The name is James! Prof Reginald James.

The name is James! Prof Reginald James

Well, for some reason, most of my thought processes are surrounded by “Movies,” and this episode isn't an exception. During my +2 days at St. Gabriel's Higher Secondary School, I had the pleasure of watching one of the nicest Tamil movies of all time, "Moodu Pani."

It was a well-executed movie with a crisp story, chilling screenplay, extraordinary camera work, evergreen songs, gripping background music, and Balu Mahendra's brilliant direction. Entering the movie theatre, we all knew about the lead female, Shoba, who had just then won the National award for “Best Actress” for her role in the movie called “Pasi.” However, we didn't have an iota of a clue about the hero.

This movie was intense and had a hero named Prathab Pothan. Pothan wasn't your ideal “run around the tree” or an “angry young man” type of hero, but more of a middle-aged man next door. He made quite an impact on the viewers with his “Wooden Spoon” emotions, which were a basic necessity for this movie, and he pulled it off really well. He was also a graduate of the well-known Madras Christian College, Madras.

I particularly fell for his performance in the song “En Iniya Pon Nilaavae,” which starts with a little lead guitar and progresses into rhythm. Pothan knew his chords. He played the actual chords and strummed the strings properly, and it didn't look bad.

That one song was good enough for many of us to run to the guitar and start learning so we could “impress” people.

What does this have to do with one of my Professors? Hang on! I moved from Madras and was doing BCom, and we had an English professor named Rufus Inbakumar. Prof. Rufus graduated from MCC, Madras, and had a real high command over the language. I heard from someone that Prof. Rufus and Prathap Pothan were classmates and were still in touch with each other.

I happened to bump into a social gathering one evening where I saw Prof. Rufus and some of his friends “jamming,” and they were singing John Denver's famous “Country Roads.” Being a 17-18-year-old, all I could feel was jealousy, as these guys were surrounded by some lovely ladies, and these ladies were ogling all around these chaps.

As I walked out of this place, my mind goes, “Wait a minute, is that Prathab Pothan on guitar?” and I ran back inside. It wasn't Prathab, but another gentleman. He had striking resemblances to Prathab Pothan.

Weeks passed by, and here we are in our classes. This so-called Prathab Pothan's lookalike walked into our class and said, “My name is James, Reginald James.” He was a likable man. As we all know, some people have this wonderful charisma around them that makes them likable for unknown reasons. You look at Regi, he smiles at you, and you like him.

Regi was a stud and crowd-pleaser. I didn't learn much about accounting, commerce, or economics from Prof. Reginald, but I learned about “Life.” He taught me to be cheerful, take failures in stride, how to treat the softer gender, dress to impress, and above all, be a friend.

He is one Professor that I would call anytime and say “Dude,” and I am sure he wouldn't mind it. His Dad was one of the finest principals of Voorhees High School, and I have heard many testimonies about him. Reginald inherited a “Scholars Breed” and stayed a scholar forever. He then moved to Australia, I was told, and settled there.

And I am sure he is living his life out there.

Thanks, Prof. James, YOU DI MAN!

About me: My name is Visuvasam Titus Cornelius and I did BCom and Mcom in Voorhees (1983-1987 Batch). I now reside in California, USA, and work as a CPA.

vishcornelius@gmail.com

கவி பாடி ஆட்டையை போடும் கலாச்சாரம்

நம் முன்னோர்கள் காலத்தில் புலவர்கள் அரண்மனைக்கு சென்று அரசனை பாராட்டி கவிதை பாடி பொற்காசுகளோடு இல்லம் திரும்பார்கள் என்று கேள்வி.

அதே பாணி இன்றும் தொடருகின்றது. இந்த காலத்தில் யார் ஆட்சிக்குவந்தாலும் அவர்களை பாராட்டி ஒரு கவிதை எழுதி சென்னைக்கு அருகே  சில பல கிரௌண்ட் நிலத்தை புலவர் ஒருவர் சிறிது கொண்டே பெறுவார் என்றும் கேள்வி.

நாமும் சராசரி மனிதன் தானே.. ஸ்டாலினை பாராட்டி ஒரு கவிதை எழுதுவோம்.

மூன்று வாரம் முன்னதாக வெளிவந்த - ரஜினியின் டிசம்பர் 31 ம் தேதி அறிவிப்பு!

டிஸ்கி:

இது முற்றிலும் என் கற்பனையே. ரஜினி என்ற ஒரு நடிகனை நான் மிகவும் ரசித்து கொண்டாடி இருக்கின்றேன்.  ஒரு எளிமையான ஆரம்பத்தில் இருந்த வந்தவர் தன் நம்பிக்கையாலும் விடா முயற்சியினாலும் சற்றும் பின் வாங்காமல் தன் இலட்சியத்தை நோக்கி பல முறை எதிர் நீச்சல் போட்டு திரை உலகத்தில் சக்ரவர்த்தியாக திகழ்ந்தார்- திகழ்கின்றார்-திகழுவார்.

டிரம்ப் ஆண்டாலும் பைடன் ஆண்டாளும் எனக்கொரு .....

"எப்ப வோட்டு போட போறீங்க"

காது கிழிய கேட்டு கொண்டே நேற்று என் அருகில் வந்தாள், இளைய ராசாத்தி.

"நாளைக்கு தானே  காலையில் போய் போடுவேன்

" கடைசி நாள் வரை வைக்கணும், போஸ்டலில் அனுப்ப வேண்டியது தானே.."

"மக, நான் எல்லாம் அந்த காலத்து ஆள். நமக்கு அங்கே போய் வரிசையில் நின்னு .. என் வோட்டு என்ன ஆச்சி? என் வோட்டு என்ன ஆகும்ன்னு டென்ஷனில் நின்னு, பேரை சொல்லி அவங்க, எல்லாம் சரியா இருக்கு, அங்கே போய் வோட்டை போடுங்கன்னு சொல்லும் போது கிடைக்குற த்ரில் வேணும்"

"இதுல என்ன த்ரில்..?"

"நம்ம ஓட்ட நமக்கும் முன்னால எவனும் போட்டு இருக்க கூடாது இல்ல!!"

"அது எப்படி, ஐடென்டிபிகேஷன் கேப்பாங்க தானே "

தல தல தான்...

மார்ச் மாதம் துவக்கத்தில் எங்கள் கம்பெனியின் தலைமை அதிகாரி அனைவரையும் அழைத்து..

"எல்லாரும் அவங்க அவங்க கம்ப்யூட்டர்,பிரிண்டர், மேசை, சேர், லொட்டு, லொசுக்கு அம்புட்டையும் எடுத்துன்னு வூட்டுக்கு போங்க. நாங்க திரும்பவும் சொல்ற வரைக்கும் வூட்டுல இருந்து தான் வேலை செய்யணும்"ன்னு சொல்ல..

அலுவலகத்தில் உள்ள அம்மணிகள் சந்தோசமாகவும் ஆண்மகன்கள் சோகமாகவும் கிளம்பினோம்.

அன்றில் இருந்து இன்று வரை நிலைமை மாறவில்லை.

டயர் நக்கி அடிமை கேட்டான் பாரு ஒரு கேள்வி!

சாத்தான் குளத்தில் நடந்த கேவலமான கொடுமையான சம்பவத்தை பற்றி நிறைய தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சியில் நடக்கும் விவாதங்களை பார்க்கையில் இந்த அதிமுக அடிமைகளின்  பேச்சு நம்மை வாந்தி எடுக்கும் அளவிற்கு அருவருப்பாக இருக்கின்றது.

ஒரு பெண்மணி ஒவ்வொரு முறை பேச ஆரம்பிக்கையில்..

மாண்புமிகு இதய தெய்வம் அம்மா அவர்களின் ஆட்சியில் என்று ஆரம்பிக்கும் போது, இதெல்லாம் ஒரு ஜென்மமா என்று நினைக்க தோன்றுகின்றது.

ஏழைமக்களின் பணத்தை கணக்கு வழக்கில்லாமல்;சேர்த்து அதற்காக Accused  1  என்று பெயர் பெற்று, தீர்ப்பிற்கு முன்பு மரணம் அடைந்த ஒரே காரணத்தினால் சிறைக்கு செல்லவேண்டிய ஒருவரை..

மாண்பு மிகு இதய தெய்வம் என்று பொது வழியில் அழைக்கின்றார்கள் அதையும் ஏற்று கொள்ளும் மக்களின் மனபாவம்.

அரசாங்கமே! காவல் துறைக்கு இனிமேலாவது சம்பளம் கொடு!

என்னமோ தெரியவில்லை. சிறிய வயதில் இருந்தே காவல் துறையினரை கண்டால் எனக்கு என்னமோ பயமோ மரியாதையோ என்று எதுவும் தோன்றுவதில்லை. 

இன்னும் சொல்லப்போனால் ஆரம்ப பள்ளி நாட்களில் யாராவது போலீஸ் திருடன் விளையாட்டிற்கு அழைத்தால், எங்கள் பள்ளியின் அனைவரும் திருடன் ரோல் கேட்டு தான் ஆடம் பிடிப்பார்கள். போலீஸ் என்றால் மற்றவர்கள் கிண்டல் செய்வார்கள் என்ற ஒரு நினைப்பு. 

காவலர்களை பார்த்தல்   ஒரு பரிதாபமும் மற்றும்.. "என்ன இவ்வளவு தாழ்ந்து போய் இருக்காங்களே." இவங்களுக்கு அரசாங்கம் சம்பளம் தருவதில்லையா? என்ற ஒரே நினைப்பே தான் வரும்.

தற்போது நடந்த சாத்தான்குளம் இரட்டை கொலைக்கு காரணம் ஒரு இலவச செல் போனுக்கு என்று  எங்கோ படித்தவுடன், கண்டிப்பாக இருக்குமென்ற  எண்ணம் மட்டுமே வந்தது.

பென்னிக்ஸ் ஜெயராஜும் ஜார்ஜ் பிலோய்ட்டும்!

அப்பா மகன் என்று இருவர், 24 மணி நேர இடைவெளியில் மரணித்து இருக்கின்றார்கள்.எங்கேயோ மருத்துவமனையில் அல்லது சாலை விபத்திலோ அல்ல.

தாம் நடத்தும் கடையை கொரோனா நேரத்தில் விதிக்கு புறம்பாக அதிக நேரம் திறந்து வைத்ததால் காவல் துறையால் விசாரிக்க அழைக்க பட்டு

அங்கே நடந்தது ஆண்டவுனுக்கே வெளிச்சம்.

விசாரணை எதுவும் நடக்கும் முன்பே தமிழக முதல்வர் அந்த மகன் நெஞ்சு வலியினாலும்  அப்பா காய்ச்சலினாலும் இறந்தார் என்று அறிக்கை விட்டு இருக்கின்றார்.

பத்திரிகைகளையும் மற்றும் காணொளிகளும் இவர்கள் உடலில் அதிக இரத்த காயங்கள் காணப்பட்டதாக தகவல்.

அதுக்கு கத்து கொடுத்தது யாருங்க?!

நேரு ஒரு மீம்ஸ் பார்த்தேன். மீம்ஸ் என்றாலே பொதுவாக சிரிப்பு தான் என்றாலும் "Every joke has got some truth" என்ற சொல்லுக்கேற்ப அதனுள் உள்ள உண்மை சற்றே சிந்திக்க வைத்தது.

இந்த மீம்ஸ் பிரதமர் மோடியை பற்றியது.

If you see any boy below 14 years of age selling chai "PLEASE DO NOT buy chai from him. We cannot afford to risk another Chaiwala becoming our PM in the future. Please Educate, send him to school, and save our Country.

(பதினான்கு வயது சிறுவன் யாராவது டீ விற்பதை கண்டால் அவனிடம் டீ வாங்காதீர்கள். இம்மாதிரியான ஒருவர் மீண்டும் பிரதமரானால் இந்நாடு தாங்காது. அதற்கு பதில் தயவே செய்து அந்த சிறுவனை பள்ளிக்கு அனுப்பி படிக்கவையுங்கள்)

சில வார்தைகளிலே நாட்டு நடப்பையும், சமூக சிந்தனையையும் குழந்தைகளை வேலைக்கு அமர்த்துவதை பற்றியும் படிப்பின் முக்கியதுவத்தையும் இந்த மீம்ஸ் எவ்வளவு அழகாக காட்டி இருக்கின்றது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

கண்ணதாசனின் பக்தி முத்தி போய் (கண்ணதாசன் 5 )

கண்ணதாசன் ஏற்று கொண்ட கொள்கையில் ஆழமாக இருந்ததே இல்லை என்பதை விளக்க  கலைஞர் விலகிய உண்மை சம்பவம்.

சேலத்தில் இருந்து நான் பேருந்து மூலம் கோவைக்கு சென்று பின்னர் கோவையில் இருந்து இன்னொரு பேருந்தை பிடித்து பொள்ளாச்சி கூட்டத்திற்கு செல்லவேண்டும். நான் கோவையிலே பேருந்தில் சென்று இறங்கி  கடைத்தெருவில் சென்று  கொண்டு இருக்கும் போது ஒரு வீட்டிற்குள் இருந்து "கருணாநிதி, கருணாநிதி" என்ற குரல் கேட்டது .

யார் என்று திரும்பி பார்த்தேன், "கண்ணதாசன்"!

பட்டை பட்டையாக விபூதி குங்குமம் இவைகளோடு அமர்ந்து இருந்தார். இறங்கி  ஓடிவந்தார் தெருவிற்கு, இல்லத்திற்கு அழைத்து போனார். அங்கே அமர்ந்து தேநீர் அருந்தினோம்.

கலைஞரை கலாய்த்த கண்ணதாசன் ! (கண்ணதாசன் 4 )

இன்னும் சில நாட்களில் கண்ணதாசனின் பிறந்தநாள் வருகின்றது அல்லவா. அதையொட்டி கண்ணதாசனை  பற்றிய நிறைய பதிவுகள் வரும். அதெல்லாம் வருவதற்கு முன்பே நமக்கு தெரிந்த கண்ணதாசனை (மீள் )பற்றி அடுத்த சில நாட்களில் தருவோம்.

ஒரு முறை சேலம் அருகே ஒரு இடத்தில் பேசுவதற்காக கலைஞர் கருணாநிதியும் கவியரசு  கண்ணதாசன் அவர்களும் சென்று இருந்தார்கள் . கண்ணதாசன் அவர்கள் தன்னுடைய பேச்சை முடித்து கொண்டு ஒரு அவசர “குடி” போகும் விஷயமாக அந்த இடத்தை விட்டு கிளம்பி அவர்கள் தங்கி இருந்த அறைக்கு சென்று விட்டார் .

கொத்தடிமைகளுக்கு நன்றி, 2021 ல் தமிழ் நாட்டில் பாஜக ஆட்சி!

நடக்கும் என்பார் நடக்காது என்பதை விடுங்கள்.. நடக்காதென்பார் நடந்துவிடும் என்பது தான் நடக்கப்போகிறது.

குளம் இல்லாமலே.. தண்ணீர் இல்லாமலே.. தேர்தல் இல்லாமலே மக்களின் ஆதரவு இல்லாமலே தமிழகத்தில் தாமரை மலரபோகின்றது.

Mark My Words..

கொரோனாவினால் தமிழகம் குறிப்பாக சென்னை படும் அவஸ்தை நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. இந்த பதிவை நான் எழுதும் நாள் ஜூன் 10  . ஆகஸ்ட்  மற்றும் செப்டம்பர் மாதம் போல் தமிழகத்தில் கொரோனாவின் கொடுமையான விளைவுகள் நான்கு மடங்காக மாறும் என்பது தான் அனைவரின் பயமும்.

தமிழக அரசு என்னதான் தான் சாக்குபோக்கு சொல்லி கொண்டு இருந்தாலும், எத்தனை பேருக்கு கொரோனா எத்தனை பேர் கொரோனாவினால் இறந்தார்கள் என்று கணக்கு கொடுத்தாலும்.. இந்த எண்களை யாரும் நம்புவதற்கு இல்லை.

விராட் கோலி அனுஸ்கா ஷர்மாவை விவாகரத்து செய்ய வேண்டுமாம்!

நேற்று ஒரு செய்தி படித்தேன். படிக்கும் போது அது இன்றைய நாட்களுக்கு  முட்டாள் தனமாக இருந்தாலும் அதில் பல விபரீதங்கள் எதிரி காலத்தில் இருக்கும் என்று தான் ஒரு பயம்.

கோலியின் மனைவி அனுஷ்கா "பாதல் லோக் " என்ற ஒரு வெப்சீரிஸை தயாரடித்தார்களாம். அதில் ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தோரை அவமான படுத்திவிட்டார்களாம். அதனால் கோலி அனுஷ்க்காவை உடனடியாக  விவாகரத்து   செய்யவேண்டும் என்று ஒருவர் காவல் துறையிடம் புகார் அளித்துள்ளாராம்.

அது சரி, 140 கோடி (குத்துமதிப்பா) மக்கள் வாழும் நாட்டில் இந்த மாதிரி  புகார் கொடுக்கும் முட்டாள்கள் சிலராவது இருப்பாங்க தானே என்று நினைத்து கொண்டே படிக்கையில் இந்த நபர் உத்திரப்பிரதேசத்தின்  பாஜக எம் ல் ஏ ஒருவராம்.

சரி, இவரு தான் முட்டாள் தனமான புகார் கொடுத்துள்ளார், இதுல என்ன எதிர்காலத்தில் விபரீதம்ன்னு கேட்போருக்கு...

ஒரு திரைப்படமோ, தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியோ யார் மனதையோ புண் படுத்தினால், அதற்கு எதிர்வினையாற்ற ஜனநாயக முறையில் எத்தனையோ வழிகள் உண்டு. அவை எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு .. "விவாகரத்து "என்று சொல்லுவது .  அதுவும்  ஆளுங்கட்சியின் நடப்பு MLA  ஒருவரிடம் இருந்து  புகார் வருமேயானால், அது இந்த ஜனநாயகத்திற்க்கே ஆபத்து.

விண்வெளி பயணம் ஒரு மறக்க முடியாத Space !

கடந்த இரண்டு 24 மணி நேரத்தில் கிட்ட தட்ட 12 மணி நேரம் போல் தொலைக்காட்சியின் எதிரிலேயே அமர்ந்திருந்தேன் என்று தான் சொல்லவேண்டும்.

Rakesh Sharma

எந்த சேனலை திருப்பினாலும் ஆப்ரிக்க அமெரிக்கர் ஜார்ஜ் பிலோய்ட் க்கு நடந்த அநீதிக்காக நியாயம் கேட்டு நடக்கும் போராட்டமாகவே இருந்தது. இந்த போராட்டத்தினை பலர் வன்முறையில் ஈடுபட, மீண்டும் ஒரு தவறு நிகழ்கின்றதே என்று மனது கனத்தது.

ஆனால் நான் தொலைக்காட்சியின் எதிரில் அமர்ந்தது வேறு ஒரு காரியத்திற்காக. SPACE X என்ற தனியார் நிறுவனமும் NASA வும் சேர்ந்து விண்கலத்திற்கு வீரர்களை அனுப்பும் நிகழ்ச்சி.

சென்ற புதன் அன்று மதியம் 12 :30 க்கு புறப்பட வேண்டிய விண்கலம் புறப்பட ஏழு நிமிடம் இருக்கும் நேரத்தில் தட்பவெப்ப நிலை சரியில்லாத காரணத்தினால் சனிக்கிழமைக்கு தள்ளி வைக்க பட்டது.

நேற்று அனைத்தும் சரியாக முடியாக மதியம் இரு வீரர்களுடன் விண்கலம் கிளம்ப, மனதோ 1984 ஏப்ரல் மாதத்திற்கு சென்றது.

விண்வெளிக்கு அமெரிக்காவும் ரஷியாவும்  போட்டி போட்டுகொண்டு வீரர்களை அனுப்பி கொண்டார் இருந்த அந்த நாட்களில் இந்தியாவை சார்ந்த ராகேஷ் சர்மா என்பவர் ரஷ்ய விண்கலத்தின் மூலம் விண்வெளிக்கு சென்ற நாள் தான் அது.

அந்த காலத்தில் இந்த மாதிரி ஒரு செய்தி கிடைத்தால் போதும். செய்திக்கு தாள், வார இதழ் மாத இதழ் என்று தேடி பிடித்து அலசி ஆராய்ந்து எடுத்து விடுவோம்.

அப்படி படிக்கையில் ராகேஷ் ஷர்மா என்ற இந்திய விமான படையை சார்ந்த இவர் பல போட்டிகளுக்கு பின்னர் தகுதி செய்ய பட்டார் என்று தெரிய வந்தது.

அவர் விண்கலம் செல்ல, நாடே அவரை பாராட்ட, அந்நாள் பிரதமர் இந்திரா காந்தி அவரோடு அவர் விண்வெளியில் இருக்கையிலே உரையாட, ஒரே கொண்டாட்டம் தான்.

இருந்தாலும் மனதில் ஒரு விசனம். இந்த நாடே ராகேஷ் சர்மாவை கொண்டாடி கொண்டு இருக்கையில் என் மனமோ ரவீஷ் மல்ஹோத்ரா என்ற இன்னொருவரை நினைத்து மிகவும் வருந்தியது.

Ravish Malhotra with Rakesh Sharma

நமக்கு எப்பவுமே வெற்றி பெற்றவர்களை பாராட்டுவதோடு சோர்ந்து இருப்பவர்களை நினைத்து ஆறுதல் செய்யும் புத்தி தானே. அதனால் அன்று  ரவீஷ் மல்ஹோற்றா என்பத்வருக்காக ஒரு பிரார்த்தனை செய்தேன்.

யார் அந்த ரவீஷ் மல்ஹோத்ரா.. ? இது என்ன அந்த காலமா? நூலகத்திற்கு சென்று செய்திதாள் , வார இதழ் மாத இதழில் தேட..

கூகிளில் தட்டுங்கள். நீங்களும் அவருக்காக ஒரு முறை.. அட சே.. இவருக்கு இப்படி ஆயிடிச்சேன்னு சொல்லுவீங்க!

______ன் நிறம் கருப்பு!

_________ன் என்ற கோடிட்ட இடத்தை நீங்களே நிரப்பி கொள்ளுங்கள்.

சென்ற வருடம் ஏப்ரல் மாதத்தில்  என் அலுவலகத்தை சார்ந்த சிலரோடு சவுத் கேரலினா மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள சார்லஸ்டன் என்ற  ஊருக்கு செல்ல நேரிட்டது.

பார்க்க மிகவும் அழகாக பவ்யமாக இருக்கும் இந்த  நகரம் ஒரு காலத்தில் கறுப்பினதோருக்கான நரகமாக இருந்தது என்பதை சில நிமிடங்களில் அறிந்து கொண்டேன்.

இந்த நகரில் வாழும் தெரிந்த ஒருவர், இந்த இந்த இடத்தை பாருங்கள் என்று சொல்லி தர, நாங்கள் சென்ற முதல் இடம் ஒரு ம்யூஸியம். ம்யூஸியம் என்று சொல்வதை விட இதை "மனித நேயம் சித்திரவதை பட்ட இடம் " என்ற சொல்லலாம். உள்ளே செல்ல டிக்கட் வாங்கி கொண்டு நுழைய முயல்கையில், அந்த நுழைவாயில் இருந்த ஆப்ரிக்க அமெரிக்க பெண் என்னை பார்த்து, எதற்கும் கையில் டிஸ்ஸு எடுத்து கொள்ளுங்கள் என்று ஒரு பாக்கெட்டை தர, ஒன்றும் புரியாமல் வாங்கி கொண்டு நுழைந்தேன்.

புலம் பெயர்ந்த தொழிலாளர்களும் சேப்பாக்கம் கிரிக்கெட் மைதானமும்.

கொரோனாவின் பயங்கர தாக்குதலால் உலகமே திக்குமுக்காடி கொண்டு இருக்கும் இந்த நேரத்தில் இந்தியாவின் புலம் பெயர்ந்த தொழிலாளர்களின் நிலைமை மற்றவர்களை விட மிகவும் கொடுமையான நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு இருக்கின்றது.

திடீரென்று பிரதமர் ஊரடங்கை அறிவிக்க ஆயிரக்கணக்கான புலம் பெயர்ந்த தொழிலாளர்கள் சென்னையில் தவித்து கொண்டு இருக்கின்றனர்.

இந்நிலையில் அவர்களிடம் விசாரிக்கையில் ...நேற்று இரவு காதுக்கு எட்டியது!


பிரதமர் ஊரடங்கு என்று சொல்லும் போது ஓரிரு நாட்கள் தான் இருக்கும் என்று நினைத்தோம். கையில் இருந்த பணத்தை வைத்து சமாளித்தோம். பின்னர் அதுவே வாரமாகி பின்னர் மாதங்களாகிய நிலையில் ஒருவேளை உணவுக்கே வழி  இல்லாமல் இருந்தோம்.

பிஜேபி யின் ஆசிர்வாதம் ஆச்சாரி மற்றும் வலதுசாரி ஸ்ரீராம் சேஷாத்திரி மற்றும் சிலர் கவனத்திற்கு.

மேலே படிக்கும் முன் இணைப்பில் உள்ள காணொளியை ஒரு முறை பாருங்கள். ப்ளீஸ்!

                                             குஜராத்தில் தவிக்கும் தமிழர்கள்! 

திரு ஆச்சாரி அவர்களே..

நேற்று ஒரு தொலைக்காட்சி விவாதத்தில் தாம் ... புலம் பெயர்ந்த தொழிலாளர்களுக்கு எல்லாம் வழியெங்கிலும் சுட சுட சாப்பாடு வழங்கப்பட்டது உள்ளது என்றீர்கள்.


திரு சேஷாத்திரி அவர்களே


இன்று ஒரு விவாதத்தில் பட்டினியால் யாராவது இருந்தார்களா?  புள்ளிவிவரம் தர இயலுமா என்று சவால்விடீர்கள். (இந்த காணொளியை பார்த்து விட்டு இவர்கள் இன்னும் உயிரோடு இருக்கின்றார்களே என்று புலம்பாதீர்கள். இந்த வாழ்க்கைக்கு மேல் சாவதே மேல்.)

பிரதமர் மோடி அவர்களே..

தங்களின் குஜராத் மாடல் சந்தி  சிரிக்கிறது. மீண்டும் மீண்டும் தொலைக்காட்சியில் வந்து மாயாஜால வார்த்தைகளை அள்ளி  விடுவதை விட்டு விட்டு ஒரு குடும்பத்தையாவது காப்பாற்றுங்கள்.

எஸ் வீ சேகர் அவர்களே..

பதிமூணு பாக்கெட் பால் . என் பணம், நான் நான் வாங்கினேன். நீங்க யாரு கேக்குறதுக்கு ?  உங்க பணம் தான் நீங்க வாங்கினீங்க தான்.  அந்த பணம் இல்லாமல் பலர் பச்சிளங்குழந்தைகளை கையில் வைத்து கொண்டு படும் பாடுகளை  கொச்சை படுத்தாதீர்கள்.

பொண்டாட்டிக்கு பயந்தவர் இல்ல, "துணைவியாரின் மகிழாளர்!"

"சித்தப்பூ..."

சிரித்து கொண்டே பேச்சை ஆரம்பித்தான் அருமை நண்பன் சாரதி !

"சொல்லு சாரதி, என்ன ரொம்ப நாள் கழிச்சி போன் பண்ற? வூட்டுல எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்களா?! உங்க ஊரில கொஞ்சம் பரவாயில்லைன்னு கேள்விபட்டன். அம்மணி வேற மருத்துவர், எல்லாம் ஓகே தான?! "

"எல்லாம் ஓகே  தான், இருந்தாலும் ஒரு சின்ன பிரச்சனை, அம்மணி தான் எனக்கே சொன்னாங்க"

"என்ன பிரச்சனை!!?"

"இப்ப எல்லாம் நீ நம்ம பிரெண்ட்ஷிப் பத்தி பதிவே போடுறதில்லையாம், எப்ப பாரு தண்டம் தண்டம்னு  இருக்கியாம் "

"அதுவும் சரிதான். நம்ம தான் இப்ப கொஞ்ச நாளா  மீட் பண்றது இல்லையே சாரதி! கன்டென்ட் வேணுமே!"

ஏரி மேல போற கொரோனா!

அலை பேசி அலற !!!

"வாத்தியாரே, விஷயத்தை கேள்விபட்டியா?"

"கேள்விப்பட்டேன் பாணி, ரொம்ப தப்பு பண்ணுறாங்க"

"இன்னாது பாணியா? நீ தண்டபாணின்னு கூப்பிட்டா உன் பக்கத்துல  யாரோ இருக்காங்கோன்னு அர்த்தம், தண்டம்ன்னு கூப்பிட்டா நார்மலா இருக்கேன்னு அர்த்தம், பாணின்னு கூப்பிட்டா எதோ பிரச்சனைன்னு  ரொம்ப பீலிங்கில் இருக்கேன்னு  அர்த்தம்,அப்படி என்ன சோகமா கேள்வி பட்ட?"

"அத்தை விடு, நீ சொல்ல வந்ததை சொல்லு"

"அமெரிக்கா வாழ் தமிழ் மக்களிடம் ஒரு கணக்கெடுப்பு எடுத்தாங்களாம், அதோட முடிவை கேள்வி பட்டியா"?

"இல்லை, சொல்லு"

தலைமையும் "தறுதலை"மையும்!

இந்த கொடூரமான கொரோனா காலத்தில் ஆளும் கட்சி  அதிமுக வின் அமைச்சர்கள் மற்றும் பேச்சாளர்களை பார்த்தாலே கொரோனாவின் அறிகுறி எல்லாம் நமக்கு வந்துவிடும் போல் இருக்கின்றது!

ஊரடங்கு -  சமூக விலகல் -  விழித்திரு தனித்திரு -  என்று கிட்ட தட்ட இரண்டு மாதம் இருக்கையிலே,  இந்த கொரோனாவின் தாக்கம் மற்றும் பரவல் குறையாத நேரத்தில் அரசாங்கம் மதுக்கடைகளை திறக்க போகிறார்களாம்!

இதை கேட்டவுடனேயே மனது பதறியது। அட பாவத்த! நம்ம ஊரில் தான் மக்கள்தொகை பிரச்சனை எப்பவுமே இருக்கே। காய்கறிக்கே  அவ்வளவு கூட்டம் இருக்குமே! இந்த மாதிரி மது கடைய தற்போது திறக்க நேர்ந்தால்!

நான் இங்கே சொல்ல வருவது பூரண மதுவிலக்கு அல்ல! மதுக்கடைகளை இன்னும் சில வாரங்கள் பூட்டி வைப்பதே!