Prof Anbazagan - Named Aptly!

“உங்களுக்கு  பேர் வைச்ச உங்க அப்பா அம்மா வாயில சக்கரை தான் போடனும்!“

Some of us are named well. Carrying the name “Visuvasam,” many times people have made fun of me, saying, “Who and why would someone give you that name? You don't have Visuvasam; you are full of Avisuvasam.”

Our Professor Anbazagan didn't belong to the wrongly named category! He was aptly named. He was a real Anbu + Alagan. He was a very good-looking man with an even better-looking heart.

He taught me only a couple of subjects, one of them being “Management Accounting” in our first year of Masters Classes. He taught us the subject so well that even after 30+ years, I could still use the tricks he showed us.

The CPA exams (In the USA, CA exams are called CPA) consist of four parts. Each of these exams has around 60 multiple-choice questions, and you need to write two essay-type questions. These essays are not required to be more than 150 words.

In other words, the CPA exams provide the answer, and you need to identify the correct one. For example, an audit-related question would be:

Which of the following characteristics would most likely heighten an auditor’s concern about the risk of material misstatements arising from fraudulent financial reporting?

1. The entity’s industry is experiencing declining customer demand.
2. Employees who handle cash receipts are not bonded.
3. Bank reconciliations usually include in-transit deposits.
4. Equipment is often sold at a loss before being fully depreciated.

One of these four is the correct answer, and we need to answer quickly and move on, requiring critical thinking. Prof. Anbazagan taught us critical thinking.

During our first days at the college, I thought he didn't care about any of us students' personal lives and mistakenly considered him to be self-centered. However, he was completely otherwise. Years after graduating, I had a chance to meet him and was surprised to know that he knew me more than I thought.

He always sported a pleasant smile, and if I'm not mistaken, he paid the fees for some deserving poor students. He also taught us “Financial Accounting” from the pillow-sized book written by Shukla. I missed out on his classes when he was teaching us “Corporate (Shares) Accounting,” and I could never master that process even after being in the accounting industry for many years.

Thank you, Prof. Anbazagan. Thank you for making our days much better!

About me: My name is Visuvasam Titus Cornelius and I did BCom and Mcom in Voorhees (1983-1987 Batch). I now reside in California, USA, and work as a CPA.

vishcornelius@gmail.com

கெட்டி மேளம் கெட்டி மேளம், மோதிரத்தை மாத்துங்கோ!

 கெட்டி மேளம் கெட்டி மேளம், மோதிரத்தை மாத்துங்கோ!

அலை பேசி அலறியது...

சனியும் அதுவுமா மதியம் மூணு மணிக்கு  நாம ஒரு குட்டி தூக்கம் போடலாம்னு இருக்கையில் அலை பேசி அலறுதுன்னா அது நம்ம தண்டபாணியா தான் இருக்கும், என்ன அவசரமோ ?

"சொல்லு தண்டம்!!"

"என்னத்த சொல்லுவேன்” வாத்தியாரே"

"சரி, சொல்லாத, அப்புறம் பாக்கலாம்"

"வாத்தியாரே, எம் பொண்ணு கல்யாணத்தை பத்தி  முக்கியமான விஷயம்"

"தண்டம், ஈஸ்வரி கல்யாணத்தை பத்தி இன்னும் ஏன் டென்ஷன் ஆகுற? இட்ஸ்  ஓகே டு மேரி எ வொய்ட்  பாய், அவன் நல்லவனா, நம்ம பொண்ணை நல்லா வைச்சி காப்பாத்துவானான்னு நம்ம ரெண்டு பெரும் பிரிச்சி ஆரஞ்சிட்டோம், அவனும் பாஸ் ஆகிட்டான்"

"வாத்தியாரே, மனசுல இனம் இனத்தோட சேரணும்ன்னு எனக்கு ஒரு ஆசை, இருந்தாலும் சின்ன வயசுல இருந்தே ஈஸ்வரி கேட்ட எதுக்குமே நான் இல்லனு சொன்னது இல்ல"

"தண்டம், கொஞ்சம் மாத்தி யோசி! இதுவரைக்கும் நீ முடியாதுன்னு சொல்ற எதையுமே ஈஸ்வரி உன்கிட்ட கேட்டது இல்ல, ஈஸ்வரி உலகம் அறிஞ்சவ, நல்ல பையனைத்தான் பாத்து இருக்கா, சும்மா கண்டதையும் போட்டு மண்டை காயாத. என்ஜாய் தி மொமெண்ட், தண்டம்."

"ஐயோ,வாத்தியாரே, நான் தான் கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்லிட்டேனே"

"அப்புறம் என்ன முக்கியமான விஷயம், கெட்டி மேளம் கொட்டி மோதிரத்தை மாத்த வேண்டியதுதானே"!"

"கெட்டி மேளம், மோதிரம், நல்ல  சொன்ன வாத்தியாரே, நான் இப்ப சொல்ல வந்த விஷயத்தை எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல.."

பாவாணர் வாரிசின் பரிதாபம்.

//நேற்று  இதை படிக்க நேர்ந்தது. சென்னையில் வசிக்கும் உங்களில் யாராவது உதவுவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில், இங்கே அதை வெளியிடுகிறேன்..///

பாவாணர் வாரிசின் பரிதாபம்.

நெஞ்சம் கொதிக்கின்றது உறவுகளே!

படிக்கவும் பரப்பவும் உதவவும்.

++++++++++++++++++++++++++++++++++

இன்று பிற்பகல் ECR இஞ்சம்பாக்கத்தில் ஒரு ஹோட்டலுக்கு குடும்பத்துடன் சென்றேன். கொரோனா wave 2 க்கு பிறகு பிள்ளைகளை பொது இடத்துக்கு இப்போது தான் கூட்டி செல்கிறேன், அதுவும் இன்று பெரிய மகள் தமிழிசை பிறந்த நாள் என்பதால்.

ஹோட்டலுக்குள் ஒரு ஊரே இருந்தது வெளியிலும் கூட்டம். நேரம் இரண்டு மணி ஆனதால், வேறெங்கும் செல்ல முடியாது, இந்த கூட்டத்திலும் நிற்பதா என இருவேறு எண்ணங்கள் எங்களுக்குள். கிளம்பி விடுவோம் என ஏதோ சொல்ல சற்று தள்ளி நிறுத்தப் பட்டுருக்கும் காரை நோக்கி நடந்தோம்.

காரில் நான் ஏறி உடகார, பின்னர் வந்த மனைவி ஏறும் போது ஒரு அம்மா பாவமா நம்ம கார பார்த்துகிட்டே இருக்காங்க என்றார்.

அதற்குள் கார் கண்ணாடி அருகே அந்த அம்மா வந்து நின்றார்.

கண்ணாடியை நான் கீழே இறக்க..

ஐயா கொஞ்சம் காசு கிடைக்குமா என உடைந்த குரலில் சொன்னார்... ப..ஸ்...ஸுக்கு இல்ல... என்றார் உடைந்த குரலில் தயங்கி தயங்கி!

ஆளை பார்த்தவுடன் வாழ்ந்த குடும்பம் என்றே பட்டது... எழுபது வயது க்கு மேல வயது.....சீரான உடை.... கையில் பழைய handbag... மாஸ்க் போட்டுக்கொள்ள வேண்டும் என்கிற முனைப்பு... கையேந்துவது பற்றி உள்ள குமுறல்..

நான் சட்டென ஒரு நோட்டை எடுத்து நீட்டினேன்... வாழ்ந்து கெட்டவர் வலி மிக கொடியது ... அதுவும் முதுமையின் இயலாமையில் ஏழ்மை மிக மிக கொடியது.

வாங்கி கொண்டு கையெடுத்து கும்பிட்டார்..

கண்ணாடியை ஏற்றினேன்...

ஏதோ சொல்வது அறிந்து கண்ணாடியை மீண்டும் இறக்கினேன்...

"நான் தேவநேயப் பாவாணர் பேத்தி.... யார் கிட்டயும் கேட்க கூச்சமா இருந்தது... உங்க கார் பின்னாடி நல்ல தமிழ் எழுதி இருந்தது அதான் உங்க கிட்ட கேட்கணும் ன்னு தோனுச்சு" என முடித்தார்

"என்னது தேவநேயப் பாவாணர் பேத்தியா நீங்க??!?" என்றேன் அதிர்ச்சியுடன்

"ஆமாம் சார்" என கண்ணில் நீர் வழிந்தது..

_______

தேவநேயப் பாவாணர் தற்கால தமிழ் சமூகம் மறந்த, எக்கால தமிழ் சமூகமும் மறக்க கூடாத மிகச்சிறந்த தமிழறிஞர் சொல்லாராய்ச்சி வல்லுநருமாவார். இவர் 40க்கும் மேலான மொழிகளின் இயல்புகளைக் கற்று மிக அரிய சிறப்புடன் சொல்லாராய்ச்சிகள் செய்துள்ளார். 

இன்று பலர் நடத்தும் தனித்தமிழ் இயக்கத்திற்கு அடிமரமாய் ஆணிவேராய் இருந்தவர். தமிழுக்கு செம்மொழி அந்தஸ்து வேண்டும் என்று வந்த முதல் குரல்களில் ஒன்று அவருடையது‌. குமரிக்கண்டம் ஆராய்ச்சி கட்டுரைகள், இலக்கணம் இலக்கியம் என அவருடைய எழுத்துக்கள் சொல்லி மாளாது.

 இவரது ஒப்பற்ற தமிழறிவும் பன்மொழியியல் அறிவும்   "மொழிஞாயிறு தேவநேயப் பாவாணர்" என்கிற பட்டம் இவருக்கு பெற்று தந்தது... இந்திய அரசு தபால் தலை வெளியிடும் அளவுக்கு மிக முக்கியமான நம் மொழி பாட்டன் ஐயா.

________

தேவநேயப் பாவாணர் பற்றி அறிந்த எனக்கு அவரின் உயரம் அறிந்த எனக்கு பெரும் அதிர்ச்சி தான் தந்தது அந்த அம்மாவின் கண்ணீர்

தொடர்ந்த அவர்...

"சார்... எனக்கு ன்னு யாரும் இல்ல ‌.... சர்கார் எனக்கு தந்த வீட்டையும் என் பையன் புடுங்கிட்டு துரத்திட்டான்..." என அழுதபடியே இந்த படத்தில் இருக்கும் செர்டிஃபிகேட்டை நீட்டினார்...

படித்தபடியே காரை விட்டு இறங்கினேன்..

"என்னம்மா பண்ணுறீங்க ‌‌.... எங்க இருக்கீங்க..."

"பெரும்பாக்கம் ஹவுசிங் போர்டுல வாடகைக்கு இருக்கேன்..."

"வேற செலவுக்கு...?"

"எங்க சர்ச் பாஸ்டர் வீட்டு வாடகை ரெண்டாயிரம் குடுத்துடுறாரு... முதியோர் பென்ஷன் ஆயிரம் ரூபாய் வருது.... சோழிங்கநல்லூர் government Libraryல வேலைக்கு இருந்தேன்.. இப்ப கொரோனா க்கு அப்பறம் அதுவும் இல்ல...ரொம்ப சிரமமா இருக்கு..." என்றார் கண்ணீர் மல்க.

"பையன் ஏன் உங்கள வீட்ட விட்டு துரத்துனார்?" 

"அவன் ஒரு மாதிரி ஆயிட்டான் சார்... என்ன அடிக்க வருவான்...வீட்டுல இருக்க கூடாது ன்னு சொல்லிட்டான் ‌.."

"Government குடுத்த வீடு எங்க இருக்கு.."

"அது தாம்பரம்ல"

பேசும்போதே...

இந்த படத்தை எடுத்து காட்டினார்...

"எங்க தாத்தா நினைவு நாளுக்கு பிறந்தநாளுக்கு கூப்பிட்டு அனுப்பவாங்க...சிலை க்கு முன் ஃபோட்டோ எடுப்பாங்க..."

"அம்மா இப்ப யாருமே உங்களுக்கு இல்லையா... சாப்பாட்டுக்கு..?."

"ஆயிர ரூபாய் மாச பென்ஷன் வெச்சு... தண்ணீர் செலவு போக சாப்பாட்டு க்கே கஷ்டம்... மருந்து மாத்திரை வேற... கோவிலுக்கு போக வர பஸ்ஸுக்கு கூட இருக்காது... ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு ய்யா...."

"அம்மா உங்க கஷ்டத்தை நான் எழுதட்டுமா... இந்த மாதிரி உங்க பையன் செஞ்சுட்டாரு... பாவாணர் பேத்தி இப்படி கஷ்ட படுறாங்க ன்னு"

"தாராளமாக எழுதுங்க சார்... "

"இப்ப இங்க எதுக்கு வந்தீங்க..."

"ஒருத்தங்க காசு தரேன் ன்னு சொன்னாங்க... "

"தந்தாங்களா... எவ்வளவு"

"தரல சார்.... அப்பறம் வா ன்னு சொல்லிட்டாங்க...அத வெச்சு தான் இந்த மாசம் சாப்பிடலாம் ன்னு இருந்தேன்... ___ரூபாய் " என்றார்

என்னிடம் அந்த தொகை இருந்தது அதை எடுத்து குடுத்தேன்..

கண்ணீர் அதிகமாகி அழுதார்...

"நீங்க நல்லாருக்கணும் சார்" என்றார்

"உங்க நம்பர் குடுங்க மா...இதை வெச்சு பதிவு போடலாம் ல... உங்களை யாராவது அழைத்து பேசுவாங்க உதவி வரும் ன்னு நம்புறேன்" 

"செய்யுங்க சார்... செய்யுங்க...."

"என் பெயர் ராஜகோபாலன் ‌...." என்று சொல்லி என் நம்பர் தந்தேன்

"உங்களுடைய தேவை என்ன ம்மா?" 

"எனக்கு வேலை போயிடுச்சு...ஒரு வேலை வேணும்...எது இருந்தாலும் செய்வேன்"

இந்த வயதில் காசு வந்தால் போதும் என சொல்லவில்லை...பையனை விரட்டி வீட்ட மீட்டு தாங்க என சொல்லவில்லை ... உழைத்து சாப்பிட வேண்டும் என்கிற தீர்க்கம் இருந்தது... கொஞ்சம் விரக்தி தொட்டு.

அந்த குரலில் விரக்தியில் நனைந்து நஞ்சுப்போன துளி நம்பிக்கை இருந்தது

நம் நாட்டின் விடுதலை போர் மொழி வளர்ப்பு தியாகிகள் தலைவர்களின் வாரிசுகளுக்கு இத்தகைய நிலைமை புதிதல்ல ‌....

எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம் உய்வில்லை 

செய்ந்நன்றி கொன்ற மகற்கு

என்றான் வள்ளுவன்

 அதனால் தான் என்னவோ நம்மை சுற்றி இப்படி புது புது வியாதிகள் வந்து வாட்டுகிறது..

பல பல நன்றிகளை எளிதாக மறந்து விடுகிறோம்

இந்த அம்மா கேட்பது ஒரு சிறிய வேலை... அதன்மூலம் மாதம் சாப்பாட்டு க்கும் மருத்துவ செலவுக்கும் கையேந்தா நிலை.... கேட்பது நம் மொழியின் மிகப்பெரும் ஆளுமையின் வாரிசு...இதை கூட நாம் ஒரு சமுதாயமாக செய்ய முடியாதா...?

இந்த பதிவை பார்க்கும் அதிகாரிகள், அரசு இயந்திரத்தில் இருப்பவர்கள் அந்த அம்மாவின் குறைந்தபட்ச உதவியை நிறைவேற்றி தர தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்...

பெரும் கஷ்டத்தில் இருக்கும் நம்மொழியின் பெரும் ஆளுமையின் வாரிசு க்காக.... தமிழுக்காக...மனிதத்து க்காக.

(திருமதி. ரச்சேல், 7358431059 )

முடிந்தவரை இந்த பதிவை பகிருங்கள்

பேச்சுக்கு இடையில் என் மகளை அழைத்து, இன்னைக்கு என் பொண்ணுக்கு பிறந்தநாள்... உங்க ப்ளெஸ்ஸிங் வேண்டும் என்றேன்

உடனே ஜெபம் செய்து, நூறு வயது வாழ்வ குழந்தை என்றார்

லாக் டவுன் சட்டத்தால் எப்போதும் மகளின் பிறந்தநாளுக்கு சென்று தரிசனம் செய்யும் திருவேற்காடு கருமாரி அம்மனை இன்று தரிசனம் செய்ய முடியவில்லையே என இருந்தேன்

கருமாரியம்மனுடன் மேரி மாதா ஆசியும் சேர்ந்தே கிடைத்தது என் மகளுக்கு.

- இரா. இராஜகோபாலன்

ரா. ராஜகோபாலன்

"அம்மாவுக்கு தாலி அறுக்க போறாங்க "

தவழும் நாட்கள் முடிந்து

தடுமாறி நடக்கையில் 

யாரோ சொல்ல கேட்டேன்..

அவங்க அம்மாவுக்கு தாலி 

அறுக்க போறாங்க என்று.

அர்த்தம் புரியாமல் 

அம்மாவின் அருகில் செல்ல

அனைத்தையும் கண்டு 

என்னை 

அணைத்து கொண்டு 

அழுதார்கள்.

திருக்குறளில் நகைச்சுவை .

 

https://www.youtube.com/watch?v=j8-z2EHhOXY&t=7s

நியூயார்க் தமிழ் சங்கத்தில் இலக்கிய குழு சார்பாக நடைபெற்ற "இலக்கியத்தில் நகைச்சுவை " என்ற தலைப்பில் "திருக்குறளில் நகைச்சுவை  " என்று பேசினேன்.   நேரமிருப்போர் கண்டு நிறை குறை கூறவும்.

கண்ணதாசன் கவியில் காதல் !!!?

நியூயார்க் தமிழ் சங்கத்தின் இலக்கிய பிரிவில்

கண்ணதாசன் பாடல்களில் அதிகம் காணப்படுவது காதல் சுவையே ,கவி சுவையே என்ற ஒரு பாட்டுமன்றத்தில்  பாட / பேச அழைப்பு வந்தது.

பாடினேன்/பேசினேன்.

இதோ அந்த நிகழ்ச்சிக்கான லிங்க்.

https://www.youtube.com/watch?v=we4k7GXAk94

"கணக்குக்கு எதுக்கு வாக்சின்"

சென்ற வாரம் முதல் இங்கே மக்களுக்கு வாக்சின் போட ஆரம்பித்துள்ளார்கள்.

என் குடும்பத்தில் என் அம்மா (வயதானோர் என்ற காரணத்தினால்) அம்மணி (மருத்துவ துறை) அண்ணன்   ( மருத்துவ துறை) அக்கா (மருத்துவ துறை ) என்ற காரணத்தினால்  முன்னுரிமை பெற்று வாக்சின் பெற்று கொண்டார்கள்.

பிள்ளைகள் இருவருக்கும் இன்னும் இரண்டு வாரத்தில் மூத்தவளுக்கு  அத்தியாவசிய துறை என்பதாலும் இளையவளுக்கு விளையிட்டு துறை என்பதாலும் வாக்சின் அளிக்கபடுமாம். இப்படி இருக்கையில் நேற்று, இல்லத்தில் அம்மணியிடம் ..

"வாக்சின் போட்டியே, ஏதாவது சைட் எபெக்ட், வந்ததா""

"அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல, கொஞ்சம் அதிகமா தூக்கம் வந்துச்சி"

மனதில்...

அதுக்கு எதுக்கு வாக்சின். நமக்கெல்லாம் வாக்சின் போடாமலே ஏன் இன்னும் சொல்ல போனால் பொங்கல் சாப்பிடாமலே கூட அதிகமா தூக்கம் வரும்.

புது மாப்பிள்ளைக்கு ... பா பா ஒப்பாரி...

 ஒரு மாசத்துக்கு முன்னால நல்ல ஒரு நாளா பார்த்து வீட்டுல இருக்க நாலு பெரும் சேர்ந்து குளிருக்கு  தலையில் இருந்து கால் வரை கம்பிளியை போத்திக்குனு மகிழ்ச்சியா கிளம்பினோம்.

வருசா வருஷம் பண்ற காரியம் தானே. இது ஒரு Family Tradition.

இந்த வருஷம் மூத்த ராசாத்தி வர கொஞ்சம் தாமதமானதால், இளையவளிடம்,

டிரம்ப் ஆண்டாலும் பைடன் ஆண்டாளும் எனக்கொரு .....

"எப்ப வோட்டு போட போறீங்க"

காது கிழிய கேட்டு கொண்டே நேற்று என் அருகில் வந்தாள், இளைய ராசாத்தி.

"நாளைக்கு தானே  காலையில் போய் போடுவேன்

" கடைசி நாள் வரை வைக்கணும், போஸ்டலில் அனுப்ப வேண்டியது தானே.."

"மக, நான் எல்லாம் அந்த காலத்து ஆள். நமக்கு அங்கே போய் வரிசையில் நின்னு .. என் வோட்டு என்ன ஆச்சி? என் வோட்டு என்ன ஆகும்ன்னு டென்ஷனில் நின்னு, பேரை சொல்லி அவங்க, எல்லாம் சரியா இருக்கு, அங்கே போய் வோட்டை போடுங்கன்னு சொல்லும் போது கிடைக்குற த்ரில் வேணும்"

"இதுல என்ன த்ரில்..?"

"நம்ம ஓட்ட நமக்கும் முன்னால எவனும் போட்டு இருக்க கூடாது இல்ல!!"

"அது எப்படி, ஐடென்டிபிகேஷன் கேப்பாங்க தானே "

சொன்னது நீ தானா . சொல் ! Cell ! செல்! ...

புத்தம் புது காலை போல முடியாவிட்டாலும் ஒரு மீளாவது  போடலாம். 

"வா வாத்தியாரே.. ஐரோப்பா பயணம் எல்லாம் எப்படி ?"

"நல்ல போச்சி தண்டம்... நீங்க எல்லாம் எப்படி இருக்கீங்க?"

"நல்லா இருக்கோம் வாத்தியாரே..!!!"

என்று பேசி கொண்டே இருக்கும் போதே.. தண்டபாணியின் மனைவி திருபுரசுந்தரி அங்கே வந்து சேர்ந்தார்கள்.

"ஹலோ சுந்தரி.. எப்படி இருக்கீங்க ..?"

"நல்லா இருக்கோம் .. அண்ணா.. நீங்க, அக்கா ராசாத்திங்க எப்படி?"

"எல்லாம் நல்லா இருக்கோம்."

"இந்தா,சுந்தரி ஐரோப்பா மில்க் சாக்லேட்..."

"ஏன் வாத்தியாரே .. உங்க ஆபிசில் கொண்டு போய் வைச்சியே .. அதுல ரெண்டு பேக்கட் எனக்கு வாங்க வேண்டியது தானே.."

ரொம்ப அவசியம் பாணி..அங்கே நான் பட்ட அவஸ்த்தை போதாதா ? (அதை படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்...ஒரு கோப்பையிலே என் ....)

அப்படி பேசி கொண்டு இருக்கும் போதே...சுந்தரி,,

"ஏன் அண்ணே,, ஐரோப்பாவில் விடுமுறைக்கு போறீங்க..அங்கே இருந்து இவருக்கு மணிக்கு ஒரு முறை SMS டெக்ஸ்ட் அனுப்புனம்ன்னு அவசியமா ?"

"புரியல, சுந்தரி..!!"

"அரை மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறை டெக்ஸ்ட் அனுப்பினிங்களே.அதை சொன்னேன்!"

தண்டபாணி நடுவில் புகுந்து..

"சுந்தரி.. உள்ளே போய் வாத்தியாருக்கு டீ ஏதாவது எடுத்துன்னு வா..."

என்று சொல்ல.. சுந்தரி உள்ளே போக... நானோ..

"தண்டம் ... நான் உனக்கு எப்ப "SMS - டெக்ஸ்ட்" அனுப்புனேன்.. உன் தொல்லையே வேண்டாம்னு தானே 3 வாரம் ஐரோப்பா போனேன்.. இங்கே என்னடானா ...SMS  - டெக்ஸ்ட் .. லொட்டு லொசுக்குன்னு .. என்ன நடக்குது இங்கே..?"

"வாத்தியாரே..!!அந்த விஷயத்த பத்தி அப்புறம் பேசலாம்.. நீ சுந்தரி சொல்றதுக்கெல்லாம் சும்மா தலைய மட்டும் ஆட்டு.. அது போதும்.."

என்னை வண்டி தள்ள வைச்சிட்டிடே தண்டம்....

டீ எடுத்து கொண்டு வந்த சுந்தரி...

"போன சனி கிழமை .. "லாஸ் அன்ஜெல்ஸ்" போய் உங்க வண்டிக்கு எதோ கண்ணாடி மாத்தனும்ன்னு காலையில் போனார்... அப்புறம் சாயங்காலம் தான் வந்தார்.."

நானோ தயங்கி கொண்டே..

"ஆமா சுந்தரி... என்ன பண்றது.. அந்த கடைக்காரன் உடனே வந்தா கண்ணாடியை மாத்தி கொடுக்குறேன்னு சொன்னான்.. அதுதான் தண்டபாணி உதவி தேவை பட்டது .."

"அப்புறம் ரெண்டு நாளுக்கு ஒருமுறை தினமும் உங்க வீட்டத் தோட்டத்திற்கு  தண்ணீர் பாய்ச்ச போய்டுவார். அதுக்கு ஏன் அண்ணா தினமும் " டெக்ஸ்ட் " பண்ணிங்க.. ஒரே முறை பண்ணி இருந்தா போதும் இல்ல..."

"இல்ல,,சுந்தரி .. பாணி மறந்துட்டாருன்னா.. செடி காஞ்சிடும் இல்ல ... அதுதான்.."

"அப்புறம் ஒரு நாள் இரவு .. எதோ உங்க பக்கத்து வீட்டுக்கார் ஏதோ அவசரமா கூப்பிட்டார்ன்னு, இவரை போய் பார்க்க சொல்லி ஒரு SMS  அனுப்பினிங்க இல்ல ..  அன்னிக்கு இரவு 10 மணி போய்ட்டு காலையில் தான் வந்தார்.."

(தயங்கி கொண்டே... பொறாமையோடு... ) "ஆமா சுந்தரி.. எங்க வீடு திருடன் அலாரம் அடிக்க ஆரம்பித்து விட்டதாம்... அதுதான் .. அங்கே போய் போலிஸ் வரவரைக்கும் தண்டம் காத்துன்னு   இருக்க வேண்டியாதாச்சி.."

"என்னமோ போங்க அண்ணா.. இருந்தாலும் "சுவிஸ் நாட்டில்" இருக்கும் போது எங்களை எல்லாம் காலாய்த்து ஒரு போட்டோ அனுப்பினிங்களே  .. அது சூப்பர்..."

"எந்த போட்டோ..?"

"அது தான் அண்ணே,, அந்த "ஆத்தோரமா ..""

"ஒ , அதுவா.. சும்மா தமாசுக்கு ..."

"அது சரி அண்ணே..இவரிடம் நேர பேசும் போது மட்டும் தண்டம் .. தண்டபானின்னு கூப்பிட்ரிங்க .. ஆனா SMS  ல் மட்டும் .. மிஸ்டர் தண்டபானின்னு எழுதுறிங்க .. அது ஏன்..?"

"சும்மா மரியாதைக்கு தான்.."

"சரி, அதை விடுங்க.. ..   . நீங்க இல்லாத போது இவரை நிறைய வேலை வாங்கிடீங்கோ.. அடுத்த முறை இவர் ஊருக்கு போகும் போது.. இவரும் உங்களிடம் இருந்து நிறைய எதிர் பார்ப்பார்..(என்று தன் மனதில் வந்த ஆசையை சுந்தரி, கணவன் பெயரை வைத்து சொல்லி முடித்தார் )"

என்று சொல்லி கொண்டே சுந்தரி அந்த இடத்தை விட்டு கிளம்பினார்கள் .

"என்ன தண்டம்.. நான் உனக்கு ஒரு SMS கூட அனுப்பலையே.. என் பெயரை சொல்லி வீட்டிலே நீ தங்கல போல.. இது எப்படி..?"

"விடு வாத்தியாரே..!!"

"பாணி... இது தானே வேண்டாம்.. விஷயத்த சொல்லு.. நான் எழுதின டெக்ஸ்ட் எல்லாம் அவங்க படிச்ச மாதிரி சொல்றாங்க.."

"அவங்க படிச்சதினால் தான் சொல்றாங்க.."

"நான் தான் SMS அனுப்பலையே.. அனுப்பாத SMSசை எப்படி படிச்சாங்க.."

"உனக்கு பதிலா அதையெல்லாம் நானே அனுப்பினேன்.."

"அனுப்புன சரி.. என் போன் என் கிட்டதானே இருந்தது.. அதுல இருந்து எப்படி அனுப்புன.?"

"என்ன வாத்தியாரே .. புரியாத மாதிரி நடிக்கிற ?"

"டேய்.. உண்மையாகவே புரியலே.. விளக்கமா சொல்லு.."

"வாத்தியாரே.. என்னிடம் ஒரு "ஸ்பேர்  - எக்ஸ்ட்ரா "அலை பேசி இருக்கு"

"இருக்கட்டும், அதுக்கு என்ன  இப்ப ?"

"பதறாத வாத்தியாரே.. பொறுமை .. இந்த ஸ்பேர் அலை பேசி நம்பரை .. "விசு வாத்தியார் "ன்னு  பேரை போட்டு,உன் புகை படத்தையும் போட்டு அடுத்த போன்ல சேவ் பண்ணிட்டேன்.."

"அப்புறம்..!!!?"

"அந்த போன்ல இருந்து எந்த SMS அனுப்பினாலும்..உன் போட்டோவோட " மெசேஜ் ப்ரம் விசு வாத்தியார்" ன்னு வரும்.. எனக்கு எப்ப எப்ப வெளியே போகணுமோ.. அப்ப அப்ப உன்னிடம் இருந்து ஒரு SMS வரும். நானும் ஜாலியா கிளம்பிடுவேன்.."

"டேய்.. நடுவில் நான் சுவிஸ் நாட்டில் ஆத்தோரம் இருந்த போட்டோ..?"

 "நீ தான் முகநூலில் சில படங்கள் போட்டியே.. அதுல இருந்து எடுத்து அனுப்பினேன்.."

"அட பாவி... எப்படி தண்டம்.. இப்படியெல்லாம் யோசிக்க முடியுது...?"

"ல்லாம் அவன் செயல்..."

"அட பாவி.. போன மூணு வாரம் என்னை தள்ள வச்சி உன் வண்டிய ஒட்டிகினியே.. நல்லா இரு.. நல்லா இரு.."

பின் குறிப்பு :

அன்று இரவு..

"தண்டம்..?"

"சொல்லு வாத்தியாரே.."

"எனக்கு அவசரமா ஒரு உதவி, தேவை படுது.."

"மூணு வாரமா என் வயித்துல  பால வார்த்த.. உனக்கா இல்லைன்னு சொல்ல போறேன்.. என்ன வேணும் சொல்லு.."

"அந்த "எக்ஸ்ட்ரா" அலை பேசி ஒரு ரெண்டு வாரம் கடனா தர முடியுமா ?"

"இப்ப முடியாது வாத்தியாரே.. வேணும்னா அடுத்த மாசம் வாங்கிக்கோ.."

"இப்ப ஏன் முடியாது..?"

"நம்ம "பிள்ளைவாள்" நேத்து தான் குடும்பத்தோடு இந்தியா போய் இருக்கான்.. அடிக்கடி SMS பண்ணுவான்.. அது சரி.. உனக்கு ஏன் திடீர்னு இந்த போன் தேவை படுது..?"

"இப்ப தான் எனக்கும் "பிள்ளைவாள்" ஊருக்கு போன விஷயம் தெரிஞ்சது.. அதுதான்.."

"புள்ளி வைக்க கூடாதே.. நீ ரோடே போட்டுருவியே ... வாத்தியாரே.."

"டேய் அது .. புள்ளி இல்ல... கோடு.."

 "கோடு போட கூடாதே ... நீ கோலம் போட்டுரிவியே .."

"தண்டம் அது புள்ளி.."

"இப்படின்னா .. அப்படி .. அப்படின்னா இப்படி.. புள்ளியும் கோடும் தான் இப்ப ரொம்ப முக்கியம்...அடுத்த மாசம் நான் ஊருக்கு போறேன் இல்ல, அப்ப உனக்கு அந்த போன் தரேன். அதுவரைக்கும் குடும்பத்த ஒழுங்கா கவனி.. உடம்பை கெடுத்துக்காத, வாத்தியாரே!"

கொரோனாவிற்கு முன் Torontoவில்...

வாழ்க்கை தான் எப்படி மாறிவிட்டது?  சென்ற வருடம் இதே மாதத்தில், கனடாவில் டொரொன்டோவில் ஒரு திருமணத்திற்கு சென்றேன்.  டொரொன்டோவில் அடியேனின் அக்காவும் குடும்பத்தோடு வாழ்கிறார்கள் தானே. அதனால் திருமணம் முடிந்ததும் அவர்களோடு இரண்டு நாள் இருந்து விட்டு வரலாம் என்று திட்டம்.

கிளம்ப  இரண்டே நாட்கள் இருக்கையில் 

"கம்பெனியின் தலை, வெள்ளி காலையில் ஒரு அவசர மீட்டிங் இருக்கு "   ஊரில் தானே இருக்க!?"

"ஐயோ.. டொரொன்டோ போக வேண்டி இருக்கே "

மெட்ராஸ் நல்ல மெட்ராஸ் - 1 (என் வானிலே ஒரே வெண்ணிலா)

முதல் பாகத்தை படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்.  

மெட்ராஸ் நல்ல மெட்ராஸ்!

கரிவடைக்கு பதிலாக வடைகரியினால் வந்த  ஏமாற்றத்தை நினைத்து கொண்டே மீண்டும் டாக்சியில் ஏற..

மீண்டும் கண்கள் சினிமா போஸ்ட்டரை மேய துவங்கின. எத்தனையோ நடிகர்கள் போஸ்டர்கள் இருந்தாலும் கண்கள் என்னமோ ரஜினியை மட்டுமே தேடின.

வெற்றிகரமான 150  நாளை நோக்கி "பில்லா"புதிதாக ஓட்ட பட்டு இருக்கும் "அன்புக்கு நான் அடிமை"

அன்றும் இன்றும் என்றும் என் வானிலே ஒரே வெண்ணிலா என்று கூறும்  விரைவில் " ஜானி"

என் வாழ்வின்  பொற்காலமான 15 - 23 வயதுகளை ரஜினி இளையராஜா கொள்ளை அடிக்க போகின்றார்கள் என்று அறியாமலே கொள்ளை போனேன்.

சுண்டலும் கொழுக்கட்டையும் நம்பிக்கையும்.

 சனிகிழமை காலை அதுவுமாய், அம்மணிகள் மூவரும் பணிக்கு செல்ல அடியேன் மட்டும் இல்லத்தில்!

சும்மா தானே இருப்பீங்க, இதையெல்லாம் செய்யுங்கன்னு மூவரும் ஒரு லிஸ்ட் போட்டு கொடுத்து செல்ல, லிஸ்டில் இருக்கும் ஒவ்வொன்றாக செய்து முடிக்கையில் கடைசியில் எனக்கு பிடிக்காத நான் வெறுக்கும் ஒன்று.

"காஸ்ட்கோ" என்ற கடைக்கு சென்று , இதை எல்லாம் வாங்கி வாருங்கள் என்று ஒரு அட்டவணை.

ராசியில்லா ராணி - ஆறாம்ப்பூ டீச்சர்!

"அந்த ஆறாம்ப்பூ  ராணி டீச்சரை ஏன் எல்லாம் ராசியில்லா ராணின்னு சொல்றாங்க"?

"நீ ஸ்கூலுக்கு புதுசா? "

"ஆமாம்"

"அதான் உனக்கு தெரியல!, பாவம் அவங்க! கொஞ்ச வருசத்துக்கு முன்னால கல்யாணாமாச்சாம். அப்புறம் ஒரே வருசத்துல ஒரு பையன் பாப்பா.. அப்பாவும் பாப்பாவும் ஒரு நாள் சைக்கிளில்  போகும் போது லாரியில் அடிபட்டு செத்துட்டாங்களாம்!"

"அதுக்கு இவங்க எப்படி ராசியில்லா ராணி ஆனாங்க?"

"என்னமோ தெரியல.. ஜாதகம் அது இதுன்னு சொல்லுவாங்க, காலையில் இவங்க எதிரில் வந்தா கூட நாளே நல்லா இருக்காதுன்னு சொல்லுவாங்க"

ஆல்ப்ஸ் மலையில் தோசை மாவு!

முதல் முதலாக விமானத்தில் ஐரோப்பியாவை கடக்கபோகும் நாள் வந்த போது, ஒரு முறைக்கு மூன்று முறை பிரிட்டிஷ் ஏர்வேஸ் அலுவலகம் சென்று 

"எனக்கு ஜன்னல் சீட் தான் வேண்டும்!!"

என்று கேட்டு அதை உறுதி படுத்தி கொண்டு அந்நாள் வர விமானத்தில் ஏறினேன். என் ராசி அந்த முழு பயணமும் பகல் நேரத்தில். எதிரில் இருந்த பெரிய டீவியில் நாங்கள் தற்போது எங்கே பறக்கின்றோம் என்று  காட்டி கொண்டு  இருக்க.. கீழே ஆல்ப்ஸ் மலை!

அம்மாவின் நினைவு வந்தது..

அம்மா  மாற்றுத்திகனாருக்கான பல பள்ளிகளை திறந்து அதை நடத்தி நிர்வாகித்து வருபவர்கள். பணி நிமித்தம் ஐரோப்பா நாடுகளுக்கு, சென்று வருவார்கள். அப்படி ஒருமுறை திரும்பி வந்த அவர்கள், பள்ளி விடுதிக்கான  சமையலறையில் ஒரு பெரிய அண்டாவில் இருந்த தோசை மாவு நிரம்பி வழிவதை பார்த்து...

என் புருஷன் தான்...

வெளிநாட்டில் வசித்து வருவதால் இந்தியாவில் குடும்பத்திலும் மற்றும் நட்ப்புகள் மத்தியில் நடைபெறும் விசேஷங்களுக்கும் துக்கங்களுக்கும் போக முடியாதது பெரிய வருத்தமே.

திருமணம் - பிள்ளை வரவு போன்ற நற்காரியங்களை தொலை பேசியில் மகிழ்ச்சியாக கொண்டாடினாலும், மரணம் போன்ற துக்கமான காரியங்களை தொலை பேசியில் பேசி ஆறுதல் தர முடியாத கையாலாகாத நிலைமையை நினைத்து அடிக்கடி நொந்து கொள்வேன்.

கிட்ட தட்ட முப்பது வருடங்கள் இப்படி போனாலும் எனக்கு நானே ஒரு சட்டம் எழுதி வைத்து கொண்டுள்ளேன்.

எப்போது இந்தியா சென்றாலும் முதல் வேலையாக சமீபத்தில் இறந்தோர் கல்லறைக்கு சென்று ஒரு மலர் வளையம் வைத்து விட்டு தான் மற்ற வேலை பார்ப்பேன். 

அதில் தான் என்ன ஒரு திருப்தி.

நொங்கு வண்டியிலே....

 இடம் :எருக்கஞ்சேரி, தரங்கம்பாடிக்கு அருகில்

வருடம் :1977  போல்

வயது :13  போல் 

படங்கள் எடுத்த தேதி : ஆகஸ்ட் 8  , 2020 ,

 படங்கள் எடுத்த இடம் ;கலிபோர்னியா, அமெரிக்கா 

இன்னொரு கோடை  விடுமுறை வர, இம்முறை தரங்கம்பாடி அருகில் உள்ள எருக்கஞ்சேரி என்ற கிராமத்தில் வாழும் தாத்தா வீட்டு பண்ணைக்கு பயணம்.

எங்கே எங்கே இருந்தோ  கிளம்பி, ரிக்ஷா, ஆட்டோ. பஸ் பிடித்து விழுப்புரம் சந்திப்பை வந்து சேர அங்கிருந்து மாயவரத்திற்கு ரயில். மாயவரம் அடைந்து அங்கு இருந்து ஒரு பஸ் பிடித்து எருக்கஞ்சேரி வர, பஸ்ஸை விட்டு இறங்கும் போதே, அங்கே நொங்கு விற்று கொண்டு இருந்தவர்...

"தாத்தா வீட்டுக்கு வந்தீயா..? நீ வருவேன்னு சொன்னாரு, "

வீணா போனா சைனா மைனா

இடம் :பெங்களுர்

காலம் : 1989  - 1991 போல்

வயது : 22 - 24 போல்.

ஒவ்வொரு ஞாயிறும் காலை கோயில் முடிந்து அங்கே இருந்து  நேராக மதிய உணவை ஏதாவது ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் முடித்து விட்டு அதன் பின் எம் ஜி ரோட் - பிரிகேட் ரோட் அருகே உள்ள எதாவது ஒரு தியேட்டரில் ஒரு ஆங்கில படம்.

இப்படி போய்  கொண்டு இருந்த நாட்கள்.

இவ்வாறான நாட்களில் என்றாவது ஒரு நாள் ஜாக்கி சான் நடித்த சைனீஸ் படம் வெளிவரும் போது அன்று மட்டும்   சங்கரிலா என்ற சைனீஸ் உணவகத்தில்  உணவு.

ஏன் அப்படி?

சைனீஸ் படத்தை சைனீஸ் உணவு சாப்பிட்டு விட்டு பார்த்தால் இன்னும்  கூடுதலாக ரசிக்கலாம் எ..

Just Kidding..

என் பணம் பணம் என் பணம் என் பணம் உன் பணம்..

பல மாதங்களுக்கு பின்னால் அலுவலக பணி நிமித்தம் வங்கி ஒன்றுக்கு செல்ல நேர்ந்தது.

முன்பெல்லாம் பார்க்கிங்கில் ரெண்டு முறை  சுற்றி இடத்திற்காக அலைவேன். கொரோனாவினால் காலியாக இருந்தது. வங்கியின் எதிரிலே நிறுத்திவிட்டு உள்ளே நுழைய, கண்ணாடியின் மறுபக்கத்தில் இருந்து என்னை கண்ட ஒரு வங்கி பணியாளர், என்னை நோக்கி..

"மாஸ்க் மாஸ்க்" என்று முகத்தில் சைகை காட்டினார். 

ஓ... 

சுதாரித்து வண்டியில் இருந்த மாஸ்க்கை அணிகையில்., போன வருடம் அக்டோபர்  மாதம் ஹாலோவீன் நேரத்தில் இதே வங்கிக்கு வந்த போது  அங்கே ஒரு தற்காலிக நோட்டிஸ்.

"யாரும் முகமூடி அணிந்து உள்ளே வர வேண்டாம் "

காலம் தான் எப்படி மாறி விட்டது என்று நினைத்து கொண்டே டெல்லரிடம் செல்ல....

"எப்படி இருக்கீங்க..?"

என்று அந்த அம்மணி விசாரிக்க 

"இருக்கேன்?"

"குழந்தைகள் எப்படி இருக்காங்க?!"

"குழந்தைகளா?, மூத்தவ 20  இளையவ 18 "

வாழை மீன்... ஐ க்நொவ் வாட் ஐ மீன்..

அம்மணி வேலையில் இருக்க மூத்தவள் தன் வழி தனி வழி என்று இருக்க சனிக்கிழமை 11 மணி போல் இளையவள்...

"மதியம் என்ன சாப்பாடு?!!!"

"ஒன்னு சொல்றேன் கோச்சிக்க மாட்டியே..?"

"கோச்சிக்க சான்ஸ் இருக்கு தானே, பின்ன எதுக்கு அதை சொல்லணும், மதியம் என்ன சாப்பாடு!!!?"

"சரி, கோச்சிக்காட்டியும் பராவாயில்லை, சொல்றேன்".

"சொல்லுங்க, கூடவே மதியம் என்ன சமையல்னும் சொல்லுங்க..."

"இந்தியாவில் மட்டும் நாம் இருந்து இருந்தோம்னா?"

"இருந்தோம்னா ?!!!"