என் வலைத்தளம்!

Sunday, September 18, 2016

The Untouchables.....


“Dad, Whats our caste?” asked my little princess as she got in the car. I was taken aback.
“What did you ask?”
“What is our caste dad?”
“Why do you want to know?”
“No, they asked me in school.”
“Oh dear. I came 9000 miles away and am sending you school so that you will not be touched by this caste, religion and creed stuff. It is sad to see it is catching up so fast. Why does your school wants to know which caste you belong to?”
“Daddy, we are learning about the caste structure in India in our history classes. My teacher knows that I am an Indian. So I was asked to tell my caste”
“Oh! I was afraid if the segmentation has come to schools in the USA as well”
“Now tell me”
“Just tell them you don’t believe in caste and stuff.”
“At least tell me what caste mean”
“I honestly don’t know dear”
“How do you determine one’s caste?”
“I don’t”
“Our teacher said the caste is determined by the work they do. Is that true?”
“We can’t be sure”
“She said the barber belongs to one caste, the carpenter to another and business people belong to a different caste. She said that is how they determine the caste”
“I am not sure. But I know this. It is very cheap and silly to segment people based on their caste. Just let them know my concern”
“Will you or will you not tell your caste?”
“I won’t”
“Can I ask mother?”
“No. That would be a mistake. She is a Tamil from Yazhpanam. They are really short tempered”
“Is that a caste too?”
“No, it is a race”
“I am totally confused”
Next day, after school she got into the car...
“We had a skit today in school based on the caste. They asked us to choose a caste ourselves and each one can be of a caste”
“Oh,” I said uninterested.
“Can you guess my caste?
“Dear, We do not talk about caste even if it is for a game”
“Chill Dad. It was just a skit”
“There are thousands of things one can learn from India. All they chose was caste”
“Listen. There was a big fight while selecting the caste”
“No surprise there dear. When caste intervenes, fights follow. But what was the fight about?”
“We needed four boys to pick the caste of Untouchables”
“Nobody volunteered, is it?”
“No, all 40 boys wanted to be untouchables”
I resisted the urge to slam the brake and listen to the whole story. “But why?”
“They all wanted to be untouchables. They are so unique and strong. Nobody will be able to touch them or mess with them, they are like some kind of Superman".
I smiled. I never thought untouchables in that way.

Monday, September 12, 2016

அமெரிக்க தமிழனும் - தமிழ் ரத்னாவும்.

நேற்று இரவு உறங்கும் முன் நண்பர் ஒருவரின் அழைப்பு வந்தது.


சொல்லுங்க...

விசு அமெரிக்க தமிழர் யார்?

ஆமா.. இவ்வளவு நாள் தமிழர் யாருன்னு கேட்டுனு இருந்திங்க? இப்ப அமெரிக்க தமிழர் யாரு? ரொம்ப முக்கியம்.

சீரியஸ் ..அமெரிக்க தமிழர் யார்?

அப்படி ஒரு ரகமே இல்லை. தமிழை தாய்மொழியாக கொண்டோர் இடம் பெயர்ந்து வந்து அமெரிக்காவில் வசிப்பவர்கள் என்று வைத்து கொள்ளலாம்.

சரி...சந்தோசம்.

தமிழருக்காக நீங்க என்ன செய்து இருக்கீங்க.

இந்த விஷமம் தானே வேண்டாகுன்றது. தமிழருக்குஆகா தமிழநாட்டில் நீங்க தேர்ந்தெடுத்த தலைகளையே ஒன்னும் செய்யல ..
நாங்க என்னாத்த செய்ய போறோம்?

அப்புறம் "தமிழ் ரத்னா " என்ற ஒரு விருதை உருவாக்கி அதை கொடுக்கறதுக்கு உங்களுக்கு யார் அதிகாரம் கொடுத்தா?
உலக தமிழரின் கௌரவத்திற்கு உழைத்ததற்காக ... 
(இப்பவும் இந்தியா தானே.. இதுல என்ன Former?)

டேய்.. இந்த தமிழ் ரத்னா எல்லாம் எனக்கு தெரியாது. நான் கொடுக்குறது " நாதாரித்தனம் செய்தாலும் நாசூக்கா செய்வோர் விருது" அதுக்கும் இதுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இல்ல.. இருந்தாலும் வேறே வேறே விருது...

சீரியஸ் விசு.. அமெரிக்க்கா தமிழ் சங்கத்தில் இருந்து .. தமிழ் ரத்னா என்ற விருதை சுபராமணிய ஸ்வாமிக்கு தந்து இருக்காங்க.

தமிழ் ரத்னா ... .சுனா சானாக்கா? எதுக்கு ?

."For his Service to enhance the Prestige of Global Tamils:......."

நீ சும்மா தமாஷ் பண்ற? எனக்கு வேலை இருக்கு அப்புறம் பாக்கலாம்.

விசு, எனக்கு வர கோவத்துக்கு... நீ  தப்பிக்க பாக்குற!

எனக்கு .. சரி.. கேக்க ... ள்ளைன்னு நானே விட்டு விட்டு பேசி தொடர்ப்பை துண்டித்து... விசாரித்தேன்.

உண்மையாகவே தான் இவருக்கு அமெரிக்க தமிழ் சங்கம் என்ற ஒரு அமைப்பில் இருந்து இந்த விருதை தந்து இருக்கின்றார்கள்.

இந்த அமைப்பிற்கு இப்படி ஒரு விருதை தர யார் உரிமை தந்தார்கள் என்று தெரியவில்லை.

யு டுயூப் சென்று இந்த நிகழ்ச்சியை  கண்டேன். மூன்று பேர் மேடையில் உள்ளார்கள்.

மொத்த நிகழ்ச்சியும்  ஆங்கிலத்தில் நடந்தது. அந்த பகுதியில் வாழும் அறிந்த  நண்பர் ஒருவரை அழைத்து, நீங்க சென்று இருந்தீர்களா என்றேன்?

அவரோ..

ஏதோ கலந்துருடையாடல் என்று கூறினார்கள். இருந்தாலும் நான் செல்லவில்லை. மொத்தமே 15-20 பேர் தான் சென்று இருப்பார்கள்.. என்றார்.

இதனால் என் இனிய தமிழ் மக்களுக்கு நான் தெரிவிப்பது என்னவென்றால்... இந்த விருதுக்கும் அமெரிக்க வாழ் தமிழ் மகனாகிய எனக்கும் ஒரு சம்மந்தமும் இல்லை.  இந்த விருதை பற்றி அடியேனின் கருத்துக்களை முக நூலில் இட்டு இருந்தேன்... அதை கீழே படிக்கலாம்.


************************
அமெரிக்க தமிழ் சங்கத்தில் இருந்து தமிழ் ரத்னா விருது பெற்ற சுனா சானாவிற்கு அமெரிக்க இலங்கை தமிழ் சங்கமும் உடனடியாக இலங்கை தமிழ் ரத்னா என்ற விருதை வழங்குமாறு...

நாதாரித்தனம் செய்தாலும் நாசூக்கா செய்யணும் சங்கம் சார்பாக பணிவோடு கேட்டு கொள்கிறோம் .
                                                                 ************************
நாதரித்தனம் செய்தாலும் நாசூக்கா செய்யணும் விருதில் ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி .
இவ்வளவு நாளாக இந்த விருதை நாம் நமக்கு தெரிந்தோர்க்கு அளித்து வந்தோம். இம்முறை.. இந்த விருதை ஒரு விருதுக்கு கொடுக்கும் வாய்ப்பை பெற்று இருக்கின்றோம்.
இந்த வாரத்திற்க்கான விருது ... தமிழ் ரத்னா விருதுக்கு ..

                                                        ************************
அமெரிக்காவில் பொது இடத்தில குப்பையை போட்டதால் சுப்ரமணிய ஸ்வாமிக்கு அபராதம்.
குப்பையை எடுத்து பார்த்ததில்... ஒரு கட்டையினால் செய்த சட்டத்தில் "தமிழ் ரத்னா " என்று எழுதி இருந்தது.

                                                            ************************


இதுதாங்க அந்த தமிழ் ரத்னா மொமெண்ட்...
எல்லாரும் எழுந்து நின்னு ஒரு முறை " நீராரும் கடலெடுத்த" பாடிட்டு ... புளியோதரை இனமா தரங்களாம் சாப்பிட்டு போங்க..
By the Way ... அமெரிக்காவில் இந்த விருதை ஆர்டர் பண்ண 8 டாலர் ஆகியிருக்கும். ஒரு வேளை இந்தியாவில் 250 ரூபாய்க்கு வாங்கி இருப்பாங்களா?
                                                           ************************
சரி.. நம்ம தகுதிக்கு நாமும் ஏதாவது செய்து வைப்போம்.
அமெரிக்க தமிழ் வழிவந்தோர் சங்கத்தில் இருந்து தமிழ் ரத்னா விருது வழங்க போகின்றோம்.
தமிழே தெரியாத.. தமிழுக்கு சம்மந்தம் இல்லாதா ஆட்கள் யாராவது இருந்தா சொல்லுங்க..
இந்த விருதை அனுப்பி வைக்கிறோம்.
                                                           ************************
அட பாவிகளே..
கொஞ்சம் பெருமையா அமெரிக்க வாழ் தமிழன் என்று வண்டிய ஒட்டின்னு இருந்தேன்.
அதுக்கு இந்த அமெரிக்க தமிழ் சங்கம் வைச்சாண்டா ஆப்பு.
உண்மையா சொல்றேங்க.. யாராவது இந்த அமைப்பை பத்தி கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்.
எந்த தகுதியில் சுனா சானாவிற்கு தமிழ் ரத்னா என்ற விருதை கொடுத்தாங்கன்னு கேக்கவேணும்.
                                                           ************************
இன்னாபா நடக்குது உங்க ஏரியாவில் .... தமிழ் ரத்னா ன்னு வைச்சு தாக்குறீங்களாமே..
இந்த விருதுக்கான கலிபோர்னியா உரிமையை எங்களுக்கு தர முடியுமா?
நானும் இதை ரெண்டு மூணு பேருக்கு தரலாம்னு இருக்கேன்.

                                                           ************************

புதுக்கோட்டையில் மொத்தம் எத்தனை பேர் இருக்கீங்க.. ஒன்னும் இல்ல ... தமிழ் ரத்னா விருது ஆர்டர் பண்ணனும்.. மொத்தமா பண்ண சீப்பா இருக்கும் இல்ல ... அதுதான்,

                                                           ************************
On a serious note.... American Tamil Sangam has awarded Tamil Ratna ... to Dr. Subramaniya Swami..."For his Service to enhance the Prestige of Global Tamils:.......
Wow.. I am flabbergasted... More like Conked to the Gills and Blown to the Lungs...

                                                           ************************

Saturday, September 10, 2016

காவேரி கரை இருக்கு, கரை மேல மணல் இருக்கு

கருநாகம் போல் கருநாடக
அரசியல் வியாதி நேற்று கூறுகிறான்...

எங்கள் ஊரில் பாயும் வரை தான்
காவேரி ஆறு..
எல்லையை கடந்ததும்..
சுடுகாடு.. .பாலைவனம்.. குப்பை.

சொன்னது வியாதி என்றாலும் சொல்ல பட்ட விஷயம்
தொழுநோய் பற்றி அல்லவா

சற்றே யோசித்தேன்.

உண்மை தான்.

அவன் ஊரில் உள்ளவரை அது ஆறு தான்..
இங்கே தான் அது நாறி போய் உள்ளது.

கடந்த ஐம்பது வருடங்களில்
தமிழனாக நாம்  செய்த ஒரு உறுப்புடியான காரியம் என்ன?

மீண்டும் வந்தோரை வாழவைத்தோம் என்றால்
காலனி பிய்ந்து விடும்.

கூத்தாடிகளை தூக்கிவைத்து
கூத்தையே மந்திரம் என்றல்லவா
செய்தோம்.

நேற்று வரை மறப்போம். மன்னிப்போம்.

இன்று .. இன்று நம் தலைமைகளை பாருங்கள்.

மாண்புமிகு என்று ஆரம்பித்து அம்மையை
கூம்முட்டைகள் அறிமுகப்படுத்தும்   நேரத்தில்
கோடிமூட்டை மணல் கொள்ளை.

அது சரி..

இந்த மணல் எல்லாம் எங்கே போகிறது.
அண்டை மாநிலத்தில் அணை கட்டத்தான்.

ஒரு .. ஒரு .... தலைமை
பகுத்தறிவோடு இருக்கின்றதா?

பெரியவர் பறந்து கொண்டு.
மூத்தவரோ உருட்டு வண்டியில்.
ஆள்பவரோ .. பாடலை ரசித்து...

நாம்  தேர்ந்து எடுத்து அனுப்பி உள்ளோமே
234 பேர்..

அதில் ஒருதனுக்காவதுகாவேரியில் நீர் வரவில்லை என்றால்
ஏதாவது பாதிப்பு?
ஒன்றுமே இல்லை.

அவனுக்கும் காவேரியினால் பாதிப்பு உண்டு
ஆனால் நீருக்காக அல்ல..

மணலுக்காக...
அங்கே கட்டின - கட்டிக்கொண்டுள்ள -  நாளை கட்டப்போகும்
கல்லூரிக்காக..

நாம் நாசமா போவது நிச்சயம்.

கொட்டும் வரத்தை கட்டிக்காக்க
குளத்தை சீர் செய்யாமால் ..

சென்ற வருடம் கிடைத்த வரத்தை
சரியாக வைத்து இருந்தால்...

கருநாடக நண்பர்களே..

காவேரி "பேடா" குரு....
நீயே வைச்சிக்கோ.

எத்தனை  அணை கட்டவேண்டும்னு மட்டும்
முன்கூட்டியே சொன்னா.
எங்களுக்கு மணல் வாரி அனுப்ப வசதியா இருக்கும்.

எங்களுக்கு புரியாது..
மணலின் அருமை எங்களுக்கு புரியாது.
அது எங்களுக்கு புரியவும் வேண்டாம்.

ஏன்னா..
பொங்கல் கொண்டாட கூட வக்கு இல்லாமல்
அரசாங்கம் தர 500 ரூபாய்க்கும் அடி  கரும்புக்கும்அடிச்சி பிடிச்சிட்டு
நிற்க நாங்கள் தயார்.

இனிமேல் எங்களால் சுயமரியாதையாக
ஒன்றுமே செய்ய  முடியாது!


எங்களை நிரந்தரமா பிச்சைகாரனாக்கி
வைக்க  நீங்க அனுப்பி வைச்ச
தலைகளும் தயார்.

என்னது? நீங்க அனுப்பி வைச்ச தலையா?
கூட்டி கழித்து பாருங்கள் புரியும்.

அது சரி..
எங்கள் தலையை விடுங்க.. உங்கள் தலைகள்
என்னாச்சுன்னு கேட்பது
விழுகிறது...

தருதலைக்கு ஏது தலை.?

நாங்க,,

காஷ்மீர் பீடிபுல் காஷ்மீர்.. ன்னு ஆரம்பிச்சு..
நீங்க நல்லா  இருக்கனும்.. ன்னு
பாட தெரிந்த நாதாரிகளை தானே
தேர்ந்தெடுத்து அனுப்பி இருக்கோம்.

வேண்டாம் ஐயா
 காவேரி.
பத்திரமா பாதுகாப்பா வைச்சி
உங்க விவசாயிகளை காப்பாத்துங்க.

எங்க தலைகளின் சாயமான போக்கால்..
எங்கள் விவசாயம் எப்பவோ செத்தாச்சி.
இப்ப விவசாயி தான் பாக்கி.

அவனையும் உங்க ஊருக்கு அனுப்பி வைக்கிறோம்..

மணல் வந்து இறங்கியவுடன்
அதை வச்சி அணை கட்ட..
எங்க விவசாயியை விட எவனும்
சீப்பா கிடைக்க  மாட்டான்.

மீண்டும் சொல்றேன் வேண்டாமையா
உங்கள் காவேரி..

கசப்பான உண்மை தான்.

அவன் ஊரில் இருக்கிற வரை தான்
காவேரி ஆறு.

எல்லையை தாண்டியவுடன்... 

Thursday, September 8, 2016

ஏன் பிறந்தாய் மகனே…

பாம்பாயில் செம்பூர் பகுதியில் வண்டியை ஒட்டி கொண்டு இருந்த நாட்கள்.  ஜெயகுமார் என்ற நண்பர் ஒருவர் எங்கள் அறையில் இருந்தார். Fiat நிறுவனத்தில் பொறியாளராக பணி புரிந்து கொண்டு இருந்தார். வார இறுதி ஒரு நாளில் என்ன ஜெயகுமார் உங்கள் பொழுது போக்கிற்கு என்ன செய்வீர்கள் என்று நான் கேட்ட போது கதை எழுதுவேன் என்றார். எங்கே நீங்கே எழுதிய கதையில் ஒன்றை சொல்லுங்கள் என்று நான் கேட்க அவர் கூறிய கதை இது. வருடங்கள் பல ஆகினும் மனதில் தங்கி விட்டது.என்னை போலவே நீங்களும் ரசிப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன்



டேய் சேகரு…
சொல்லு முத்து
உன்னை பார்த்தா பரிதாபமாக இருக்குடா?
என்ன சொல்ல வர?

Wednesday, September 7, 2016

படித்ததும் புரிந்ததும்....எம்புட்டு வித்தியாசம்...!

செய்தி தாளில் படித்ததும் ... நமக்கு புரிந்ததும்.

தினமும் முகநூலில் (RJ Visu Awsm) நான் படித்த செய்திகளையும் அதில் எனக்கு புரிந்தவைகளையும் பதிவிடுவேன்.

பதிவு உலகில் உள்ள சில தோழமைகள் முகநூலில் இல்லாத காரணத்தினால் அவர்களும் படிக்க இந்த முயற்சி.

Tuesday, September 6, 2016

சேரனின் அருவருப்பிற்கு கோடி நன்றி ...

சில நாட்களுக்கு முன் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியில் இயக்குனர் சேரன் அவர்கள் பேசிய ஒரு பேச்சு பிரச்சனைக்கு உள்ளானது.

முதலில் இயக்குனர் சேரனின் திரைப்படைப்பை பற்றி என் கருத்து. ஆண்டவன் புண்ணியத்தில் இவர் இயக்கிய படமோ நடித்த படமோ இதில் எதையும் அடியேன் கண்டதில்லை.

ஆட்டோகிராப் என்ற படம் நல்ல படம் ... நம் ஒவ்வொருவருக்கும் நடந்ததை போல் ஒரு கதை, அதை மிகவும் அழகாக சித்தரித்து உள்ளார் என்று கேள்வி பட்டேன். இருந்தாலும் என் நல்ல காலம் அதையும்  பார்க்கவில்லை.

சரி இவரின் பேச்சுக்கு வருவோம்.

திருட்டு டிவிடி மற்றும் இணைய தலத்தில் தமிழ் படங்களை தருவது ஈழ தமிழர்களே ..

இது நம்ம ஆளு .....

நம் வாழ்வில் நாம் சில நபர்களை தற்செயலாக சந்திக்க நேரிடும். முகநூலின் வரவிற்கு பின் இந்த தற்செயல் அடியேனுக்கு அடிக்கடி நடக்கின்றது. 

அப்படி நான் சந்தித்த ஒரு நபர் தான்... சுரேஷ் சீனு!

அது என்னமோ தெரியல.. ஏனோ தெரியல.. விட்ட குறை தொட்ட  குறை போல.. முதல் முறையாக இவரின் ஸ்டேட்டஸ் பார்த்தவுடன் பிடித்து விட்டது.

யார் இவர் என்று விசாரிக்கையில்... இவர் நம்ம ஆளு தான்.... என்று அறிந்து எனக்குள் ஒரு சந்தோசம்.

பொறுமை.. நம்ம ஆளுன்னு சொன்னவுடன்.. கூட்டி பெருக்கி கழிக்காதீங்க... நான் சொல்ல வந்ததே...

 வரும் நம்மை போலவே கூட்டி பெருக்கி கழிப்பவர் தான்... புரியல..?

தணிக்கையாளர். 

ஒரு தணிக்கையாளருக்கு இம்புட்டு க்ரியேட்டிவிட்டி இருக்க கூடாது தான் . அம்புட்டு கிரியேட்டிவிட்டி.

இவர் எழுத்து மூலமா ஸ்டேட்டஸ் அவ்வளவு எதுவும் போடமாட்டார். ஆனால் வரைஞ்சி தள்ளிடுவார்.

மனுஷன் என்னமா வரையிறாரு? அட்டகாசம் போங்க. 

சில நாட்களில் நம்ம அனைவருக்கும் வாழ்க்கையில் சிலரை பார்த்தவுடனே ஒரு சிறிய பொறாமை வரும். இப்படியான பொறாமையை எனக்கு வர வைச்சவர் தான் நண்பர் சுரேஷ் சீனு .

அவரோட முகநூல் நண்பர்கள் அனைவருக்கும் அவங்க பிறந்த நாள் அன்று ஒரு படம் போட்டு வாழ்த்து சொல்வார்.

இவருடைய வரையும் திறனை பார்த்து வியந்து கொண்டு இருந்த எனக்கு  சென்ற வாரம் ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி.

ஆசிரியர் தினத்தன்று இவரோட ஸ்டேட்டஸ்.. ரொம்ப அருமையா எழுதி இருந்தார். ஆசிரியர் என்பது வகுப்பில் மட்டும் அமைவது அல்ல.. வாழ்க்கையிலும்  அமையும்  என்பதை மிகவும் அருமையாக சொல்லியுள்ளார். 

இவரின் வார்த்தைகள் நூல் பிடித்தது போல் செல்கின்றது. இம்மாதிரியான பல திறமைகள் கொண்டோர் பதிவுலத்திற்கு வந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்.

என் சார்பில் நான் அவரை கேட்டு கொண்டேன்.

Sunday, September 4, 2016

நாளை நமதே ....

ஆசிரியர் தினத்திற்காக.. 

பழைய பதிவுதான்.. இருந்தாலும் பிடித்த பதிவு...


விசு ….
சொல்லுங்க சார்…
நாளைக்கு காலையில் 5 மணிக்கு பஸ்… எல்லா ப்ளேயர்சும் 4:30 மணிக்கு பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு வந்துடனும். மேட்ச் கரெக்டா 7:30மணிக்கு ஆரம்பிச்சிடும். அந்த 5 மணி வண்டிய மிஸ் பண்ணா அடுத்த வண்டி பிடிச்சி போக நேரமாயிடும்… ஓ கே …
எங்கள் பள்ளியின் ஹாக்கி அணி … மற்ற சில அணிகளுடன் மோத சீர்காழியில் இருந்து பொறையார் என்ற ஊரூக்கு செல்ல வேண்டும்.
இரண்டு ஊருக்கும் கூட்டி கழித்து பார்த்தால் கிட்ட தட்ட 40- 50 கிலோ மீட்டர் தான் என்று நினைக்கின்றேன் .. (சரியாக நினைவு இல்லை ). இவ்வளவு அருகில் உள்ள இடத்திற்கு 3 மணி நேரத்திற்கு முன்னாள் கிளம்பினோமா என்று யோசித்தால் இப்போது சிரிப்பு தான் வருகின்றது .

கோபத்தில் மனைவி கத்தியை கையில் எடுத்தால்….

நீள வார இறுதி... திங்களுக்காக ஒரு மீள் பதிவு...

கணவன்மார்களே  (“ஜாக்கிரதை” – வெண்ணிறாடை மூர்த்தி ஸ்டைல்). எப்போதுமே வீட்டில் பேச்சு- வாக்குவாதம் என்று   வரும் போது உடனடியாக சமையல் அறையில் இருந்து வெளியே வந்து விடுவது புத்திசாலித்தனம். இதனால் பல நன்மைகள் உண்டு.
இந்த மாதிரி சண்டை சச்சரவுகள் வரும் போது, கணவன்மார்கள் உடனடியாக தெரிந்து கொள்ளவேண்டிய விஷயம், இது “ஓர் முனை போராட்டம்”. நாம் என்ன செய்தாலும் – சொல்லினாலும் இந்த வாக்குவாதத்தில் வெற்றி பெற முடியாது என்று அறிந்த கொண்டீர்கள் என்றால், இதனால் வரும் “நாளைய பாதிப்பு” சிறுக வாய்ப்புள்ளது.

Thursday, September 1, 2016

குலத் தாழ்ச்சி உயர்ச்சி சொல்லல் பாபம்

டாடி .... நம்ம என்ன ஜாதி ?

கேட்டு கொண்டே வாகனத்தில் ஏறினாள்  இளைய ராசாத்தி..

அலறியே விட்டேன் நான்...

என்ன கேட்ட?

வாட் ஐஸ் அவர் கேஸ்ட்... நம்ம என்ன ஜாதி?

அது இப்ப உனக்கு எதுக்கு?

இல்ல பள்ளிக்கூடத்தில் கேட்டாங்க.

Wednesday, August 31, 2016

நித்தம் நித்தம் நெல்லு சோறு... நெய் மணக்கும் தங்கம்...!

இந்த வாரத்திற்கான நாதாரித்தனம் செய்தாலும் நாசூக்கா செய்யவேண்டும் விருதை பெறுபவர்..

சுடிதார் புகழ்...... பாபா ராம்தேவ்.

இவரே ஆசிரமத்தில் தயாரிக்க படும் சில ஐட்டங்களை விற்க இவர் செய்யும் வியாபார தந்திரங்கள் .. ஏல் பல்கலைக்கழகத்தில் கூட சொல்லி தரப்படாது.

ஆண்  குழந்தை பெற வேண்டுமா? இந்த லேகியத்தை சாப்பிடுங்கள் என்று சென்ற வருடம் ஏதோ ஒரு கருமாந்திரத்தை தந்திரமாக விற்றார்.

Tuesday, August 30, 2016

பயணங்கள் முடிவதில்லை... ஆமாங்கோ...


டாடி.. சீக்கிரம் தூங்க போங்க.. நாளை காலை 4 மணிக்கு எழுனு ..!?

நாலு மணிக்கு நீ தானே எழுனும், அதுக்கு நான் ஏன் சீக்கிரம் தூங்க போகணும்?

என்று கேட்க பதிலோ அம்மணியிடம் இருந்து வந்தது.

யாராவது ஏதாவது சொன்னா அவங்க சொல்ல வந்தத ..

நான் முடிச்சிவைக்கிறேனா?

அதே தான்.. உங்களுக்கு கொஞ்சம்..

பொறுமை தேவையா?

ஏங்க.. நான் சொல்ல வந்ததே..

வேறயா?

ஐயோ... எனக்குன்னு வந்து...

வாச்சி இருக்கா?

என்று என் அம்மணி பேசி கொண்டே இருக்கையில்...

ஓய் டாடி.. ஒய் டூ யு கம்ப்ளீட் அதர் பீபெல்ஸ்...

செண்டன்ஸா..

கொஞ்சம் .. ஒரு நிமிஷம் அமைதியா...

இருக்கேன் .. சொல்லு..

நாளை காலையில் நாலு மணிக்கு எழுனும்.. சீக்கிரம் தூங்க போங்க..

எனக்கு வேலை 6 மணிக்கு மேலே தானே. ஏன் நாலு மணிக்கு..

டாடி.. கிண்டல் பண்ணாதிங்க.. நாளைக்கு நான் சீயாட்டில் (Seattle ) போறேன்..  மறந்துடிங்களா?

அது எப்படி மறப்பேன்..

நீங்க மறக்கலே...

இல்லையே..

சரி, நான் ஏன் போறேன் சொல்லுங்க..

பள்ளிகூட விஷயமா ..

அது சரி.. பள்ளிகூட விஷயமா .. எதுக்கு..

அது.. அது..

சுத்தமா மறந்துடிங்க...

வயசாச்சி மகள்.. கொஞ்சம் ஞாபகபடுத்து.

அம்மணி குறுக்கிட்டு.. இதையெல்லாம் மறந்துடுங்க.. மத்தவங்க பேசும் போது குறுக்க ...

குறுக்க பேசறனா?

ஐயோ.. நீங்க ஆச்சி உங்க பொண்ணு ஆச்சி..

என்று சொல்லிவிட்டு இடத்தை காலி பண்ண.

ஏன் மகள் .. Seattle ?

டாடி..எங்க பள்ளிகூடத்தில் இருந்து எங்களை பாட கூப்பிட்டு இருக்காங்க..

பள்ளிகூடத்தில் இருந்து பாட கூப்பிட்டாங்களா...

நினைவோ பல்லாயிர கணக்கான மைல் தாண்டி ஓடியது..

8வது வகுப்பு.. சீர்காழி..

விசு..நாளைக்கு காலையில் பாட்டு போட்டிக்கு தஞ்சாவூர் போகணும் நினைவு இருக்கு இல்ல..

கண்டிப்பா, ரிச்சர்ட்.. நினைவு இருக்கு.

சீக்கிரம் தூங்க போ..

டேய் .. தூங்குறது இருக்கட்டும்.. முதலில் வார்டனிடம் போய் ரயில் டிக்கட்டுக்கு காசு வாங்கி வரலாம் வா..

இருவரும் சென்று அவர் கொடுத்த 13 ருபாய் வாங்கி கொண்டு, ஒரு சிறு கணக்கை ஆரம்பித்தோம்..

போக ஆளுக்கு 2.50. வர 2.50. அதுலே 10 ருபாய் போயிடும். மீதி 3 ரூபாயில் எப்படி சமாளிக்கிறது ?

விசு.. அஞ்சும் மூனும் கூட்டினா எவ்வளவு..?

எட்டு.

அப்ப நம்ம கையில் எட்டு இருக்குனு வச்சிக்கோ. மீதிய நான் பாத்துக்குறேன்.

இரவு தூங்குகையில்.. 3 ருபாய் தானே மிச்சம் வரும். அது எப்படி எட்டு ஆச்சி..

என்று நினைத்து கொண்டே உறங்குகையில்...

விசு... நேரமாச்சி எழு..

அடித்து பிடித்து கிளம்பி ...அருகில் உள்ள ரயில் நிலையத்திற்கு சென்றோம்.

அங்கே .

ரிச்சர்ட்.. வா போய் டிக்கட் வாங்கின்னு வரலாம்.

நீ இங்கேயே இந்த பைய பத்திரமா பாத்துன்னு இரு.. நான் போய் டிக்கட் வாங்கி வரேன்.

சில நிமிடங்கள் கழித்து வந்தான்...

ரிச்சர்ட்.. அந்த 3 ருபாய் எப்படி 8 ருபாய் ஆச்சி..?

அது என் பிரச்சனை.. நீ ஏன் டென்சன் ஆகுற..

வண்டியும் வந்தது.. நிறைய கூட்டம் இல்லை..ஜன்னல் அருகே எதிர் எதிரில் அமர்ந்து போட்டியில் பாடபோகும் பாடலை பழகி பார்த்தோம்.

சமோசா... சமோசா.

ரிச்சர்ட்.. இந்த சமோசா சாப்பிட்டு தான் எவ்வளவு நாள் ஆச்சி.

எவ்வளவு அது.. ?

10 பைசா.. கவலைய விடு.

என்று சொல்லி ஆளுக்கு ஐந்து வாங்க..

டேய்.. மீதி இருந்த 3 ரூபாயில் ஒரு ருபாய் இங்கேயே காலி..

நீ என்ன கணக்கில் வீக்கா.. எட்டு ரூபாயில் ஒரு ருபாய் காலி...

அது எப்படி ரிச்சர்ட் 3 ருபாய் எட்டு ஆச்சி..

அது என் பிரச்சனை..ஒரு நிமிஷம் இரு, பாத்ரூம் போயிட்டு வரேன்..

ரயிலோ.. பிரகதீச்வரன் கோயிலை தாண்டி மாயவரத்தை நோக்கி ஓடி கொண்டு இருந்தது.

 அடுத்த சில நொடிகளில் ரிச்சர்ட் மூச்சு வாங்க  அடித்து பிடித்து ஓடி வந்தான்.

விசு,சீக்கிரம் கிளம்பி பாத்ரூமுக்கு ஓடு..

எனக்கு அவசரம் இல்ல..

அட பாவி.. TTR வராரு.. சீக்கிரம் ஓடு..

டேய் ..நம்ம தான் டிக்கட் வாங்கினோம் இல்ல.

நம்ம ஒரு டிக்கட் தான் வாங்கினோம்.

ஒரு டிக்கட்டா .. ஏன்?

ரொம்ப அவசியம்.. 3 ருபாய் எப்படி 8 ருபாய் ஆச்சின்னு கேட்ட இல்ல .. இப்படி தான்.

அட பாவி.. சரி, அந்த டிக்கட்ட என்னிடம் கொடுத்துட்டு நீ போய் ஒளிஞ்சிகோ..

பயப்படாத விசு.. இது ஒரு விஷயமே இல்ல.. என்னோட வா..

என்று தர தர  வென்று இழுத்து சென்றான்.

இருவரும் பாத்ரூம் உள்ளே சென்று கதவை அடைத்து, கொண்டு அமைதியாக இருக்கையில்..

கதவு தட்டும் சத்தம்..

டிக்கட்..

என்னை கதவின் பின்புறம் நிற்க கைகாட்டிவிட்டு.. ரிச்சர்ட்.. கால்சட்டையை முட்டி வரை இறக்கி விட்டு அந்த இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டே.. வலது கையில் அங்கே சங்கிலியில் கட்டி இருந்த சிறிய பிளாஸ்ட்டிக் டாப்பாவில் பாதி அளவு நீர் நிரப்பி கொண்டு , இடது கையில் டிக்கட்டை எடுத்து கொண்டு,  கதவை திறந்து...

இதோ..

 என்று டிக்கட்டை கொடுக்க..

அவரோ..சனியனே..அவுத்து போட்டு ஆய் போகும் போது அதே கையிலா கொடுப்ப.. கதவை மூடு, என்று சொல்லி விட்டு அங்கே இருந்து கிளம்பினார்.

ரிச்சர்டு.. MGR  படத்துள்ள வர வில்லன் பேரை போல  உங்க அப்பா உனக்கு சரியான பெயர் தான் வைச்சி இருக்காரு..

என்று பெறு  மூச்சு விட மாயவரம் வந்தது.. TTR எங்கள் பெட்டியை விட்டு இறங்குவதை ஜன்னல் வழியாக பார்த்து...

ரிச்சர்ட்.. தஞ்சாவூர் வரை இங்கேயே இருந்துடலாமா?

டென்சன் ஆகாத விசு.. இனிமேல் TTR நம்ம பெட்டிக்கு வரமாட்டார்..

என்று ஆறுதல் சொல்ல...

தோளின் மேல் யார் கையோ பட..

நான் இல்ல .. நான் இல்ல..

டாடி.. நான் தான்..  என்ன ஆச்சி உங்களுக்கு.. என்னமோ திருடின மாதிரி முழிக்கிறிங்க .. சீக்கிரம் தூங்க போங்க... நாளைக்கு காலை அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் விமான நிலையத்தில் இருக்கணும்.

எத்தனை பேரு போறீங்க ராசாத்தி..

கிட்டத்தட்ட.. 40 பேரு..

40 பேருக்கும் டிக்கட் வாங்கிட்டிங்க தானே..?

ஆமா,அதுல என்ன சந்தேகம்.

இல்ல சும்மா கேட்டேன்.

சரி தூங்க போங்க..

ரிச்சர்டை மறந்துவிட்டு தூங்க போனேன். என்னதான் படிப்பில் கெட்டியாக இருந்தாலும்.. பாடல்களை இசையை கற்று பாடுவதில் தான் என்ன ஒரு சுகம். அடியேனுக்கு பாடுவது மிகவும் பிடிக்கும், அது என்னமோ விட்ட குறையோ தொட்ட குறையோ.. ராசாத்திகளுக்கும் பாடுவது மிகவும் பிடிக்கும். இங்கே இந்த பள்ளி கூடத்து மாணவர்கள் பாடுவது மிகவும் ரசிக்கும் படி இருக்கும்.. இவர்கள் பாடுவதை நினைத்து கொண்டே தூங்க சென்றேன்..

என்னங்க?

சொல்லு..

நாலு மணி ஆச்சி.. அவ  ரெடி .. சீக்கிரம் கிளம்புங்கோ..

எங்கே...?

ம்... ரைஸ் மில் போய் மிளகாய் பொடி அரைக்க..

இப்ப எல்லாம் தான் அரைச்ச பொடியே.. என்ன சொல்ற.. புரியல..

உங்களுக்கு வேண்டிய விஷயம்னா என்னை பாதியில்  நிறுத்திட்டு பேசுவிங்க.. வேண்டாத விஷயம்னா..

புரியாத மாதிரி நடிக்கிறானா?

அதே தான்.. சீக்கிரம் கிளம்பி அவளை விமான நிலையத்தில் விட்டுட்டு வாங்க..

ரொம்ப தூக்கம் வருது..

அதனால் என்ன போக சொல்றீங்களா..

அது எப்படி.. நான் சொல்ல வந்தத அப்படியே கரெக்டா சொல்ற?

18 வருஷம் குப்பை , அது தான்..

சரி.. கொஞ்சம் உதவி செய்யேன்.. ரொம்ப தூக்கம் வருது..

நீங்க என்னைக்கு மத்தவங்க பேசும் போது குறுக்க பேசாம இருப்பீங்களோ..

அன்னிக்கு தான் எனக்கு உதவியா?

அதே தான்.

அழுது கொண்டே வண்டியை எடுத்தேன்..

மகள்.. எப்ப திரும்பி வரீங்க..?

4 நாள் கழித்து.

திரும்பி வர 40 பேருக்கும் டிக்கட் எடுத்துடிங்களா ?

ஏன்.. டாடி.. இந்த டிக்கட்டை பத்தியே பேசுறிங்க.. எனி ப்ராப்ளம்?

தஞ்சாவூரில் இருந்து சீர்காழிக்கு திரும்ப வருகையில் ரயிலில் நடந்த அசம்பாவிதத்தை அவளிடம் சொல்லவா முடியும் ?

ராசாத்தியின் பள்ளிகூட பிள்ளைகள் பாடும் ஒரு பாடலை நீங்களே பாருங்களேன்..




பின் குறிப்பு :

திரும்ப வரும் போது என்ன ஆனது என்ற கேள்வி பின்னூட்டத்தில் வந்தது.. என்ன ஆனது என்பதை படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.'

ஆம்லெட்டும் அப்பளமும்...



நான்கு ஐந்து நாட்கள் பயணத்தில் இருப்பதால் பயணத்தை பற்றிய மீள் பதிவு. படிக்காதவர்களுக்காக.. 

Friday, August 26, 2016

பரதேசியின் காதலிகள்....

கோபத்தை கொட்டி தீர்த்துட்டீங்க இல்ல... கொஞ்சம் பழைய பாணியில் எழுதுங்கன்னு சில அன்பு கட்டளை.

கொஞ்சம் அவகாசம் தாங்க..

அதுவரைக்கும் நம்ம "பரதேசியின் காதலிகள்" பற்றி படிங்க...

மீள் பதிவு தான்.. மனசு சரியிலிங்க.. புதுசா எழுத...

சென்றவாரம்..சக பதிவர் பரதேசி அவர்கள்...

"கிளாஸ்மேட்டை லவ் பண்ணாதீங்க !!!!!!!!!!!!!!!"


என்ற பதிவு ஒன்று போட்டு இருந்தார். அதில் தெரிந்தோ தெரியாமலோ தன் பழைய காதலிகளின் பெயர்களை குருப்பிட்டும் இருந்தார். அதை வைத்து எழுத படும் தொடர் பதிவின் முதல் அத்தியாயம் தான் இது.

 கதிஜாவும்   "சதி"ஜாவும்

ராசா.. வா.. வந்து சாப்பிடு...

இதோ வரேன்..

என்று சொன்ன பரதேசி ... அரை மணி நேரம் கழித்தும் சாப்பாடிற்கு வரவில்லை.

வா ராசா..

குடி இருந்தால் தான் கோன் உயரும்

மருத்துவ சிகிச்சை அளித்து கொண்டு இருக்கும் போதே  ... இரவோடு இரவாக அந்த பெண்ணை காணவில்லை. அந்த பெண்ணின் கணவர் அவளை மருத்துவமனையில் இருந்து தூக்கி சென்று விட்டார்- மருத்துவமனை அதிகாரிகள்.

டேய்.. சனியன் பிடிச்ச முட்டாள்களா?

கூட்டி கழிச்சி  பாருங்க... நீங்க எவ்வளவு பெரிய முட்டாளுனு தெரியும் .

அதுக்கு முன்னாலே..

நீங்கள் எல்லாம் உண்மையாகவே இவ்வளவு  பெரிய முட்டாள்களா.. இல்ல எங்களை எல்லாம் உங்களைவிட பெரிய முட்டாள்கள்ன்னு முடிவே பண்ணிட்டிங்களா?

இந்த மாதிரி மனிதாபிமானமற்ற பிரச்சனைகளுக்கு இன்னொரு முக்கியமான காரணமும்  இருக்கு.

Thursday, August 25, 2016

பனிரெண்டு வயது பெண்ணுக்கு என்ன பதில் ....?

பனிரெண்டு வயது.. என் இல்லத்திலும் இரு ராசாத்திக்கள் சில வருடங்களுக்கு முன் பனிரெண்டு வயதில் இருந்தார்கள்..

அந்த நாட்களை எண்ணி பார்க்கின்றேன்.

உலகமே அவர்களின் அம்மா... அப்பாவோ சூப்பர் மென்.

எங்க அப்பாவினால் முடியாதது எதுவும் இல்லை என்ற நினைப்பு.

ஐந்து மணிக்கு வேலை முடிந்து வீட்டிற்கு எதிரில் வண்டியை நிறுத்தியதும் .. ஓடி வந்து. அரவணைப்பு.. அம்மாவிற்கும் சரி.. அப்பாவிற்கும் சரி. உலகமே... இதுதான்.

ஒரு நாள் இரவு .. கனவில் நான் இறந்தேன் என்று அழுது கொண்டே ஓடி வந்தவள்.. அடுத்த ஒரு வாரம் என் அறையை விட்டு விலகவே இல்லை.

கடந்த சில பதிவுகள், உங்கள் கண்ணில் இருந்து தப்பி இருந்தால்...