்கிலம் எதிர்தரப்பு அரபிக்காரனுக்கு புரிந்து ‘’ஒகே. ஒகே’’ என்பான். அந்த ‘’ஒகே ஒகே’’வைக்கூட நவீத் எனக்கு மொழிபெயர்த்து ‘’ஒகே ஒகே’’ என்பான். அந்த அளவிற்கு வெகுளி. நிறைய பாக்கிஸ்தானிகள் வெகுளிகள் தான் (நான் பார்த்தவரை). கொஞ்சம் வயதானவர்களை ‘’சாச்சா” (சித்தப்பு) என்றோ ‘’ஜனாப்’’ (உயர்திரு) என்றோ கூப்பிட்டுவிட்டால் ரொம்ப குஷியாகிவிடுவார்கள். தனியா ஒரு பாக்கிஸ்தானி சாப்பிட்டு பார்த்ததில்லை. ஒரு ரொட்டி என்றாலும் நாலு பேர் சுத்தி இருந்துதான் சாப்பிடுவார்கள்.

இங்கு முக்கால்வாசி டாக்ஸி டிரைவர்கள் பாக்கிஸ்தானிகள் தான். பெரும்பாலானவர்களுக்கு இந்தியாவில் ‘’மதராஸி’’ என்றால் தெரியவில்லை. எல்லோருக்கும் ரஜினிகாந்த்தை தெரிந்திருக்கிறது, ஆனால் அவர் படம் பார்த்ததில்லையாம். ‘’ஏக் து ஜே கேலியே’‘ படம் தெரிகிறது ஆனால் அதில் நடித்தவர்தான் கமல் என்று தெரியவில்லை. ‘’அந்த படத்தில் கமல் பேசுவாறே அந்த பாஷைதான் எங்க பாஷை’’ என்பேன்.  ‘’இல்ல இல்ல’’ என்றால் என்ன அர்த்தம்? என்று கேட்பார்கள் (அந்த படத்தில் கமல் அதிகமாக ‘’இல்ல இல்ல’’ன்னுதான் சொல்லுவாராம்)
நவீத், நிறைய விசயங்கள் பேசுவான். எல்லா நாட்டு செய்திகளைப் பற்றியும் தெரியும். என்னோட மேனஜெர் ஒரு ஜோர்டானி. அவரிடம் பேசும் போதுகூட அந்த நாட்டு அரசியலைப் பற்றி அவருக்கு தெரியாத சில விசயங்களைச் சொல்லுவான். ஜோர்டான் பற்றி தெரிந்து வைத்திருப்பவன் பக்கத்து நம் நாட்டைப் பற்றி தெரிந்து வைத்திருக்க மாட்டானா?. சர்ஜிகல் ஸ்ட்ரைக், டிமானிடேசைசேசன், மாட்டுக்கறி.......என எல்லாத்தைப் பற்றியும் கேட்பான்.
விமர்சனம்ஒருமுறை ‘’சர்ஜிகல் ஸ்ட்ரைக் நடத்தியதில், எங்க நாட்டுமேல உங்களுக்கு பயங்கரமா கோவம் இருக்குமே?’’ன்னு கேட்டேன். ‘’எங்க கோவத்தை விடு, உங்க நாட்டுலேயே ’சர்ஜிகல் ஸ்ட்ரைக் நடந்ததுக்கான ஆதரம் கேட்டும் கொடுக்க முடியாம மோடி கோவமா இருக்காறாமே?’’ன்னு திருப்பிக் கேட்டான். ‘’இது எப்ப.......???’’ன்னு தெரியாம பேந்த பேந்த முழுத்தேன்.
‘’இந்தியாவில், மாட்டுக்கறி மேட்டரில் முஸ்லீம் அல்லாதவர்கள் கூட நிறைய போராட்டம் செய்கிறார்கள். அதுமாதிரி அவங்களோட பிரட்சனைக்கு முஸ்லீம்கள் நீங்க போராடுவீங்களா?’’ன்னு கேட்டான். ‘’பாலுங்குறது உங்க பேரு, தேவர்ங்குறது நீங்க வாங்கின பட்டமா?’’ன்னு கேட்டுவுடனே பொழேர் பொழேர்னு அறை விழுமே. அதுமாதிரி இருந்துச்சு எனக்கு, ஆனா பதில் சொல்லியாகனுமே.

‘’நாங்களும்..........போர்ராட்டம்........ பண்னுவ்வோம்ம்ம், ஆனா போலிஸ் எங்களை மட்டும் துறத்தி துறத்தி அடிக்கும்’’ன்னு இழுத்து சொன்னேன்.
 ‘’எதுக்கு?’’ன்னு கேட்டான்.

‘’ஆமா , அவர்களுக்கு பிரட்சனைன்னா குரான், ஹதீஸ்ஸை ஆராய்ந்து, உலமாக்கள் சபை, ஜமாத் எல்லாத்தையும் கலந்து ஆலோசித்து போராட்டம் பண்ண சென்றால்........., ‘’ஏண்டா போராட்டம் முடிஞ்சு ஒரு வாரம் ஆகுது இப்ப எங்கடா வந்திங்க’’ன்னு கேட்டு போலிஸ் ஓட ஓட விரட்டி அடிக்கத்தானே செய்யும்’’ன்னு சொன்னத கேட்டு ரொம்ப நேரம் சிரிச்சான்.
நவாப் ஷெரீப் ஆட்சி பற்றி கழுவி கழுவி ஊற்றுவான். அரசை விமர்சிக்கும் போது, யாரும் ‘’ஆன்டி பாக்கிஸ்தானி, இந்தியாவுக்கு போ’’ன்னு சொல்லமாட்டாங்களான்னு கேட்டேன். ‘’ஆண்டி ஆண்டிதான் அதுல என்ன பாக்கிஸ்தான் ஆண்டி, இந்தியா ஆண்டி’’ன்னு கண்ணடித்தான்.
இந்த விஷயத்துல பூராப் பயலும் நம்மள மாதிரியே..............

---------------------------------------------------------------------யாஸிர் அசனப்பா.

யாஸீரின் மற்ற படைப்புகளை இங்கே படிக்கலாம். 

https://civilyasir.blogspot.com/

Friday, May 26, 2017

கற்க கசடற..

இன்று மதியம் நண்பன் “கோ”விடம் சிறிது நேரம் தொலை பேசியில் பேசி கொண்டு இருந்தேன். எங்கள் இருவரையும் இன்று அட்லாண்டிக் கடல் பிரித்து வைத்து இருந்தாலும், அன்று பாலாறு ஊட்டி வளர்தததால் அடிக்கடி ஒருவரை ஒருவர் அழைத்து பேசி கொள்வோம்.


ஒரே பள்ளியில் தான் படித்தோம், ஆனாலும் பள்ளி நாட்களில் நட்பு என்று சொல்ல முடியாது..கல்லூரியின் இளங்கலையில் அவ்வபோது பேசி கொண்டாலும்.. அவர் வழி வேறு என் வழி வேறு என்பது போல் தான் இருந்தது… முதுகலையில் தான் எங்கள் நட்பு முற்றியது.


எங்கள் இருவரின் வாழ்க்கை பாணியே வெவ்வேறு .. கல்லூரி மாணவிகள் மத்தியில் நண்பர் “கோ” எப்போதுமே ஹீரோ .. நம்ம முக ராசி, நாம் எப்போதுமே ” வில்லன்” தான். அந்நாட்களில் வில்லங்கமான காரியம் அங்கே என்ன நடந்து இருந்தாலும் அனைவரின் சந்தேக பார்வையும் அடியேனின் பக்கம் தான்.

Tuesday, May 23, 2017

உல்லாச பறவைகள்...

என்னடியமா? 12 ம் வகுப்பு கடைசி ரெண்டுவாரம்.. நீ புக்ஸ தொட்டே நான் பாக்கலையே... இன்னும் ஸ்கூல் முடியல ராசாத்தி..

புலம்பி கொண்டே ஆரம்பித்தேன் ..

எனக்கு இன்னைக்கு நேரம் இல்ல.. சாயங்காலம் வந்து பேசுறேன் ..

பை டாடி..

அடித்து பிடித்து கிளம்பினாள்..

ட்ரைவ் சேப் ...

என்று சொல்லி 5 நிமிடமாகவில்லை..

டாடி.. ஒரு முக்கியமான விஷயம் மறந்துட்டேன்...

ஏதாவது பரீட்சையா? வயித்துல நெருப்பை  கொட்டாத மகள்..

வெயிட்.. 9  மணிக்கு ஸ்கூலுக்கு போன் பண்ணி .. நான் இன்னைக்கு வர மாட்டனேனு சொல்லிடுங்க..

மகள்.. நீ அப்ப ஸ்கூலுக்கு போகலையா..?

நோ..

காலையில் எழுந்து அடிச்சி பிடிச்சி எங்க போற...?

டிஸ்னி லேண்ட்..

சொல்லவே இல்லையே..

அம்மாட்ட சொல்லிட்டேன்..

ஓ.. சாமியே வரம் கொடுத்தாச்சே.. நம்ம பூஜாரி தானே...

ஜாக்கிரதையா இரு, ராசாத்தி...

ஓகே..

வெயிட் .. அம்மாட்ட காசு வாங்கிக்கினீய?

மறந்துட்டேன்.. அவங்களும் வேலைக்கு போய்ட்டாங்க..

பணத்துக்கு என்ன பண்ணுவ?

டோன்ட் ஓரி .. உங்க க்ரெடிட் கார்ட் எடுத்துனு வந்துட்டேன்...

எப்ப வருவ...?

நாளைக்கு..

நாளைக்கா? நோ..

ஜஸ்ட் கிட்டிங் ... டாடி.. பனிரெண்டரைக்கு...

நாளைக்கு தான்..

இல்ல டாடி.. டிஸ்னி முடிஞ்சிட்டு நாங்க எல்லாரும் சாப்பிட்டு போறோம்..

நீங்க எல்லாரும்னா யாரு..

மொத்த 12  வகுப்பும்...

ஏழரை போல் இளையவளை  அழைத்து கொண்டு...பள்ளிக்கு போகும் போது..

இன்னைக்கு அவ கிட்டத்தட்ட 200  டாலர் செலவு வச்சி இருக்கா...என்
 இருநூறு டாலரை .. காசா கொடுக்குறீங்களா? இல்லை ஏதாவது வாங்கி தர போறீங்களா?

என்ன சொல்ற? அது ஸ்கூல் ப்ரோக்ராம்..நாளைக்கு நீ கூட 12  வருவ.  அப்ப யார் செலவு பண்றது?

இந்த நாளைக்கு கதை எல்லாம் வேணாம்.. சரி விடுங்க.. 200  டாலர் வேணாம்.. மதியம் வந்து சாப்பாட்டுக்கு எங்கேயாவது கூட்டின்னு போங்க..

சரி.. ஹெட்டுக்கு வந்தது ஹெல்மட்டோட போச்சினு சந்தோஷத்தில்..
பள்ளியை அடைந்தேன். ஒட்டு மொத்த பார்க்கிங்கும் காலியாக இருந்தது.

என்ன ராசாத்தி.. இப்படி இருக்கு..

டாடி.. இங்கே பார்க் பண்றவங்க எல்லாம் 12 வது படிக்கிறவங்க.. அவங்க எல்லாரும் தான் டிஸ்னி போய்ட்டாங்களே..

சரி.. நீ கிளம்பு..

மறந்துடாதீங்க.. லன்ச்.. மறந்தா.. 200  டாலர்..

தொலைபேசியில் அழைப்பதற்கு பதில் நேராகவே சொல்லிவிடலாம் என்று நினைத்து , பள்ளி அலுவலகத்தில் நுழைந்தால் ...

12  ஸ்டாண்டர்ட்.. பர்சனல் ரீசன்ஸ்..

என்று அவர்களே சொல்லி என்னை அனுப்பி வைத்தார்கள்.

வெளியே வந்து இன்னொருவரிடம் விசாரிக்கையில்.. இது வருடாவருடம் நடக்கும் நிகழ்ச்சி. பள்ளியின்  இறுதி ஆண்டில்.. கடைசி ரெண்டு வாரம்.. இப்படி தான்.. இருப்பார்கள்..

பனிரெண்டு வருடம் பள்ளி வீட்டுப்பாடம்.. அது இதுன்னு இருந்தாங்க இல்ல.. அதனால் கடைசியா பள்ளியை விட்டு பிரியும் போது சந்தோசமா போகணும்.. அது தான்.

அட பாவிகளா... நான் படிக்கும் போது எங்க பள்ளியில் கடைசி ரெண்டு வாரம் தானே.. எண்ணை கூட ஊத்தாம தாளிப்பீங்க..

என்று நொந்து கொண்டே வரும் போது ...இந்த வருடத்திற்கான பள்ளி புத்தகம் வந்து இருக்கின்றது, என்று ஒரு பலகை சொல்ல..

அதுக்கும் 150  டாலர் அழுது  இருக்கேனே என்று சொல்லி கொண்டே ஒரு காப்பி பெற்று கொண்டேன்  கொண்டேன்..

ஆபிசுக்கு கொஞ்சம் லேட் தான் இருந்தாலும்.. ஒரு சராசரி மனிதன் என்னுள் நுழைந்து ஆபிஸ் எல்லாம் இருக்கட்டும்.. நீ முதலில் ராசாத்திங்க புத்தகத்தை பிரட்டி பார் என்று சொல்ல...

கிட்ட தட்ட.. 400  பக்கம்.. இதுல இவளுகள எங்கே தேடுவேன்னு யோசித்து..சரி விளையாட்டு பக்கத்தில் கண்டிப்பா இருப்பாங்கன்னு  தேடி போய் பார்த்தேன்...


செலவு பண்ண செலவு  பண்ண போற அம்புட்டு பணத்துக்கும் ஒரு திருப்தி ...அங்கே இருந்த ஒரு கேள்வி பதில்..

What is your Best Match Memory :
Being able to play with my Sister...
இந்திய இலங்கை கூட்டு தயாரிப்புகள் எது என்று நீங்களே சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம்..

பின் குறிப்பு :

சாயங்காலம் போன் ..

டாடி.. நான் வர வரைக்கும் முழிக்க வேணா..

சரி..

எனக்கு ஒரு உதவி பண்ணுங்க..

என்ன..

காலையில் நீங்க வேலைக்கு போகும் போது என்ன எழுப்பி விட்டு போங்க..

ஏன்..

ஹாலிவுட்  பாக்க போறோம்..

ஹாலிவுடா.. சொல்லவே இல்லை..

திரும்பவும் திரும்பவும் சொல்லவே இல்லைனு சொல்லாதீங்க.. அம்மாட்ட சொல்லிட்டேன்..

குட் நைட்..


Monday, May 15, 2017

கடலும் மௌனராகமும்....

இன்னாடா இம்புட்டு நாளா.. விசுவை காணோமேன்னு சந்தோசமா இருக்கீங்களா.. அப்படியே இருங்க..

ஒரு முக்கியமான வேலையில் இருக்கேன்.. இன்னும் மூணு மாசத்துக்கு பதிவு எழுதும் நோக்கம் இல்ல..

நடுவுல..

இன்னைக்கு காலையில்... முகநூலில் .. தோழி கீதாவின் (Geetha Chandra) பதிவு ஒன்னு பார்த்தேன்...

என்ன ஒரு அற்புதமான எழுத்து நடை.. கணக்கு புள்ளையா இருப்பதினால்.. அதிகமாவே ரசிக்க முடிஞ்சது .. நீங்களும் படியுங்க...

கீதா.. ஹோப் யு டோன்ட் மைண்ட்...

Here we go....

Debit the Receiver.. ?  அப்படினா.. ரிசீவரை  கிரடிட் பண்ணவே முடியாதா? 


கடலும் மௌனராகமும்

Friday, April 7, 2017

அம்மா என்றழைக்காத .....

காலையில் இருந்தே மனதில் ஒரு அழுத்தம்! அடியேனின் அன்னை இந்தியாவில் இருந்து வருகின்றார்கள்.

இதில் என்ன அழுத்தம். ஒன்றுமில்லை அவர்களுக்கு 90  வயது, அது தான். பத்து நாட்களுக்கு முன் அவர்களை அழைத்தேன்..

அம்மா..

சொல்லு..

நீங்கள் ஒரு வேளை தனியாக பயணம் செய்ய வேண்டி வரும் போல இருக்கு.

ஏன்.. நீ வரேன்னு சொன்னீயே.. வரலையா?

இல்லை, கடைசி நிமிசத்தில் உங்க பேத்திக்கு கல்லூரியில் இருந்து  ஒரு அழைப்பு .. அதனால் வர முடியல்ல.

Thursday, April 6, 2017

அடுத்த வாரிசு - விமர்சனம்


பஸ்சுக்கு காசு கொடுத்தேனே.. மறக்காமல் பாக்கெட்டில் வைத்து கொள்...

மதியம் லஞ்சு டப்பாவை மறந்துடாத..

நேரத்துக்கு வந்துடு..

யாருகிட்டயும்  சண்டை போடாத...

சினிமா கினிமா போகாத ..

தண்ணி நிறைய குடி...

சாயங்காலம் திரும்பி வர பஸ்சுக்கு சில்லறையை பத்திரமா பாக்கெட்டில் வை..

ஒழுங்கா பேராசியர் சொல்றத கவனி..

Friday, March 31, 2017

குடி குடியை ....சிதறடிக்கும்...

மற்றொரு நாள்...
மூத்த ராசாத்தி காலை 5 .45  க்கு பள்ளிக்கு சென்றுவிடுவாள். அடியேனும் இளையவளும் வியாழன் தவிர மற்ற நாட்கள்  6 .45  போல் கிளம்புவோம். வியாழன் அன்று சற்று சீக்கிரமாக கிளம்பி அருகில் உள்ள சிற்றுண்டிக்கு சென்று அங்கே காலை உணவை "DADDY-DAUGHTER-DATE" என்று ஒரு உண்டு செல்வோம். இது வருடக்கணக்காக பழக்கம்.

இந்த வியாழன் காலை சற்று தாமதமாக ... காலை உணவை தவிர்த்து விட்டு அவளை பள்ளியில் இறக்கும் போது.. ஒன்னுமே சாப்பிடாமல் வந்து விட்டேன் .. 8 .50  போல் சாப்பிட ஏதாவது  எடுத்து வாருங்கள் என்று சொன்னாள்.

அடியேனின் அலுவலகமும் அவள் பள்ளிக்கு அருகில் தான். நேராக அலுவலகம் வந்து சற்று நேரம் இருந்து விட்டு அருகில் இருந்த "ஸ்டார் பக்ஸ்" கடையில் அவளுக்கு பிடித்த பலகாரம் மற்றும் அவள் விரும்பும் டீ ஒன்று வாங்கி கொன்டு பள்ளியை நோக்கி சென்றேன்.

பள்ளிக்கு அருகில் இருக்கும் ட்ராபிக் சிக்கனலில் நிறைய காவல் துறை வண்டிகள்.. மற்றும் தீயணைப்பு வண்டி.. ஒவ்வொன்றும் சிவப்பு நீல விளக்குக்களை சுழல விட்டு ... அலறி கொண்டே பள்ளிக்கூடத்தில் நுழைய.. அடி வயிறு  கலக்கியது..

பள்ளியின் உள்ளே நுழைந்த என் வண்டியை ஒரு காவலர் நிறுத்தி.. எங்கே செல்கிறாய் என்று கேட்க.. நானோ.. மகளுக்கு உணவு  எடுத்து வந்துள்ளேன் என்று சொல்ல.. அவரோ.. அவள் கொடுத்து வைத்தவள்.. "Make Sure you tell her that you love her" என்று சொல்ல.. குழம்பினேன்.

Tuesday, March 7, 2017

பொறுக்கிகள் .. பொறுக்குகையில்.. பொறுக்கப்பட்டனர்...

அவளும் செம்படவச்சி  தானே...
அதனாலோ என்னவோ ..
இவன் குடித்த தாய் பாலில் கூட
உப்பு தான் சுவைத்தது ...

ஆத்தா... என்று பேச்சுக்கு தான் அழைப்பான்
அடுத்த வரியில்
அப்பா எப்ப வருவாரு ..
அது தான் அவன் பேசிய அதிக வார்த்தைகள்.

ஆறாவது நாள் பௌர்ணமி...
அதுக்கு முன்னால வந்துடுவார்..
வா சாப்பிட..என்று அழைக்க ...
அருகில் இருந்த குழியில் ஆறு கல்களை
போட்டு வாடை அழைக்க ...
கருவாடை  தாக்கினான்.

இரவு தூங்குகையில்..
ஆறே நாள்...தான் பௌர்ணமி...
ஆத்தாளும் ஏங்கினாள் ...
அவனும் ஏங்கினான்..

காலையில்  ..
கல் இருந்த குழி சென்று..
ஒரு கல்லை தூக்கி எரிந்து
மீதியை எண்ணினான்..
ஒன்னு .. ரெண்டு .. மூணு .. நாலு ..
அஞ்சு
என்ற சத்தம் ஆத்தாளிடம் இருந்து வந்தது.

என்ன பிரிட்சோ  ..அப்பா வர இன்னும்
அஞ்சி நாள் தானே...

அதே வாடை ...

அன்று இரவு உறங்குகையில்
அப்பா வரும் நாளை
ஆத்தா எண்ணினாள்..
அவனும் எண்ணினான்...

ஐந்து நாலாக நாலு  மூன்றாக
அடுத்த மூன்று நாள்
அப்பா வரவில்லை..

அந்த தெருவில் வாழ்ந்த ஐந்து ஆண்களும்
சென்ற படகு..
பௌர்ணமி அன்று கடலில் இருக்க கூடாதே..
அலை அதிகமாயிற்றே ...

என்று நினைக்கையில்...
அவன் வரவில்லை ..
அது வந்தது..

மேரியமா...
சூசை தவறிட்டான்.....
என்ற  அசரீரி வர ...
அவளோ .... மயங்கினாள்...

விழித்த பின்...

விடுதலை புலிக்கு எண்ணெய் கொடுக்க போன
 தமிழக மீனவர் ஐந்து பேர் சுட்டு கொலை.
சூசையா..
புலியா ..
எண்ணெய்யா..
அவளுக்கு புரியவில்லை..
அந்த ஐந்து பேர் அரசியல் சூதாட்டத்தில்
பலிக்கடாவானார்கள்
என்று...

பிழைக்க வேண்டுமே...
மீன் பிடித்து வயிற்றை
நிரப்ப சூசை இல்ல,..
மேரி..
சந்தைக்கு வந்து  மீனை கழுவி சுத்தம் செய்..
கிலோவுக்கு எட்டணா...

ஒப்பு கொண்டாள் ...

ஆத்தா ..
ஆரு ஆத்தா அது புலி...?
தெரியல..
அப்பா கெட்டவராம் அதுதான் கொன்னுட்டாங்களாம்.
அவங்க கொன்னது அப்பாவா இல்லைடா...
அப்பாவிய ...

சரி... இன்னைக்கு ஸ்க்கூல் ஏன்  போகல..
எனக்கு பிடிக்கல ஆத்தா...
நான் கடலுக்கு போறேன்...

வேண்டாம் என்று சொல்லமுடியவில்லை..
அவனில் அவனை காண்டவேண்டும் என்று
வருடங்கள் காத்திருந்தாள்..

சுத்தம் செய்ய வந்த மீனில்
கிடைத்த தலையில் வைத்த
குழம்பை  ஊற்றும் போது சொன்னாள்..
ஆறு நாளில் பௌர்ணமி ..
அதுக்கு அப்புறம் போ..

ஆத்தா வெளியே போனவுடன் ஆறு கல்களை
எடுத்துக்கொண்டு குழி நோக்கி ஓடினான்..
தொட்டில் பழக்கம் தானே..

அங்கே கல்லை வைத்து
கண்ணீரோடு அமர்ந்து இருந்தாள் ..
மேரியம்மா..

ஏன் ஆத்தா ..அழுவுற...?
உங்கப்பன் கடைசியா போனது நினைவு வந்துடிச்சி..
விடு ஆத்தா.. அழுவாத ..

கல்கள் ஐந்தாக..அவளோ..

நான் அடுத்த வாரத்தில் இருந்து
மீன் சுத்தம் செய்ய வரமாட்டேனுங்க..
ஏன்..?
என்  புள்ளை கடலுக்கு போறான்..
அவனுக்கு சமைக்கணும்.
அவன் சம்பாரிக்க போவதை
தன்னடக்கமாக சொன்னாள்.

அப்பனின் ஒரே சொத்து ..
கருப்பு கயிற்றில் .. சுறா பல்..
அவன் கயிற்றில் கட்டி
வழி அனுப்பினாள் ..

அவன் மனதிலோ..
இனி என் ஆத்தா
மீன் கடைக்காரி..
சுத்தம் செய்யும் வேலைக்காரி இல்லை..

அந்த ஒரே எண்ணம் தான்.

அலை உயர்ந்து முகத்தில் அடிக்க..
வாயிலோ உப்பு சுவை..

கற்கள் குறையும் முன்பே...
அதிகாலையில் சத்தம்..
மேரிமா ... பிரிட்டோ தவறிட்டான்..

கனவென்று நினைத்தாள்..
இருந்தாலும் அதிகாலை கனவல்லவா ..
முகத்தை கழுவி கற்குழியியை நோக்கி
முதல் அடி..

மேரிமா.. பிரிட்சோ   தவறிட்டான்.

மயங்கினாள்..

விழித்த பின்..

தமிழக மீனவன் இலங்கை கடற்படையினால் சுட்டு கொலை..

பிரிட்சோ  ..
உரிமைக்கு போகவில்லை..
 உயிருக்கு போகவில்லை..
தன் தாயின் உணவிற்கு போனான்..

மாட்டுச்சி சுறா என்று..
நீர் நோக்கி அவன் பார்க்க..
தப் சென்ற சத்தம்...
கழுத்தில் குருதி..
குண்டு நுழைந்த ஓட்டையில்...
உப்பு தண்ணீரும் போக..
இரு வினாடி தான்..
இருக்கும்..

என்  ஆத்தா ...
இனிமேல் மீன்கடை காரி..
சுத்தம் செய்யும் வேலையாள் அல்ல.
அந்த இரு வினாடியில்
அவள் கற்களை எண்ணும்
காட்சிதான்  வந்தது.


நாம் அவனுக்காக இரு வினாடி மௌன அஞ்சலி செலுத்த வேண்டாம்..

விண் நோக்கி  படுத்து ..
காரி துப்புவோம்..
அவனை பாடைக்கு
அனுப்பிய பிணங்களுக்கு ..


அடுத்த நாள் ட்விட்டரில்:
பொறுக்கிகள் .. பொறுக்குகையில்.. பொறுக்கப்பட்டனர்...



பொறுக்குதில்லையே நெஞ்சு!




Tuesday, February 28, 2017

முடவனின் கொம்புத்தேன்....

என்ன விசு? இந்த காவேரி ஆற்று படுகையில் மீத்தேன் எடுப்பதை பற்றி உன் அபிப்ராயம் என்ன?

தேவை இல்லா கேள்வியை கேட்டான் நண்பன் பாணி...

பாணி, என்னத்த சொல்ல இருக்கு?
நிதானமா யோசித்து சட்டு புட்டுன்னு சொல்லு..

எடுக்கலாமா, வேண்டாமா? ஒரே வார்த்தை ப்ளீஸ்..

பாணி.. இது நிதானமா யோசித்து செய்ய வேண்டிய வேலை. சட்டுபுட்டுனு சொல்ல முடியாது?

சரி.. நிதானமா யோசித்து சட்டு புட்டுன்னு பதிலை சொல்லுன்னு தன்
 பாணியில் குழப்பி விட்டு கிளம்பினான், தண்டபாணி.

Monday, February 27, 2017

அதோ அந்த பறவை போல...

மற்றொரு சராசரி நாள் தான் அன்றும்..

எழுந்தவுடனே எத்தனை எண்ணங்கள்...

காப்பிக்கு பால் இருக்கா?
தோசைக்கு மாவு உண்டா?
வங்கியில் பணமுண்டா?
வாகனத்தில் எண்ணையுண்டா?
ராசாத்திக்களின்  பள்ளி...
அம்மணியின் வேலை..
அடியேனின் வேலை..

சாலையில் செல்கையில்..
அங்கே ஒரு விபத்து..
என் வயது சார்ந்த ஒருவர் இறந்து விட்டாராம்..
அவருக்கும் இரண்டு ராசாதிக்கள் உண்டாம்.

Thursday, February 23, 2017

இன்னாத்த எழுதி தொலைப்பது..!

இந்த வருடம் துவங்கியதில் இருந்தே.. இன்னாத்த எழுத போறோம் என்கிற ஒரு நினைப்பு.

எழுத துவங்கி மூன்று வருடமாயிற்று. வாழ்வில் நடந்த சம்பவங்களை எழுதி முடித்தாகிவிட்டது.

மொத்த சம்பவமே இம்புட்டு தானா ? நல்ல கேள்வி.

மற்ற சம்பவங்களை எழுத முடியாதே. அதனால தான்.

சரி..

இங்கே அமெரிக்க வாழும்  முறை பற்றி எழுதினா.. இதோ வந்துட்டாரு
"பீட்டர்ன்னு" பின்னூட்டம்.

இந்திய நிலைமையை எழுதினா .. நீ தான் இது எல்லாம் வேண்டாம்னு கிளம்பிட்டியே .. இப்ப எதுக்கு எங்களை பற்றி என்ற பின்னூட்டம்...

தமிழக அரசியல் பற்றி எழுத மனமும் இல்ல.. இனிமேல் அதைப்பற்றி எழுத குணமும் இல்லை. சொன்னா வெக்க கேடு சொல்லாக்கட்டி மானக்கேடு.

Tuesday, January 31, 2017

பக்கத்து வீட்டு.....

என்ன விசு... பாட்டை இவ்வளவு சத்தமா வச்சி இருக்கியே...பக்கத்து வீட்டில் கோப படமாட்டார்களா?

வா செந்தில் .. வா... பக்கத்து வீட்டில் யாரும் இல்லையே.. அடுத்த பக்கத்தில் வீடே இல்லை. அதனால் கவலையில்லை.

என்னாது பக்கத்து வீட்டில் யாருமே இல்லையா.. போன வாரம் கூட அந்த ஸ்டேட் பேங்க் மானேஜர் குடும்பத்தோடு இருந்தாரே.. என்ன ஆச்சி..

அவருக்கு ட்ரான்ஸ்பெர் .... வீடை காலி பண்ணிட்டு கிளம்பிட்டாரு.
சாவியை என்னிடம் தான் கொடுத்து இருக்கார். வாடகைக்கு நல்ல குடும்பமா வந்தா கொடுத்துட சொன்னார். மாசம் 150  ருபாய்.

உனக்கு எவ்வளவு..

நல்லா கேட்ட போ..அந்த ஆள் எச்சி கையில் காக்க ஓட்டுறத விடு  .. எச்சி கையில் ஜன்னலில் நீட்டி அதுல இருக்க சோத்து பருக்க காக்கா சாப்பிட வந்தா  அதை பிடிச்சி கொழம்பு வச்சி சாப்பிடுவான்.. அவனாவது எனக்கு ஏதாவது தரதாவது..

அப்புறம் ஏன் இந்த சாவியை வாங்கினே..

செந்திலு ..பக்கத்து வீடு நமக்கு அமையுறது எல்லாம் இறைவன் கொடுத்த வரம்.. அதை நாமே அமைச்சிக்கிறதுக்கு ஒரு வாய்ப்பு வந்தா அதை ஒழுங்கா யூஸ் பண்ணிக்கணும்.

Monday, January 30, 2017

நெல்லை கண்ணன் அவர்களுக்கு .....

அன்பு ஆசான் நெல்லை கண்ணனுக்கு,

பொதுவாகவே பொங்கல் மற்றும் தீபாவளி கொண்டாட்டங்களுக்கு இந்தியாவில் இருந்து சிறப்பு விருந்தினர்களை அழைத்து வருவதை அறவே
வெறுப்பவன்  நான்.

கையில் வெண்ணையை வைத்து கொண்டு நெய்க்கு அலைவது போல் என்ற எண்ணம் தான் எனக்கு வரும்.

இந்த சிறப்பு விருந்தினரை நான் அறவே வெறுக்க காரணம்....

அமெரிக்க தமிழ் சங்கங்கள் நடத்தும் இந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டு  தமிழை வளர்க்க.. திரைப்பட நடிகர் நடிகைகள் - இயக்குனர்கள் - தொலைக்காட்சி நடிகர்கள் என்று ஒரு பட்டாளமே வந்து செல்கின்றது.

Saturday, January 28, 2017

ஒருதலை பட்சம்...

நேற்று  "இந்த கவர்னர் சனியனை என்ன செய்வது" என்ற தலைப்பில் ஒரு பதிவை எழுதி இருந்தேன்.

அதில் மெரினா போராட்டத்தில் நான் கண்ட நன்மை தீமைகளை   சுட்டி காட்டி விட்டு ..பின்னர் ராதா ராஜன் மற்றும் சண்முகநாதன் போன்றோர்களின் கேவலமான போக்கை கண்டித்து எழுதி இருந்தேன்.

அந்த பதிவிற்கு ஒரு  பெயர் சொல்ல விரும்பாத ஒரு நபரிடம் (இந்த பெயர் சொல்ல விரும்பாதவர்கள் .. கருத்தை நாம் எப்போது பொருட்படுத்துவதே இல்லை, இருந்தாலும் இந்த அறிவுஜீவிக்கு சில வார்த்தைகளை சொல்லியாகவேண்டும் என்ற நிர்பந்தம்)   பின்னூட்டம்  வந்தது. அதை இங்கே படியுங்கள்.

Friday, January 27, 2017

இந்த கவர்னர் சனியனை என்ன சொல்றது?

சென்ற வாரம் சென்னையில் நடந்த  புரட்சியில் லட்சக்கணக்கான மாணவர் மாணவியரும் மற்றும் நடுத்தர வயதோரும் சேர்ந்து ராவும் பகலுமாக ஒன்றாக போராடி வந்தனர்.

இந்த போராட்டம் வெற்றியே என்று நடுநிலையாளர்கள் சொன்னாலும்.. வன்முறையில் முடிந்தலால் .. தோல்வியே என்று மிருக நல ஆர்வலர்கள் சொல்லியும் வருகின்றார்கள்.

இந்த போராட்டத்தில்.. எனக்கு பிடித்த சில விடயங்கள்..

யார் ஒருவரின் தூண்டுதலும் இல்லாமல் ஒவ்வொருவரும் தம் தம் உரிமைக்காக வெளியே வந்தது. இந்நாள் வரை "வேலைக்காவைத்தவர்கள்.. அலை பேசியிலே வாழ்ந்து கொடு இருப்பவர்கள்"  என்று தான் நினைத்து இருந்தோம்.. ஆனால் இவர்களோ  நம் எண்ணத்தை மாற்றி அமைத்தார்கள்.

Wednesday, January 25, 2017

கண்ணீரில் மிதக்க வைத்தான்..

சென்னையில் .. St.Gabriel  என்ற பள்ளிக்கூடத்தில் +2  படித்த காலம். எழில் என்ற ஒரு மாணவன் மீனவர் சமுதாயத்தை சேர்ந்தவன் கூட படித்து வந்தான். அவனை போல் அன்பானவனை நான் அறிந்ததே இல்லை.

ஒரு நாள் மதிய  உணவு வேளையில்....

எப்படி எழில் .. உன்னாலே மட்டும் இவ்வளவு அன்பா  இருக்க முடியுது?

சுயநலம் தான்...

டேய்.. உன் அன்ப பத்தி கேக்குறேன்.. சுயநலம்ன்னு சொல்றீயே..

இல்ல விசு .. உண்மையாகவே சுயநலம் தான்..

அட பாவி,. நான் சீரியஸா கேக்குறேன்..எப்படி..?

அப்பா..சொல்லி கொடுத்தாரு.

என்ன சொல்லி கொடுத்தாரு?

என்று கேட்க்கும் போதே.. அவன் தன் மதிய உணவை திறந்து அனைவருக்கும் மீன் வகையறாக்களை பகிர்ந்து கொடுத்தான்,..

என்ன எழில்.. தினந்தோறும்.. மீன் தானா?

ஆமா.. வாரம் ஒரு முறை இல்லாட்டி ரெண்டு முறை காய் வகைகள்..

Saturday, January 21, 2017

இப்படிக்கு, கேள்வி கேட்க உரிமை இல்லாத கொத்தடிமை.

இவ்வளவு நாளா எங்கே இருந்தீங்கன்னு கேக்கற அனைவருமே என் சந்ததி ஆட்கள் (40+). இவ்வளவு நாளா எங்கே இருந்தோம் என்று நாம் வெட்க பட்டு குனிய தான் வேண்டுமே தவிர.. இந்த சந்ததியை கேட்க கூடாது.

கடந்த 50 வருடங்களில் நம்மை நாமே கொத்தடிமையாகி கூத்தாடிகளுக்கு கூஜா தூக்கி குடும்ப அரசியலுக்கு பயந்து... பயந்து வாழ்ந்த நாம் .. இக்காலத்து பிள்ளைகளை கேள்வி கேட்கவே கூடாது.

Friday, January 20, 2017

நான் காற்று வாங்க போனேன்.....

1983 ல் கல்லூரி நாட்கள்.. 1807 விடுதலை போராட்டத்தை ஆரம்பிச்சானே நம்ம தமிழன்.. அதே வேலுரில் ..
ஒரு வாரம் ... உணர்ச்சி பொங்கிய போராட்டம் ஆர்ப்பாட்டம். ஆனால் அன்று எங்களை நடத்த வழியில்லை. ஈன தலைவர்களை நம்பி ஈழ தமிழர்களை கோட்டை விட்டோம்.
அந்த தோல்வி போன வாரம் வரை மனதை உறுத்தி கொண்டே இருந்தது.
கடந்த நான்கு நாட்களாக ... அதே உணர்வு அதே போராட்டம் மனதில். 9000 மைலுக்கு அப்பால் இருந்தாலும் ..
மெரினா கடற்கரையில் ஒரு வாலிபனா உக்கார்ந்து இருக்கிறது போல் ஒரு "கெத்து"
எங்களை ஏமாற்றிய அதே இயக்கங்களின் -சங்கங்களின்
போராட்டமும் ஆர்ப்பாட்டமும் பார்க்கவே அருவருப்பா இருந்தது. இவர்களோடு சேர்ந்த நாமும் அந்த காலத்தில் செத்த பாம்பை அடித்து இருக்கின்றோம் என்ற வெட்கமும் வந்ததை சொல்லித்தானாக வேண்டும்.

ஊரார் பிள்ளைக்கு ஊட்டி விட்ட ... தாய்க்கு வணக்கம்..
ஊரே வியக்க உணவளித்த நல்லுள்ளங்களுக்கு வணக்கம்...
இந்த போராட்டத்தில் எத்தனையோ விஷயங்கள் அடியேனை கவர்ந்தது..
அதில் மிக்க முக்கியமான ஒன்று..
பெண்கள்... தமிழச்சிஎன்று தட்டி பார்த்தால்..... தெரியும்.
எவனோ ஒரு நீதிபதி சொன்னானமே.. முடிந்தால் தமிழனை புலியை அடக்கி காட்டு என்று..
அவனுக்கு..
புலியை அடக்க தமிழன் தேவை இல்லை... தமிழச்சி போதும்...
இந்த போராட்டத்தை பார்த்த அவன் வயிற்றில் புளி கரைந்து இருக்கும்.
இது காளைக்கான போராடலாம் என்று அவன் எண்ணி கொண்டு இருக்கின்றான்..
அவனுக்கு தெரியாது.. இது நாளைக்கான போராட்டம் என்று...
எனக்குள் செத்து மறைந்த உணர்வை மீட்டு வந்த உங்களுக்கு மனமார்ந்த நன்றி!
மெரினாவில் நான் நுழைந்து வருடங்கள் பல.. அதற்கு காரணம் பல உண்டு.
அடுத்த முறை இந்தியா வருகையில்.. மெரினா செல்வேன்..
பாடலோடு...
நான் காற்று வாங்க போனேன்..
ஒரு காளை வாங்கி வந்தேன்.
என் தன்மானத்தை மீட்ட உனக்கு நன்றி..
ஐம்பது வயது தமிழன்.

Monday, January 9, 2017

பொன்னான சில நிமிடங்கள்...

டாடி... சீக்கிரம் கிளம்புங்கோ...

கதறினாள் மூத்த ராசாத்தி..

எப்படியும் மறந்து இருப்பாள், நாமும் தூங்குவதை போல் பாசாங்கு செய்யலாம் என்று செயற்கையான குறட்டையை சத்தமாக விட்டு கொண்டு... மறுபக்கம் சாய்ந்து படுத்தேன்....

சனி மதியம்... பூனை தூக்கம் அரிதுதான்...

ஒன்றும் இல்லை இன்று காலையில் எழுந்தவுடன் அவள் சொன்னது...

Thursday, January 5, 2017

மக்கள் திலகமும் கலைஞரும் .... என்னே ஒரு காம்பினேஷன்..

மாடு ஒன்று வண்டி இழுக்க, வண்டியின் இரு பக்கமும் ..."உலகம் சுற்றும் வாலிபன்" படத்தின் சுவரொட்டிகள். வண்டியை ஓட்டுபவர் கையில் இருக்கும் சிறு சிறு தாள்களை எதிரே வருபவர்களிடம் கொடுத்து கொண்டே செல்ல அடியேனுக்கும் கிடைத்தது அந்த தாளில் ஒன்று.

மக்கள் திலகம் MGR அவர்கள் இரட்டை வேடத்தில் உலகம் சுற்றும் வாலிபன்.

அதற்க்கு முன்னால் நான் எந்த படமும் பார்த்ததில்லை. அதனால் வீட்டில் அழைத்து செல்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையும் இல்லை. சரி, நமக்கு வாய்த்தது இந்த தாள் என்று நினைக்கையில்..

பள்ளி கூடத்தில் கூட படிக்கும் தோழி ஒருத்தி..

என்ன விசு.. படம் பார்க்க ஆசையா?

 என்று கேட்க...

நானும் தலையாட்ட...

எங்க அப்பாவும் வாத்தியாரு தான். அவர் சொன்னால் உங்க அம்மா அனுப்பி வைப்பாங்க ...

என்று சொல்ல..

எனக்கோ நம்பிக்கை இல்லை.

அன்று இரவே வாத்தியார் இல்லத்தில் வந்து, அம்மாவிடம்...

Wednesday, January 4, 2017

எங்கே ஆளையே காணோம்...?

அலை பேசி அலறியது...

விசு கதைக்கிறேன்...

என்ன வாத்தியாரே... ஈழத்து பாணியில் ....

சாரி .. பாணி... விஷயத்த சொல்லு..

என்னத்த சொல்றது..

சரி பின்னேரம் சந்திப்போம்...

நீ ஏன் வாத்தியாரே, எவனோ எழுதி கொடுத்ததை படிக்கிற மாதிரி பேசுற ?

அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை.

சரி.. எங்கே ஆளையே காணோம்...

இங்கே தான் நிக்கிறேன்..

என்னாது நிக்கிறியா?

ஓம்..

வாத்தியாரே .. என்ன கடுப்பு ஏத்துற...உனக்கு என்ன ஆச்சி..?

ஒன்னும் இல்ல தண்டம்... அம்மணியோட ஒன்று விட்ட சகோதரி... சுவிஸில் இருந்து குடும்பத்தோட வந்து இருக்காங்க.. அவங்க, அவங்க வீட்டுக்காரர் .. ரெண்டு ராசாத்திங்க ...

கடந்த சில பதிவுகள், உங்கள் கண்ணில் இருந்து தப்பி இருந்தால்...