என் வலைத்தளம்!

Friday, May 26, 2017

கற்க கசடற..

இன்று மதியம் நண்பன் “கோ”விடம் சிறிது நேரம் தொலை பேசியில் பேசி கொண்டு இருந்தேன். எங்கள் இருவரையும் இன்று அட்லாண்டிக் கடல் பிரித்து வைத்து இருந்தாலும், அன்று பாலாறு ஊட்டி வளர்தததால் அடிக்கடி ஒருவரை ஒருவர் அழைத்து பேசி கொள்வோம்.


ஒரே பள்ளியில் தான் படித்தோம், ஆனாலும் பள்ளி நாட்களில் நட்பு என்று சொல்ல முடியாது..கல்லூரியின் இளங்கலையில் அவ்வபோது பேசி கொண்டாலும்.. அவர் வழி வேறு என் வழி வேறு என்பது போல் தான் இருந்தது… முதுகலையில் தான் எங்கள் நட்பு முற்றியது.


எங்கள் இருவரின் வாழ்க்கை பாணியே வெவ்வேறு .. கல்லூரி மாணவிகள் மத்தியில் நண்பர் “கோ” எப்போதுமே ஹீரோ .. நம்ம முக ராசி, நாம் எப்போதுமே ” வில்லன்” தான். அந்நாட்களில் வில்லங்கமான காரியம் அங்கே என்ன நடந்து இருந்தாலும் அனைவரின் சந்தேக பார்வையும் அடியேனின் பக்கம் தான்.

Tuesday, May 23, 2017

உல்லாச பறவைகள்...

என்னடியமா? 12 ம் வகுப்பு கடைசி ரெண்டுவாரம்.. நீ புக்ஸ தொட்டே நான் பாக்கலையே... இன்னும் ஸ்கூல் முடியல ராசாத்தி..

புலம்பி கொண்டே ஆரம்பித்தேன் ..

எனக்கு இன்னைக்கு நேரம் இல்ல.. சாயங்காலம் வந்து பேசுறேன் ..

பை டாடி..

அடித்து பிடித்து கிளம்பினாள்..

ட்ரைவ் சேப் ...

என்று சொல்லி 5 நிமிடமாகவில்லை..

டாடி.. ஒரு முக்கியமான விஷயம் மறந்துட்டேன்...

ஏதாவது பரீட்சையா? வயித்துல நெருப்பை  கொட்டாத மகள்..

வெயிட்.. 9  மணிக்கு ஸ்கூலுக்கு போன் பண்ணி .. நான் இன்னைக்கு வர மாட்டனேனு சொல்லிடுங்க..

மகள்.. நீ அப்ப ஸ்கூலுக்கு போகலையா..?

நோ..

காலையில் எழுந்து அடிச்சி பிடிச்சி எங்க போற...?

டிஸ்னி லேண்ட்..

சொல்லவே இல்லையே..

அம்மாட்ட சொல்லிட்டேன்..

ஓ.. சாமியே வரம் கொடுத்தாச்சே.. நம்ம பூஜாரி தானே...

ஜாக்கிரதையா இரு, ராசாத்தி...

ஓகே..

வெயிட் .. அம்மாட்ட காசு வாங்கிக்கினீய?

மறந்துட்டேன்.. அவங்களும் வேலைக்கு போய்ட்டாங்க..

பணத்துக்கு என்ன பண்ணுவ?

டோன்ட் ஓரி .. உங்க க்ரெடிட் கார்ட் எடுத்துனு வந்துட்டேன்...

எப்ப வருவ...?

நாளைக்கு..

நாளைக்கா? நோ..

ஜஸ்ட் கிட்டிங் ... டாடி.. பனிரெண்டரைக்கு...

நாளைக்கு தான்..

இல்ல டாடி.. டிஸ்னி முடிஞ்சிட்டு நாங்க எல்லாரும் சாப்பிட்டு போறோம்..

நீங்க எல்லாரும்னா யாரு..

மொத்த 12  வகுப்பும்...

ஏழரை போல் இளையவளை  அழைத்து கொண்டு...பள்ளிக்கு போகும் போது..

இன்னைக்கு அவ கிட்டத்தட்ட 200  டாலர் செலவு வச்சி இருக்கா...என்
 இருநூறு டாலரை .. காசா கொடுக்குறீங்களா? இல்லை ஏதாவது வாங்கி தர போறீங்களா?

என்ன சொல்ற? அது ஸ்கூல் ப்ரோக்ராம்..நாளைக்கு நீ கூட 12  வருவ.  அப்ப யார் செலவு பண்றது?

இந்த நாளைக்கு கதை எல்லாம் வேணாம்.. சரி விடுங்க.. 200  டாலர் வேணாம்.. மதியம் வந்து சாப்பாட்டுக்கு எங்கேயாவது கூட்டின்னு போங்க..

சரி.. ஹெட்டுக்கு வந்தது ஹெல்மட்டோட போச்சினு சந்தோஷத்தில்..
பள்ளியை அடைந்தேன். ஒட்டு மொத்த பார்க்கிங்கும் காலியாக இருந்தது.

என்ன ராசாத்தி.. இப்படி இருக்கு..

டாடி.. இங்கே பார்க் பண்றவங்க எல்லாம் 12 வது படிக்கிறவங்க.. அவங்க எல்லாரும் தான் டிஸ்னி போய்ட்டாங்களே..

சரி.. நீ கிளம்பு..

மறந்துடாதீங்க.. லன்ச்.. மறந்தா.. 200  டாலர்..

தொலைபேசியில் அழைப்பதற்கு பதில் நேராகவே சொல்லிவிடலாம் என்று நினைத்து , பள்ளி அலுவலகத்தில் நுழைந்தால் ...

12  ஸ்டாண்டர்ட்.. பர்சனல் ரீசன்ஸ்..

என்று அவர்களே சொல்லி என்னை அனுப்பி வைத்தார்கள்.

வெளியே வந்து இன்னொருவரிடம் விசாரிக்கையில்.. இது வருடாவருடம் நடக்கும் நிகழ்ச்சி. பள்ளியின்  இறுதி ஆண்டில்.. கடைசி ரெண்டு வாரம்.. இப்படி தான்.. இருப்பார்கள்..

பனிரெண்டு வருடம் பள்ளி வீட்டுப்பாடம்.. அது இதுன்னு இருந்தாங்க இல்ல.. அதனால் கடைசியா பள்ளியை விட்டு பிரியும் போது சந்தோசமா போகணும்.. அது தான்.

அட பாவிகளா... நான் படிக்கும் போது எங்க பள்ளியில் கடைசி ரெண்டு வாரம் தானே.. எண்ணை கூட ஊத்தாம தாளிப்பீங்க..

என்று நொந்து கொண்டே வரும் போது ...இந்த வருடத்திற்கான பள்ளி புத்தகம் வந்து இருக்கின்றது, என்று ஒரு பலகை சொல்ல..

அதுக்கும் 150  டாலர் அழுது  இருக்கேனே என்று சொல்லி கொண்டே ஒரு காப்பி பெற்று கொண்டேன்  கொண்டேன்..

ஆபிசுக்கு கொஞ்சம் லேட் தான் இருந்தாலும்.. ஒரு சராசரி மனிதன் என்னுள் நுழைந்து ஆபிஸ் எல்லாம் இருக்கட்டும்.. நீ முதலில் ராசாத்திங்க புத்தகத்தை பிரட்டி பார் என்று சொல்ல...

கிட்ட தட்ட.. 400  பக்கம்.. இதுல இவளுகள எங்கே தேடுவேன்னு யோசித்து..சரி விளையாட்டு பக்கத்தில் கண்டிப்பா இருப்பாங்கன்னு  தேடி போய் பார்த்தேன்...


செலவு பண்ண செலவு  பண்ண போற அம்புட்டு பணத்துக்கும் ஒரு திருப்தி ...அங்கே இருந்த ஒரு கேள்வி பதில்..

What is your Best Match Memory :
Being able to play with my Sister...
இந்திய இலங்கை கூட்டு தயாரிப்புகள் எது என்று நீங்களே சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம்..

பின் குறிப்பு :

சாயங்காலம் போன் ..

டாடி.. நான் வர வரைக்கும் முழிக்க வேணா..

சரி..

எனக்கு ஒரு உதவி பண்ணுங்க..

என்ன..

காலையில் நீங்க வேலைக்கு போகும் போது என்ன எழுப்பி விட்டு போங்க..

ஏன்..

ஹாலிவுட்  பாக்க போறோம்..

ஹாலிவுடா.. சொல்லவே இல்லை..

திரும்பவும் திரும்பவும் சொல்லவே இல்லைனு சொல்லாதீங்க.. அம்மாட்ட சொல்லிட்டேன்..

குட் நைட்..


Monday, May 15, 2017

கடலும் மௌனராகமும்....

இன்னாடா இம்புட்டு நாளா.. விசுவை காணோமேன்னு சந்தோசமா இருக்கீங்களா.. அப்படியே இருங்க..

ஒரு முக்கியமான வேலையில் இருக்கேன்.. இன்னும் மூணு மாசத்துக்கு பதிவு எழுதும் நோக்கம் இல்ல..

நடுவுல..

இன்னைக்கு காலையில்... முகநூலில் .. தோழி கீதாவின் (Geetha Chandra) பதிவு ஒன்னு பார்த்தேன்...

என்ன ஒரு அற்புதமான எழுத்து நடை.. கணக்கு புள்ளையா இருப்பதினால்.. அதிகமாவே ரசிக்க முடிஞ்சது .. நீங்களும் படியுங்க...

கீதா.. ஹோப் யு டோன்ட் மைண்ட்...

Here we go....

Debit the Receiver.. ?  அப்படினா.. ரிசீவரை  கிரடிட் பண்ணவே முடியாதா? 


கடலும் மௌனராகமும்

Friday, April 7, 2017

அம்மா என்றழைக்காத .....

காலையில் இருந்தே மனதில் ஒரு அழுத்தம்! அடியேனின் அன்னை இந்தியாவில் இருந்து வருகின்றார்கள்.

இதில் என்ன அழுத்தம். ஒன்றுமில்லை அவர்களுக்கு 90  வயது, அது தான். பத்து நாட்களுக்கு முன் அவர்களை அழைத்தேன்..

அம்மா..

சொல்லு..

நீங்கள் ஒரு வேளை தனியாக பயணம் செய்ய வேண்டி வரும் போல இருக்கு.

ஏன்.. நீ வரேன்னு சொன்னீயே.. வரலையா?

இல்லை, கடைசி நிமிசத்தில் உங்க பேத்திக்கு கல்லூரியில் இருந்து  ஒரு அழைப்பு .. அதனால் வர முடியல்ல.

Thursday, April 6, 2017

அடுத்த வாரிசு - விமர்சனம்


பஸ்சுக்கு காசு கொடுத்தேனே.. மறக்காமல் பாக்கெட்டில் வைத்து கொள்...

மதியம் லஞ்சு டப்பாவை மறந்துடாத..

நேரத்துக்கு வந்துடு..

யாருகிட்டயும்  சண்டை போடாத...

சினிமா கினிமா போகாத ..

தண்ணி நிறைய குடி...

சாயங்காலம் திரும்பி வர பஸ்சுக்கு சில்லறையை பத்திரமா பாக்கெட்டில் வை..

ஒழுங்கா பேராசியர் சொல்றத கவனி..

Friday, March 31, 2017

குடி குடியை ....சிதறடிக்கும்...

மற்றொரு நாள்...
மூத்த ராசாத்தி காலை 5 .45  க்கு பள்ளிக்கு சென்றுவிடுவாள். அடியேனும் இளையவளும் வியாழன் தவிர மற்ற நாட்கள்  6 .45  போல் கிளம்புவோம். வியாழன் அன்று சற்று சீக்கிரமாக கிளம்பி அருகில் உள்ள சிற்றுண்டிக்கு சென்று அங்கே காலை உணவை "DADDY-DAUGHTER-DATE" என்று ஒரு உண்டு செல்வோம். இது வருடக்கணக்காக பழக்கம்.

இந்த வியாழன் காலை சற்று தாமதமாக ... காலை உணவை தவிர்த்து விட்டு அவளை பள்ளியில் இறக்கும் போது.. ஒன்னுமே சாப்பிடாமல் வந்து விட்டேன் .. 8 .50  போல் சாப்பிட ஏதாவது  எடுத்து வாருங்கள் என்று சொன்னாள்.

அடியேனின் அலுவலகமும் அவள் பள்ளிக்கு அருகில் தான். நேராக அலுவலகம் வந்து சற்று நேரம் இருந்து விட்டு அருகில் இருந்த "ஸ்டார் பக்ஸ்" கடையில் அவளுக்கு பிடித்த பலகாரம் மற்றும் அவள் விரும்பும் டீ ஒன்று வாங்கி கொன்டு பள்ளியை நோக்கி சென்றேன்.

பள்ளிக்கு அருகில் இருக்கும் ட்ராபிக் சிக்கனலில் நிறைய காவல் துறை வண்டிகள்.. மற்றும் தீயணைப்பு வண்டி.. ஒவ்வொன்றும் சிவப்பு நீல விளக்குக்களை சுழல விட்டு ... அலறி கொண்டே பள்ளிக்கூடத்தில் நுழைய.. அடி வயிறு  கலக்கியது..

பள்ளியின் உள்ளே நுழைந்த என் வண்டியை ஒரு காவலர் நிறுத்தி.. எங்கே செல்கிறாய் என்று கேட்க.. நானோ.. மகளுக்கு உணவு  எடுத்து வந்துள்ளேன் என்று சொல்ல.. அவரோ.. அவள் கொடுத்து வைத்தவள்.. "Make Sure you tell her that you love her" என்று சொல்ல.. குழம்பினேன்.

Tuesday, March 7, 2017

பொறுக்கிகள் .. பொறுக்குகையில்.. பொறுக்கப்பட்டனர்...

அவளும் செம்படவச்சி  தானே...
அதனாலோ என்னவோ ..
இவன் குடித்த தாய் பாலில் கூட
உப்பு தான் சுவைத்தது ...

ஆத்தா... என்று பேச்சுக்கு தான் அழைப்பான்
அடுத்த வரியில்
அப்பா எப்ப வருவாரு ..
அது தான் அவன் பேசிய அதிக வார்த்தைகள்.

ஆறாவது நாள் பௌர்ணமி...
அதுக்கு முன்னால வந்துடுவார்..
வா சாப்பிட..என்று அழைக்க ...
அருகில் இருந்த குழியில் ஆறு கல்களை
போட்டு வாடை அழைக்க ...
கருவாடை  தாக்கினான்.

இரவு தூங்குகையில்..
ஆறே நாள்...தான் பௌர்ணமி...
ஆத்தாளும் ஏங்கினாள் ...
அவனும் ஏங்கினான்..

காலையில்  ..
கல் இருந்த குழி சென்று..
ஒரு கல்லை தூக்கி எரிந்து
மீதியை எண்ணினான்..
ஒன்னு .. ரெண்டு .. மூணு .. நாலு ..
அஞ்சு
என்ற சத்தம் ஆத்தாளிடம் இருந்து வந்தது.

என்ன பிரிட்சோ  ..அப்பா வர இன்னும்
அஞ்சி நாள் தானே...

அதே வாடை ...

அன்று இரவு உறங்குகையில்
அப்பா வரும் நாளை
ஆத்தா எண்ணினாள்..
அவனும் எண்ணினான்...

ஐந்து நாலாக நாலு  மூன்றாக
அடுத்த மூன்று நாள்
அப்பா வரவில்லை..

அந்த தெருவில் வாழ்ந்த ஐந்து ஆண்களும்
சென்ற படகு..
பௌர்ணமி அன்று கடலில் இருக்க கூடாதே..
அலை அதிகமாயிற்றே ...

என்று நினைக்கையில்...
அவன் வரவில்லை ..
அது வந்தது..

மேரியமா...
சூசை தவறிட்டான்.....
என்ற  அசரீரி வர ...
அவளோ .... மயங்கினாள்...

விழித்த பின்...

விடுதலை புலிக்கு எண்ணெய் கொடுக்க போன
 தமிழக மீனவர் ஐந்து பேர் சுட்டு கொலை.
சூசையா..
புலியா ..
எண்ணெய்யா..
அவளுக்கு புரியவில்லை..
அந்த ஐந்து பேர் அரசியல் சூதாட்டத்தில்
பலிக்கடாவானார்கள்
என்று...

பிழைக்க வேண்டுமே...
மீன் பிடித்து வயிற்றை
நிரப்ப சூசை இல்ல,..
மேரி..
சந்தைக்கு வந்து  மீனை கழுவி சுத்தம் செய்..
கிலோவுக்கு எட்டணா...

ஒப்பு கொண்டாள் ...

ஆத்தா ..
ஆரு ஆத்தா அது புலி...?
தெரியல..
அப்பா கெட்டவராம் அதுதான் கொன்னுட்டாங்களாம்.
அவங்க கொன்னது அப்பாவா இல்லைடா...
அப்பாவிய ...

சரி... இன்னைக்கு ஸ்க்கூல் ஏன்  போகல..
எனக்கு பிடிக்கல ஆத்தா...
நான் கடலுக்கு போறேன்...

வேண்டாம் என்று சொல்லமுடியவில்லை..
அவனில் அவனை காண்டவேண்டும் என்று
வருடங்கள் காத்திருந்தாள்..

சுத்தம் செய்ய வந்த மீனில்
கிடைத்த தலையில் வைத்த
குழம்பை  ஊற்றும் போது சொன்னாள்..
ஆறு நாளில் பௌர்ணமி ..
அதுக்கு அப்புறம் போ..

ஆத்தா வெளியே போனவுடன் ஆறு கல்களை
எடுத்துக்கொண்டு குழி நோக்கி ஓடினான்..
தொட்டில் பழக்கம் தானே..

அங்கே கல்லை வைத்து
கண்ணீரோடு அமர்ந்து இருந்தாள் ..
மேரியம்மா..

ஏன் ஆத்தா ..அழுவுற...?
உங்கப்பன் கடைசியா போனது நினைவு வந்துடிச்சி..
விடு ஆத்தா.. அழுவாத ..

கல்கள் ஐந்தாக..அவளோ..

நான் அடுத்த வாரத்தில் இருந்து
மீன் சுத்தம் செய்ய வரமாட்டேனுங்க..
ஏன்..?
என்  புள்ளை கடலுக்கு போறான்..
அவனுக்கு சமைக்கணும்.
அவன் சம்பாரிக்க போவதை
தன்னடக்கமாக சொன்னாள்.

அப்பனின் ஒரே சொத்து ..
கருப்பு கயிற்றில் .. சுறா பல்..
அவன் கயிற்றில் கட்டி
வழி அனுப்பினாள் ..

அவன் மனதிலோ..
இனி என் ஆத்தா
மீன் கடைக்காரி..
சுத்தம் செய்யும் வேலைக்காரி இல்லை..

அந்த ஒரே எண்ணம் தான்.

அலை உயர்ந்து முகத்தில் அடிக்க..
வாயிலோ உப்பு சுவை..

கற்கள் குறையும் முன்பே...
அதிகாலையில் சத்தம்..
மேரிமா ... பிரிட்டோ தவறிட்டான்..

கனவென்று நினைத்தாள்..
இருந்தாலும் அதிகாலை கனவல்லவா ..
முகத்தை கழுவி கற்குழியியை நோக்கி
முதல் அடி..

மேரிமா.. பிரிட்சோ   தவறிட்டான்.

மயங்கினாள்..

விழித்த பின்..

தமிழக மீனவன் இலங்கை கடற்படையினால் சுட்டு கொலை..

பிரிட்சோ  ..
உரிமைக்கு போகவில்லை..
 உயிருக்கு போகவில்லை..
தன் தாயின் உணவிற்கு போனான்..

மாட்டுச்சி சுறா என்று..
நீர் நோக்கி அவன் பார்க்க..
தப் சென்ற சத்தம்...
கழுத்தில் குருதி..
குண்டு நுழைந்த ஓட்டையில்...
உப்பு தண்ணீரும் போக..
இரு வினாடி தான்..
இருக்கும்..

என்  ஆத்தா ...
இனிமேல் மீன்கடை காரி..
சுத்தம் செய்யும் வேலையாள் அல்ல.
அந்த இரு வினாடியில்
அவள் கற்களை எண்ணும்
காட்சிதான்  வந்தது.


நாம் அவனுக்காக இரு வினாடி மௌன அஞ்சலி செலுத்த வேண்டாம்..

விண் நோக்கி  படுத்து ..
காரி துப்புவோம்..
அவனை பாடைக்கு
அனுப்பிய பிணங்களுக்கு ..


அடுத்த நாள் ட்விட்டரில்:
பொறுக்கிகள் .. பொறுக்குகையில்.. பொறுக்கப்பட்டனர்...



பொறுக்குதில்லையே நெஞ்சு!




Tuesday, February 28, 2017

முடவனின் கொம்புத்தேன்....

என்ன விசு? இந்த காவேரி ஆற்று படுகையில் மீத்தேன் எடுப்பதை பற்றி உன் அபிப்ராயம் என்ன?

தேவை இல்லா கேள்வியை கேட்டான் நண்பன் பாணி...

பாணி, என்னத்த சொல்ல இருக்கு?
நிதானமா யோசித்து சட்டு புட்டுன்னு சொல்லு..

எடுக்கலாமா, வேண்டாமா? ஒரே வார்த்தை ப்ளீஸ்..

பாணி.. இது நிதானமா யோசித்து செய்ய வேண்டிய வேலை. சட்டுபுட்டுனு சொல்ல முடியாது?

சரி.. நிதானமா யோசித்து சட்டு புட்டுன்னு பதிலை சொல்லுன்னு தன்
 பாணியில் குழப்பி விட்டு கிளம்பினான், தண்டபாணி.

Monday, February 27, 2017

அதோ அந்த பறவை போல...

மற்றொரு சராசரி நாள் தான் அன்றும்..

எழுந்தவுடனே எத்தனை எண்ணங்கள்...

காப்பிக்கு பால் இருக்கா?
தோசைக்கு மாவு உண்டா?
வங்கியில் பணமுண்டா?
வாகனத்தில் எண்ணையுண்டா?
ராசாத்திக்களின்  பள்ளி...
அம்மணியின் வேலை..
அடியேனின் வேலை..

சாலையில் செல்கையில்..
அங்கே ஒரு விபத்து..
என் வயது சார்ந்த ஒருவர் இறந்து விட்டாராம்..
அவருக்கும் இரண்டு ராசாதிக்கள் உண்டாம்.

Thursday, February 23, 2017

இன்னாத்த எழுதி தொலைப்பது..!

இந்த வருடம் துவங்கியதில் இருந்தே.. இன்னாத்த எழுத போறோம் என்கிற ஒரு நினைப்பு.

எழுத துவங்கி மூன்று வருடமாயிற்று. வாழ்வில் நடந்த சம்பவங்களை எழுதி முடித்தாகிவிட்டது.

மொத்த சம்பவமே இம்புட்டு தானா ? நல்ல கேள்வி.

மற்ற சம்பவங்களை எழுத முடியாதே. அதனால தான்.

சரி..

இங்கே அமெரிக்க வாழும்  முறை பற்றி எழுதினா.. இதோ வந்துட்டாரு
"பீட்டர்ன்னு" பின்னூட்டம்.

இந்திய நிலைமையை எழுதினா .. நீ தான் இது எல்லாம் வேண்டாம்னு கிளம்பிட்டியே .. இப்ப எதுக்கு எங்களை பற்றி என்ற பின்னூட்டம்...

தமிழக அரசியல் பற்றி எழுத மனமும் இல்ல.. இனிமேல் அதைப்பற்றி எழுத குணமும் இல்லை. சொன்னா வெக்க கேடு சொல்லாக்கட்டி மானக்கேடு.

Tuesday, January 31, 2017

பக்கத்து வீட்டு.....

என்ன விசு... பாட்டை இவ்வளவு சத்தமா வச்சி இருக்கியே...பக்கத்து வீட்டில் கோப படமாட்டார்களா?

வா செந்தில் .. வா... பக்கத்து வீட்டில் யாரும் இல்லையே.. அடுத்த பக்கத்தில் வீடே இல்லை. அதனால் கவலையில்லை.

என்னாது பக்கத்து வீட்டில் யாருமே இல்லையா.. போன வாரம் கூட அந்த ஸ்டேட் பேங்க் மானேஜர் குடும்பத்தோடு இருந்தாரே.. என்ன ஆச்சி..

அவருக்கு ட்ரான்ஸ்பெர் .... வீடை காலி பண்ணிட்டு கிளம்பிட்டாரு.
சாவியை என்னிடம் தான் கொடுத்து இருக்கார். வாடகைக்கு நல்ல குடும்பமா வந்தா கொடுத்துட சொன்னார். மாசம் 150  ருபாய்.

உனக்கு எவ்வளவு..

நல்லா கேட்ட போ..அந்த ஆள் எச்சி கையில் காக்க ஓட்டுறத விடு  .. எச்சி கையில் ஜன்னலில் நீட்டி அதுல இருக்க சோத்து பருக்க காக்கா சாப்பிட வந்தா  அதை பிடிச்சி கொழம்பு வச்சி சாப்பிடுவான்.. அவனாவது எனக்கு ஏதாவது தரதாவது..

அப்புறம் ஏன் இந்த சாவியை வாங்கினே..

செந்திலு ..பக்கத்து வீடு நமக்கு அமையுறது எல்லாம் இறைவன் கொடுத்த வரம்.. அதை நாமே அமைச்சிக்கிறதுக்கு ஒரு வாய்ப்பு வந்தா அதை ஒழுங்கா யூஸ் பண்ணிக்கணும்.

Monday, January 30, 2017

நெல்லை கண்ணன் அவர்களுக்கு .....

அன்பு ஆசான் நெல்லை கண்ணனுக்கு,

பொதுவாகவே பொங்கல் மற்றும் தீபாவளி கொண்டாட்டங்களுக்கு இந்தியாவில் இருந்து சிறப்பு விருந்தினர்களை அழைத்து வருவதை அறவே
வெறுப்பவன்  நான்.

கையில் வெண்ணையை வைத்து கொண்டு நெய்க்கு அலைவது போல் என்ற எண்ணம் தான் எனக்கு வரும்.

இந்த சிறப்பு விருந்தினரை நான் அறவே வெறுக்க காரணம்....

அமெரிக்க தமிழ் சங்கங்கள் நடத்தும் இந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டு  தமிழை வளர்க்க.. திரைப்பட நடிகர் நடிகைகள் - இயக்குனர்கள் - தொலைக்காட்சி நடிகர்கள் என்று ஒரு பட்டாளமே வந்து செல்கின்றது.

Saturday, January 28, 2017

ஒருதலை பட்சம்...

நேற்று  "இந்த கவர்னர் சனியனை என்ன செய்வது" என்ற தலைப்பில் ஒரு பதிவை எழுதி இருந்தேன்.

அதில் மெரினா போராட்டத்தில் நான் கண்ட நன்மை தீமைகளை   சுட்டி காட்டி விட்டு ..பின்னர் ராதா ராஜன் மற்றும் சண்முகநாதன் போன்றோர்களின் கேவலமான போக்கை கண்டித்து எழுதி இருந்தேன்.

அந்த பதிவிற்கு ஒரு  பெயர் சொல்ல விரும்பாத ஒரு நபரிடம் (இந்த பெயர் சொல்ல விரும்பாதவர்கள் .. கருத்தை நாம் எப்போது பொருட்படுத்துவதே இல்லை, இருந்தாலும் இந்த அறிவுஜீவிக்கு சில வார்த்தைகளை சொல்லியாகவேண்டும் என்ற நிர்பந்தம்)   பின்னூட்டம்  வந்தது. அதை இங்கே படியுங்கள்.

Friday, January 27, 2017

இந்த கவர்னர் சனியனை என்ன சொல்றது?

சென்ற வாரம் சென்னையில் நடந்த  புரட்சியில் லட்சக்கணக்கான மாணவர் மாணவியரும் மற்றும் நடுத்தர வயதோரும் சேர்ந்து ராவும் பகலுமாக ஒன்றாக போராடி வந்தனர்.

இந்த போராட்டம் வெற்றியே என்று நடுநிலையாளர்கள் சொன்னாலும்.. வன்முறையில் முடிந்தலால் .. தோல்வியே என்று மிருக நல ஆர்வலர்கள் சொல்லியும் வருகின்றார்கள்.

இந்த போராட்டத்தில்.. எனக்கு பிடித்த சில விடயங்கள்..

யார் ஒருவரின் தூண்டுதலும் இல்லாமல் ஒவ்வொருவரும் தம் தம் உரிமைக்காக வெளியே வந்தது. இந்நாள் வரை "வேலைக்காவைத்தவர்கள்.. அலை பேசியிலே வாழ்ந்து கொடு இருப்பவர்கள்"  என்று தான் நினைத்து இருந்தோம்.. ஆனால் இவர்களோ  நம் எண்ணத்தை மாற்றி அமைத்தார்கள்.

Wednesday, January 25, 2017

கண்ணீரில் மிதக்க வைத்தான்..

சென்னையில் .. St.Gabriel  என்ற பள்ளிக்கூடத்தில் +2  படித்த காலம். எழில் என்ற ஒரு மாணவன் மீனவர் சமுதாயத்தை சேர்ந்தவன் கூட படித்து வந்தான். அவனை போல் அன்பானவனை நான் அறிந்ததே இல்லை.

ஒரு நாள் மதிய  உணவு வேளையில்....

எப்படி எழில் .. உன்னாலே மட்டும் இவ்வளவு அன்பா  இருக்க முடியுது?

சுயநலம் தான்...

டேய்.. உன் அன்ப பத்தி கேக்குறேன்.. சுயநலம்ன்னு சொல்றீயே..

இல்ல விசு .. உண்மையாகவே சுயநலம் தான்..

அட பாவி,. நான் சீரியஸா கேக்குறேன்..எப்படி..?

அப்பா..சொல்லி கொடுத்தாரு.

என்ன சொல்லி கொடுத்தாரு?

என்று கேட்க்கும் போதே.. அவன் தன் மதிய உணவை திறந்து அனைவருக்கும் மீன் வகையறாக்களை பகிர்ந்து கொடுத்தான்,..

என்ன எழில்.. தினந்தோறும்.. மீன் தானா?

ஆமா.. வாரம் ஒரு முறை இல்லாட்டி ரெண்டு முறை காய் வகைகள்..