என் வலைத்தளம்!

Friday, January 29, 2016

"கேள்"வியும் நானே பதிலும் நானே ...

சனியும் மதியம் அதுவுமாய்..

அம்மணி சமையலறையில் இருக்க கண்மணிகள் அவரவர் அறையில் இருக்க அடியேன், அலுவலக வேலை என்று சொல்லிவிட்டு அருமையான பாடல்கள் கேட்டு கொண்டு இருந்த நேரம்..

தோள் பட்டையை யாரோ இறுக்கமாக பிடித்தனர். அந்த பிடியை பார்த்ததும் இரண்டாம் வருடம் இளங்கலை படிக்கையில் என் அருகில் அமர்ந்து தேர்வு எழுதி கொண்டு இறந்த கமலகண்ணன், சட்டை பையில் இருந்து  ஒரு "பிட்" எடுத்து எழுதி கொண்டு இருந்த வேளையில்,எங்கள் பேராசிரியர் ஒருவர் அவன் தோளின் மேல் கை வைத்தது தான் நினைவிற்கு வந்தது.

டாடி.. அம்மா எவ்வளவு நேரம் கத்துறாங்க ... நீங்க கொஞ்சம் கூட கவனிக்காம?

சாரி மகள், "ஹெட் போன்ஸ்" போட்டுன்னு இருந்ததால் ...கேட்கவில்லை.

Thursday, January 28, 2016

வீட்டுக்கு வீடு "ஆசை"ப்படி ..

டிங் டாங்...

அழைப்பு மணி அடித்தது! இந்த ஊரில் இந்த மாதிரி அழைப்பு மணி சத்தம் மிகவும் அரிதாக தானே கேட்கும், யாராக இருக்கும் என்ற நினைப்பிலே, கதவை திறந்தேன்...

வா, தண்டம்! என்ன சொல்லிக்காமா .. கொல்லிக்காமா?

வாத்தியாரே, அவசரமா ஒரு நிமிஷம் தனியா பேசணும்.


அதுக்கு ஏன் பாணி இவ்வளவு தூரம் வந்த? உங்க வீட்டிலே பாத்ரூம் போய் கண்ணாடிய பாத்து பேசி இருக்கலாமே.

Wednesday, January 27, 2016

"அஞ்சோ பத்தோ சேரும் - பிள்ளைகளுக்கு சேர்த்து வையுங்கள்"

இரவில் சில வேளைகளில் தூங்கிகொண்டு இருக்கையில் விழிப்பு வர, இது நம்மை அறியாமல் நடக்கும் நிகழ்ச்சி அல்ல, ஏதோ ஒரு உந்துதல் என்று நினைத்து வெளியே சன்னல் வழியாக எட்டி பார்த்து விட்டு, பின்பு இல்லத்தை ஒரு சுற்று சுற்று விட்டு வரும்போது.. தான் தெரியும்.

முன் கதவை அடைக்கவில்லையே...

பிரிட்ஜ் கதவு சரியாக மூடப்படவில்லை.

யாரும் இல்லாத அறையில் மின்விசிறி ஓடி கொண்டு உள்ளது.

Tuesday, January 26, 2016

16 வயதினிலே .. காலம் தான் மாறிவிட்டது!

16வது வயது...+2 முதல் வருடம் என்று நினைக்கின்றேன். ரெண்டும் கெட்டான் வயது என்று சொல்வார்கள்.

காலையில் யாரோ எழுப்பிவிட, 9 மணி பள்ளிகூடத்திற்கு 8 மணிக்கு எல்லாம் எழுப்புகின்றார்களே என்று நொந்து கொண்டே எழுந்தேன்.

எழும்பி தயாராகி  கிளம்பும் போது, "வெறும் வயிற்றில் போகாதே கொஞ்சம் கொட்டிக்கொண்டு போ "என்று சொல்லி ஒரு சிற்றுண்டி கொடுத்தார்கள். அதை உண்டு விட்டு, மறக்காமல் மதிய உணவிற்கான டிபன் பெட்டியை எடுத்து கொண்டு போ என்று யாரோ சொல்ல...

கணவர்ஸ் கார்னர் : சமையல் "அறை" to மன்னிப்பு "அறை" வரை .

பல நண்பர்களின் அன்பு தொல்லையால் இந்த வாரம் முதல் "கணவர்ஸ் கார்னர்" என்ற புதிய தொடரை ஆரம்பித்து உள்ளேன்.

இது வாரந்தோறும் செவ்வாய் கிழமை அன்று வெளிவரும். இதில் என் அனுபவத்தை வைத்து சக கணவன் மார்களுக்கு அறிவுரை வழங்கப்படும்.
இதோ இந்த வாரத்து அறிவுரைகள்.

Monday, January 25, 2016

நிறமோ ஒரு பறவை....

டாடி… உங்களுக்கு மொத்தம் எத்தனை நிறத்தின் பெயர் தெரியும்?





பள்ளி கூடத்தில் இருந்து ஓடி வந்து என் காரில் அமரும் போதே கேட்டாள் என் இளைய ராசாத்தி.
எனக்கு மட்டும் இல்ல ராசாத்தி.. ஒட்டு மொத்தமா எல்லா ஆம்பிளைகளுக்குமே மூணு இல்லாட்டி நாலு நிறம் தான் தெரியும்.

யு நீட் டு லேர்ன் மோர் அபௌட் கலர்ஸ் டாடி.

Sunday, January 24, 2016

ரயிலுக்கும் மெயிலுக்கும் “கைகாட்டி மரம்”

ஏங்க… நேத்து ஒரு லெட்டெர் கொடுத்து போஸ்ட் பாக்ஸில் போட சொன்னேன்னே … போட்டீங்களா…
உடனே போட்டுடனே..
அது ரொம்ப முக்கியமான லெட்டெருங்க, உண்மையா போட்டீங்களா …
இதுக்கு எல்லாமா பொய் சொல்லுவாங்க.. உங்கப்பரானை, போட்டுட்டேன்
அது போய் சேரலிங்க.

நேத்து தானே போட்டது..இந்த வாரத்தில் போய் சேந்துடும்…

Saturday, January 23, 2016

சீமானுக்கும் - SV சேகருக்கும் "லொள்ளு" ஜாஸ்திதான் !

என்ன இருந்தாலும் சீமானுக்கும் SV சேகருக்கும் "லொள்ளு" ஜாஸ்திதான் !

"அரசியலில் சினிமா பிரபலங்கள்" என்ற ஒரு நிகழ்ச்சியை "நியூஸ் 7 தமிழ்" என்ற சேனலில் காண நேர்ந்தது.

இதுதானே தம்பி நாம் கற்கும் பள்ளி....

ஏங்க.. நீங்க இன்னைக்கு பத்து மணிக்கு உயர்நிலை பள்ளிக்கூடம் போகணும், தெரியும் இல்ல..

அது எப்படி மறப்பேன்..?

இல்ல, ஆபிசில் பிசி   கிசின்னு மறந்துடாதீங்க..

ச்சே ச்சே ... போன மாசமே காலண்டரில் குறிச்சி வைச்சு இருக்கேன்.

போன மாசமா? இது போன வாரம் தானே நமக்கே சொன்னாங்க.

போன மாசம்ன்னா உனக்கு கேட்டுச்சி. போன வாரம் தான் சொன்னேன்.

சரி, என்ன மீடிங்க்னும் தெரியும் இல்ல.

தெரியும் .. அத எப்படி மறப்பேன்?

Friday, January 22, 2016

இன்று வந்ததும் அதே நிலாவா?

கல்லூரி நாட்கள். முதுகலை வகுப்பில் அமர்ந்துள்ள நேரம். எங்கள் வகுப்பு மூன்றாவது மாடியில் அமைந்துள்ளது. வணிகவியல் பேராசிரியர் பாடம் நடத்திக்கொண்டு இருந்த வேளை, வகுப்பின் வெளி இருந்து சலசலப்பு  லேசாக கேட்டது.  பொதுவாக இம்மாதிரியான சலசலப்பு எப்போதாவது கேட்கும், ஆனால் ஆரம்பித்த சில நிமிடங்களில் அமைதி நிலை மீண்டும் திரும்பும்.

முறை சலசலப்பு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரித்து கொண்டு வந்தது. மனம் பாடத்தில் கவனம் செலுத்தவில்லை. எங்கள் வகுப்பின் இருக்கையில் இருந்து யாரும் வெளியே என்ன நடக்கின்றது என்று பார்க்கவும் முடியாது.  மாணவர்களில் பலர் ஒருவருக்கொருவர் கண்ணாலே பேசி கொண்டு இருக்கையில், அடியேன் எழுந்து,

Thursday, January 21, 2016

மாணவர் தற்கொலை! எங்கே தவறினோம்?

இந்த பதிவை  எழத தூண்டியதே ..

ரோஹித் என்ற மாணவனின் தற்கொலை நிகழ்ச்சி தான்.,

என்ன ஒரு மாபெரும் இழப்பு.  உயர்கல்வி படிக்கும் மாணவன் ஒருவன் இனிமேலும் என்னால் இதை தாங்கி கொள்ள முடியாது என்ற முடிவு. இது நாம் ஒரு சமூதாயமாக தவறிவிட்டோம் என்று தான் காட்டுகின்றது.

மிகவும் பழமைவாய்ந்த புகழ்பெற்ற ஒரு பல்கலைகழகம்.  அதில் "டாக்டரேட்" வாங்குவதற்கு வந்த மாணவர்கள், அதில் ஒருவர் தான் இந்த ரோஹித்.

அங்கே இரு  மாணவ அமைப்புகளுக்கு ஒரு பிரச்சனை.

இம்மாதிரியான பிரச்சனைகளில் கல்லூரி  நிர்வாகம் மட்டுமே தலையிட வேண்டும் என்ற சட்டம் வர வேண்டும்.  அதற்கும் முன்பு.. ஒர் நிமிடம்,  கல்லூரி நிர்வாகிகள் நியமிப்பதில் அரசியல்வாதிகள் தலையிடக்கூடாது.  இந்த தறுதலை அரசியல்வாதிகள் பெரும்பாலானோர் கல்லூரி அருகே மருந்துக்கு கூட செல்லாதவர்கள்.

உதாரணம் : பிரதமர் மோடி, கல்வி அமைச்சர் ஸ்மிரிடி இராணி,  காங்கிரஸ் தலைவி சோனியா, ராகுல், முதல்வர் ஜெயலலிதா, முன் னால் முதல்வர் கருணாநிதி, "கும்பிடறேன் சாமி பன்னீர்செல்வம்", மற்றும் பலர்.

உயர்கல்வி வாழ்கையை சற்றும் அறியாத இந்த மாதிரி ஆட்கள் இந்த நிறுவனங்களின் நிர்வாகத்தில் தலையிட்டால் இந்நாட்டிற்கு "அயையோ"

கல்வி கூடங்களில் பாகுபாடுகள் இருக்க கூடாது. ரோஹித் பிரச்சனயில் ..ஒரு அமைப்பு தனக்கு இருக்கும் அரசியல் செல்வாக்கை பயன்படுத்தி மற்ற அமைப்பை எவ்வளவு இழிவாக செய்யவேண்டுமோ அப்படி செய்து உள்ளது.

தவறு.. தவறு.. தவறு.

ரோஹித் தலித் என்ற சமூதாயத்தில் இருந்து வந்தவர்.இவரும்  மற்றும் சிலரும் சேர்ந்து அம்பேத்கார் என்ற பெயர் கொண்ட ஒரு இயக்கத்தில் சேர்கின்றார்கள். அதே நிறுவனத்தில் பி ஜே பியின் மாணவர் பிரிவிற்கான ஒரு அமைப்பும் உள்ளது.

கொள்கை ரீதியாக இந்த இரு அமைப்பின் உறுப்பினர்களுக்கும் நீண்ட கால பனிபோர். இந்த  பகைமை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முற்றி கடைசியில் தற்கொலை வரை வந்துள்ளது!

இந்த சோகத்தின் அடிப்படை காரணம் என்ன? சாதி, வெறி, மதம் என்று நாம் என்னத்தான் கூறினாலும், என்னை பொறுத்தவரை இந்த சோகத்தின் அடிப்படை காரணம் நமக்கு அமைந்த அரசியல் "தருதலைகளே".

மாணவர்கள்  கண்டிப்பாக அரசியலில் ஈடுபட வேண்டும். தன மனதிற்கு பிடித்த கொள்கைகளை கொண்ட அரசியல் கட்சியுடன் சேர்ந்து, கூடவே தம் படிப்பையும் தொடர்ந்து வருவது ஒரு மாணவருக்கான அழகு. இம்மாதிரியான அரசியலில் விருப்பம் காட்டும்  மாணவர்களுக்கு வளர்ந்த அரசியல்வாதிகள் ஒரு வழிகாட்டியாக இருக்க வேண்டும்.

ஆனால், இன்று நம் நாட்டின் நிலைமையோ வேறு. எந்த ஒரு அரசியல்வாதியையாவது நாம் நமக்கு வழிகாட்டியாக எடுத்து கொள்ள முடியுமா? நாட்டு அரசியலை விடுங்கள். தமிழக அரசியலக்கு வாருங்கள்.  நமக்கு வாய்த்த இந்த "ஏழரைகள்" யாராவது நம் மரியாதையை பெற்றவர்களா? அங்கே தான் பிரச்சனை ஆரம்பிகின்றது. இந்த மாதிரியான தறுதலைகளை தேர்ந்தடுத்த நாம் மீண்டும் மீண்டும் சொந்த செலவில் சூனியம் வைத்து கொள்கின்றோம்.

இந்த கல்லூரியில் இந்த இரு அமைப்புகளுக்கும் பிரச்சனை. பொதுவாக மாணவர்கள் எந்த அமைப்பை சேர்ந்தவர்களானாலும் ஒரு பொது பிரச்சனைக்காக ஒன்று கூட வேண்டும். ஆனால் நாம் நம் அடுத்த தலைமுறையை இப்படியா வளர்த்துள்ளோம்? அவர்களின் அறிவை தான் கெடுத்து குட்டி சுவராக்கியுள்ளோமே.

சென்ற வருடத்தில் ஒரு நாள் இந்த அமைப்பில் இருந்த ஒருவர் அடுத்த அமைப்பினரை "குண்டர்கள் " என்று  தம் முகநூலில் விமரிசிக்க அதையும் பலர் ரசிக்க, மேலும் சில விமர்சனங்கள் விட, அடுத்த அமைப்பினர் இவரிடம் மன்னிப்பு கேட்கும் படி சென்று இருகின்றனர்.

அந்த இடத்தில் ஒரு அமைப்பினர், மன்னிப்பு  கேட்க வந்தவர்கள் தம்மை கடுமையாக தாக்கினார்கள் என்று ஒரு குற்ற சாட்டை வைத்தனர்.  அடுத்தவரோ நாங்கள் அவ்வாறு தாக்கவில்லை என்று சொல்ல வழக்கு நீதிமன்றம் சென்றது. ஆவர்கள் கல்லூரியில் ஒரு சீர்திருத்த குழு போல் அமைத்து அந்த குழுவும் நடந்தவற்றை விசாரித்து இப்படி "அடி தடி" எதுவும்  நடக்கவில்லை என்ற முடிவிற்கு வந்து அம்பேத்கார் அமைப்பை சேர்ந்தவர்களை கடுமையாக கண்டித்து அனுப்பிவிட்டனர்.

இந்த பிரச்சனை இங்கே முடிந்து இருக்கவேண்டும். முடிந்ததா? அதுதான் இல்லை. இங்கே தான் நம் தறுதலைகள் வருகின்றார்கள்.

இந்த பிஜேபி சார்ந்த அமைப்பினர் இந்த முடிவு வந்ததும் அதை ஒரு இழிவாக எடுத்து கொண்டு, அவர்களை சார்ந்த மத்திய அமைச்சர் பண்டாரு அவர்களிடம் சென்று இருகின்றார்கள்.

ஒரு மத்திய அமைச்சர், பொறுப்பில் உள்ளவர் என்ன செய்யவேண்டும்? தீர விசாரிக்க வேண்டும் அல்லவா?  தீரவிசாரித்து இருந்தால் இந்த பிரச்சனைக்கு ஒரு குழு அமைத்து அந்த குழுவும் முடிவு எடுத்து விட்டது. இனிமேல் சமாதானமாக இருங்கள் என்றல்லவா சொல்லி இருக்க வேண்டும்.

இவர் என்ன செய்தார் ? உடனடியாக .. மத்திய அமைச்சர் ஸ்மிரிடி இராணியின் துறைக்கு ஒரு கடிதம். இந்த அம்மையாரை பற்றி சொல்லவே தேவையில்லை. 90ல் B Com   முதல் வருடம், 95ல் BA  முதல் வருடம், மற்றும் யேல் பலகலைகழகத்தில் ஒரே வாரத்தில் டிகிரி வாங்கிய அபூர்வ சுந்தரி.

இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த கல்வித்துறைக்கும் இவர் தான் தலைமை.

இந்த கடிதம் வந்தவுடன் இவர் என்ன செய்து  இருக்க வேண்டும்? தீர விசாரித்து இருக்கவேண்டும். என்ன செய்தார்? அடுத்த ஐந்து வாரத்தில் கல்லூரியின் நிர்வாகத்திற்கு ஆறு கடிதம்?

என்ன செய்தீர்கள் ? இது ஒரு VIP  இடம் இருந்து வந்த குற்ற சாட்டு. என்ன செய்தீர்கள் .. என்ன செய்தீர்கள் ?

கல்லூரியின் தலைமை என்ன செய்யும்? அவர்களும் இவர்களின் கீழ் பணியாற்றுபவர்கள் தானே. அதனால், மீண்டும் ஒரு குழு அமைத்து, இந்த முறை, இவர்கள் அந்த நபரை தாக்கீனார்கள்  என்று முடிவு செய்து தண்டனை அளித்தார்கள்.

என்ன தண்டனை. கல்லூரிக்கு வரலாம். விடுதியில் தங்ககூடாது. உணவு கிடையாது. நூலகத்தில் நுழைய கூடாது. மாதந்தோறும் வரும் சன்மான தொகை அளிக்க படாது.

இந்த சனியன் பிடித்த அரசியல்வாதிகள் கல்லூரிக்கு சென்று இருந்தால்  இதில் வரும் கஷ்டம் அவர்களுக்கு தெரிந்து இருக்கும். இவர்களுக்கு தெரிந்தது எல்லாம் தங்களுடைய கட்சி, தங்களுடைய உறவு.  இவர்களை எதிர்த்து யார் பேசினாலும் அவர்கள் தண்டிக்க படவேண்டும்.

என்ன செய்வார் இந்த மாணவர். தன் பிறப்பே ஒரு விபத்து என்று எழுதிவைத்து விட்டு தன உயிரை மாய்த்து கொண்டார்.

 ஒரு அறிவியல் எழுத்தாளராக வர வேண்டும் என்ற கனவு சிதைந்ததின் காரணம் என்ன? அரசியல்வாதிகளின் அலட்சிய போக்கே. தான் என்ற ஒரு சுயநலமே.

மாணவர்கள் அடித்து கொண்டார்கள் என்றால் பெரியவர்கள் தானே அனைவரையும் கூட்டி சமாதானம் செய்ய வேண்டும் . ஆனால் இவர்களோ.

என்னை பொறுத்தவரை, ஒரு துறையில் படித்தவரே, தேர்ந்தவரே அந்த துறைக்கு மந்திரியாக வேண்டும்.  எதற்கு எடுத்தாலும் காலில் விழும் "கும்பிடறேன் சாமி பன்னீர் செல்வத்தினால்" தேநீர் போடும் போது பாலில் எவ்வளவு நீர் கலக்க வேண்டும் என்று தெரியும் ஆனால் பொது பணித்துறை அமைச்சராக வெள்ளத்து நீரை எப்படி கட்டு படுத்தவேண்டும் என்று தெரியகண்டிப்பாக வாய்ப்பு  இல்லை.

ஸ்மிர்தி இராணி அவர்கள் இந்த பதவியை எடுத்ததில் இருந்தே, தங்கள் கட்சிக்கு வேண்டியவர்களை ஒவ்வொரு கல்வி நிறுவனத்திலும் நியமித்து வருகின்றார்கள்.

இம்மாதிரியான செயல்கள் நம் நாட்டிற்க்கு ஒரு கேடு. 60 வருடம் காங்கிரஸ் செய்த அநியாயம் அட்டூழியம் எல்லாம் அழிந்தது என்று மகிழ்ச்சி அடைந்த நாம் நாம் அனைவரும், இப்போது.. " நமக்கு விடிவு  காலமே இல்லையா" என்ற நிலைக்கு தள்ள பட்டு இருகின்றோம்.

கடைசியாக ஒரு விஷயம்.

இந்த மாணவன் தன் இறப்பு குறிப்பில், தான் ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட குடும்பத்தில் பிறந்தவன் என்பதே தான் செய்த குற்றம் போல் உள்ளதே என்று எழுதி இருகின்றார்.

கடந்த இரண்டு தினங்களாக நம் அரசியல்வாதிகள் இந்த இறப்பை ஒரு  கூத்தாடி நிகழ்ச்சியாக மாற்றி விட்டார்கள்.

காங்கிரஸ் இதை தங்களுக்கு சாதகமாகவும், BJP தங்களுக்கும் இதற்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லாததை போலவும் .. என்ன ஒரு அநியாயம்.

இந்த மாணவர் தலித் அல்ல என்று BJP கட்சியை சார்ந்த ஒருவர் வாதிடுகின்றார். அட நாதாரி , அவன் இறந்த பின் அவன் சடலத்திலுமா உனக்கு சாதி?

இன்னொரு BJP பேச்சாளார்.. டாக்டரேட் படிப்பது மிகவும் கடினம். அதை சமாளிக்காமல் இறந்ததை போல் பேசுகின்றார்.

இன்னொருவர் .. இறந்த இவர் ஒரு இஸ்லாமிய தீவிரவாதியை ஆதரித்தார் என்று பேசுகின்றார்.

பிணந்தின்னி கழுகுகளை விட கேவலமானவர்கள் என்பதை தம் பேச்சில் சொல்லி  வருகின்றனர்.

அமைச்சர் ஸ்மிரிடி இராணி இந்த பிரச்சனை  ஒரு தலித் - மற்றவர்கள் பிரச்சனையே அல்ல என்று கொக்கரிகின்றார்.

அதுவும் ஒரு விதத்தில் சரியே..

இதன் பிரச்சனையே.. மருந்துக்கும் கல்லூரிக்கு செல்லாமல் கல்வித்துறையின் மந்திரியாக இவரை வைத்துள்ளோமே.. நம் அரசியல் சாசனம் தான் பிரச்சனையே.

தாழ்த்த பட்ட கருப்பு இன மக்களுக்காக தான் வாழ்வையே அர்பணித்த மார்டின் லூதர் கிங் பிறந்த அதே வாரத்தில் இந்த தாழ்த்தபட்ட மாணவன் அணைந்து போய் இருகின்றான்.

மார்டின் லூதர் அவர்களின் பொன்னான வாக்கு தான் நினைவிற்கு வருகின்றது.

“Injustice anywhere is a threat to justice everywhere.”
வாழ்க பாரதம்.

Wednesday, January 20, 2016

So , தமிழ் நாட்டிலும் இப்படி நடக்க ஒரு வாய்ப்பு இருக்கா?

First thing First.

சுகவீனமாய் இருந்த நடிகர் - எழுத்தாளர் சோ. ராமசாமி அவர்கள் மீண்டும் சுகம் பெற்றி வெளியுலகிற்கு வந்துள்ளார் என்பதில் ஒரு மகிழ்ச்சி . துக்ளக்கின் இந்த ஆண்டு விழாவிற்கு வந்த அவர் சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்தபடியே இந்த நிகழ்ச்சியை அருமையாக நடத்தி முடித்தார்.


சோ  அவர்கள் மேல் எனக்கு எப்போதுமே ஒரு "Love - Hate" உறவு. தனக்கு பிடித்தமானவர்களை கோபுரத்தில்  தூக்கிவைப்பார், பிடிக்கவில்லையென்றால்  குப்பைதொட்டி தான்.  மற்றும் தான் பிடித்த முயலுக்கு மூன்று கால் என்ற பிடிவாதம் வேறு.

சோ அவர்களை ஒரு நகைச்சுவை நடிகனாக நான் அதிகம் பார்த்து இல்லாவிடிலும் ... பள்ளி நாட்களில் அவர்  நடித்த எதோ ஒரு ஒலிநாடா கிடைத்தது. அது சினிமாவா நாடகமா என்று தெரியவில்லை. நான் அந்த ஒலிநாடாவை அடிக்கடி போட்டு கேட்டுள்ளேன்.

அதில் ஒரு காட்சியில் சோ அவர்கள், கணக்கு பாடம் கற்று கொள்ள செல்வார் . அங்கே கழித்தல் கணக்கை சொல்லி கொடுக்கும் ஆசிரியயை  அவரை  கீழே  இருக்கும் எண் மேலே  இருப்பதை விட பெரிதாக இருந்தால்  உடனே பக்கத்தில் கடன் வாங்கு என்பார். சோ அவர்கள், பதிலாக .." இப்பதான் தெரியுது, ஏன் படிச்சவன் எல்லாம் வெட்கம் இல்லாமல்  கடன் வாங்குறான் என்று " என்பார். இது போல் அந்த நிகழ்ச்சியில் பல பஞ்ச்.

பிறகு, வெளி உலகம் அறிய ஆரம்பித்ததும் சோ அவர்களின் துக்ளக் பத்திரிக்கை  வாங்கி படிக்க ஆரம்பித்தேன். நல்ல நையாண்டி தனமாக இருக்கும். அதில் வரும் கார்டூன்கள் எனக்கு அதிகம் பிடிக்கும்.

பொதுவாக சொல்ல  வேண்டும் என்றால் இவர் எப்போதுமே ஒரு எதிர்வினையாக நினைக்க கூடிய மனிதர்.  அதனால் தன் பொதுவாழ்க்கையில் பெரும்பாலும் எதிர் கட்சியாகவே செயல் பட்டுவந்தார்.

காங்கிரஸின் ஊழலான ஆட்சியில் இருந்து இந்தியாவை யார் காப்பாற்றுவார்கள் என்று நிறைய பேர் ஏங்கும் போது, "அண்ணன் எப்ப சாவான் திண்ணை எப்ப காலியாகும்" என்று  அத்வானி காத்து கொண்டு இருக்கையில்.. "விழ போகும் பனம்பழத்தின்" மேல் மோடி அவர்கள் அமர... சோ மோடியின் தீவிர ரசிகர் ஆனார்.  மோடி அவர்களை சோ பாராட்டி பேசுவதை கேட்டால் நடுநிலையினருக்கு  கொஞ்சம் கூசும். அப்படி பாராட்டுவார்.

இதேபோல் கருணாதியின் தி மு க வில் இருந்து தமிழகத்தை யாராவது காப்பாற்றுவார்களா என்று தேடுகையில் தான் இவர் ஜெயலிதா அவர்களுக்கு நெருங்கிய ஆலோசகராக மாறினார்.

இப்படி மோடி - ஜெயலிதாவோடு  நெருங்கிய உறவு தொடர்வதால், சோ அவர்கள் இவர்கள் இருவரையும் எப்போதும் விட்டு கொடுக்கவே மாட்டார்.  அவர்கள் என்னதான் தவறு செய்தாலும்.. காங்கரஸ் - தி மு க விடை இவர்கள் பரவாயில்லை என்றும், இவர்களின் ஆட்சியில் குறையை விட நிறைகளே அதிகம் என்றும் ஒரு கருத்தை முன் வைப்பார்.

மற்றும், சோ அவர்களுக்கு ஏழை எளிய பாட்டாளி மக்கள் மேல் எப்போதும் அக்கறை இருந்ததாக நான் கருதுவது இல்லை. அவர் புத்தகமும் சரி, பேச்சுகளும்  சரி நடுத்தர மற்றும் பணக்கார வாசகரக்ளை மனதில் வைத்தே இருக்கும்.

தான் நம்பிய விஷயத்தை துணிச்சலாக சொல்வார். யாருக்கும் பயப்படமாட்டார்.

கடந்த சில மாதங்களாக இவர் நோய் வாய் பட்டு மருத்துவமனையில் இருந்தார். தற்போது நலம் திரும்பி  சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்தாலும் பேசும்  - கேட்கும் திறனோடு வந்துள்ளார்.

அவர் முழு பூரணம் அடைய அடியேனின் பிரார்த்தனைகள்.

இப்போது தலைப்பிற்கு வருவோம்.

இங்கே நான் வாழும் அமெரிக்காவிலும் சரி, மற்றும் இந்தியாவில் சில மாநிலங்களிலும் சரி. அரசியல் நாகரீகம் என்று ஒன்ற உண்டு. அது என்னவெனில், என்னதான் கொள்கை ரீதியாக எதிரியாக இருந்தாலும்  எல்லாரும் ஒரு நல்ல கெட்ட காரியத்தில் ஒன்றாக கலந்து கொள்பவர்கள், உறவாடுவார்கள்.

தமிழகத்திலும் பெரியார்- ராஜாஜி -அண்ணா - காமாராஜ் காலத்தில் இந்த பழக்கம் நீடித்தது என்று கேள்வி. ஆனால் கடந்த சில வருடங்களாக  தி மு க மற்றும் அ தி மு க என்ற இரு கட்சிகளின் தலைமை என்று கூறி கொள்ளும்      "ஏழரைகளால்" இந்த பழக்கம் முற்றும் மாறிவிட்டது.

பெரிய தலைவர்களில்  இருந்து அடிமட்ட தொண்டன் வரை அடுத்த கட்சிகாரனை பார்த்தால் ஒரு பரமஎதிரியாக பார்கின்றார்கள். இது தமிழகத்திற்கு வந்த கேடு.

ஒரு வெள்ள நிவாரணமாய்  இருக்கட்டும், அல்ல என்ன ஒரு பொது  பிரச்சனையாக இருந்தாலும் அனைத்து  கட்சி கூட்டம் என்ற பேச்சே தமிழத்தில் இல்லாமல் போய்விட்டது. அதற்கு  இந்த இரு கட்சிகளின் தலைவர்களே கரணம்.

இவர்கள் கட்சியை பற்றி யாராவது எதிர்த்து பேசினால் அவர்களை ஒட்டுமொத்தமாக ஒட்டி விடுவார்கள். ( ஐயோ.. ஐயோ.. என்று யாரோ சொல்வது கேட்கின்றது) .

இப்படியான ஒரு கேடு கெட்ட விவேகமற்ற அரசியல் சூழ்நிலையில் சோ அவர்கள் நடத்திய துக்ளக் ஆண்டு விழா சற்று வித்தியாசமாக இருந்தது.

இந்த விழாவில், சோ அவர்களை தவிர ... பழ கருப்பையா, இளங்கோவன், பொன் ராதா கிருஷ்ணன், அன்புமணி ராமதாஸ் , சரத்குமார் (அது சரி , இப்படி பொது நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ள மட்டும் நேரம் இருக்கே , கொஞ்சம் அந்த நடிகர் சங்கத்துக்கு கணக்கையும் முடித்து  கொடுக்கலாமே, அப்படியே அந்த கும்பகோணம் தீ விபத்திற்கு  வந்த  அறுபது லட்சம் நிதி உதவி எங்க போச்சுனு சொன்னா கொஞ்சம் நல்லா இருக்கும்)  போன்றவர்கள் மேடையில் அமர்ந்து இருந்தார்கள்.

இந்த காட்ச்சியை பார்த்ததும் நான் என்னை அறியாமலே மயங்கி விழுந்த நிலைமைக்கு  வந்து விட்டேன். என்ன ? தமிழக அரசியில் எதிரிகள், ஒரே மேடையிலா ? என்னால் எண் கண்ணையே நம்ப முடியவில்லை. சற்று நேரம் கழித்து சுதாரித்து எழுந்து நிகழ்சியை பார்க்க ஆரம்பித்தேன் .

இவர்கள் பேசுகையில் ஒருவரையொருவர் நட்ப்போடு  தாக்கி கொண்டதையும் , பேச்சின் நடுவே சோ அவர்களின் நக்கலும் மிகவும் ரசிக்கும் படி இருந்தது.

குறிப்பாக இளங்கோவன் அவர்கள் "மரம் வெட்டகூடாது" என்ற நக்கல் மற்றும் அன்புமணியின் "விஜயகாந்த்" நக்கல் கடைசியாக வந்த பழ கருப்பையா அவர்களின் ஜோரான  பேச்சும் ... மிகவும் நன்றாக  இருந்தது.

பழ கருப்பையா அவர்கள் அரசியலில் இருந்து ஓய்வு பெற முடிவு எடுத்து விட்டார். அவர் சார்ந்த ஆளும் கட்சியினரை  ஒட்டு ஒட்டு என்று ஓட்டியவர்..

இளங்கோவனை ..

காந்தி அவர்கள் வளர்த்த காங்கிரஸ் கட்சியை  வளர்க்க இன்று நக்மா.. குஷ்போ.. என்று இளங்கோவனை கேட்க.

இவர் பேசி  முடித்து வந்தவுடன், இளங்கோவனும் இவரும்  கை குலுக்கி
வாழ்த்திகொள்ள .. சோ அவர்களோ..

பழ கருப்பையா அவர்கள் இப்போது  அ தி மு கவில் இருக்கார் !? (நாளை இருப்பாரோ என்ற தொனியில் )

என்று இன்னொரு நக்கல் அடிக்க .. நிகழ்ச்சி நன்றாக இருந்தது.

இந்த இரண்டு "ஏழரைகளின்" அரசியல் காலம் முடிந்தவுடன் ,இம்மாதிரியான நிகழ்சிகள் தொடர வேண்டும்.  முட்டாள் தானமான இந்த   தேவையில்லா பகைமை கண்டிப்பாக ஒழிய வேண்டும்.

நிகழ்ச்சிக்கு நன்றி சோ அவர்களே.

Monday, January 18, 2016

பாடலாசிரியர் கார்கி வைரமுத்து அவர்களுக்கு ஒரு விண்ணப்பம்.

கடந்த சில நாட்களாக இணைய தளத்தில் சில பதிவர்களின் கவிதைகளை படித்தேன். யாருமே அறியாத பதிவர்கள், ஆனால் இவர்களின் கவிதையின் தரமோ அபாரம்.

இவ்வளவு சீராக ... நேர்த்தியாக அர்த்தமுடன் எழுதும் இவர்களை உலகறியவில்லையே என்ற ஏக்கம், என்னை வருத்த படசெய்தது .

Saturday, January 16, 2016

நாங்க "புது"சா ....நாங்க "புது"சா ...

 "புது" கல்லூரி வருடம் ஆரம்பிக்கும் நேரம்.

ஜூன் 11, 1982.  இளங்கலை படிக்கையில் இரண்டாம் ஆண்டு கோடை விடுமுறை முடிந்து "புதிய" கல்லூரி ஆண்டு துவங்கும் நேரம். முதலாம் ஆண்டில் கல்லூரி நான் "புதிது" அல்லவா. அனைத்து பாடங்களையும்  ஒழுங்காக படித்து முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற வேண்டும் என்ற "புது" ஆசையை "புது"ப்பித்து  கொண்டு "புத்"துயிர் பெற்றவன் போல் படித்த வருடம் ... முதலாம் ஆண்டு. பள்ளிகூடத்தில் இருந்த ஒழுக்கம் பயம் எல்லாம் கொஞ்சம் கூடவே இருந்தது.

Thursday, January 14, 2016

கழுதைக்கு தெரியுமா....!?

அழைப்பு மணி அடித்தது...

வியாழன் அதுவும் மாலை ஆறு மணிக்கு ... யாரா இருக்கும் ?

ஒருவேளை சுயநலவாதிகளா?

பதிவுலகில் எழுத ஆரம்பித்து இரண்டு வருடத்திற்கும் மேல் ஆகி விட்டது. சில நாட்களில் எழுத எவ்வளவோ விஷயங்கள் இருப்பது போல் தெரியும், அடுத்த நாளே.. என்னடா இது ? ஒன்றுமே எழுத தோன்றவில்லையே என்றும் தோன்றும்.


Wednesday, January 13, 2016

பொங்கலோ பொங்கல் டு யு டாடி..!

டாடி…
சொல்லு மகள்..
இவ்வளவு நாளா நீங்க வெளி நாட்டில் இருந்தாலும் உங்களுக்கு இன்னும் சரியா ஆங்கிலத்தில் பேச தெரியவில்லை.

என்ன ராசாத்தி, வைச்சிக்கினா இல்லன்னு சொல்றேன். வளர்ந்தது இந்தியாவில், தாய் மொழி தமிழ். ஆங்கிலம் பேச ஆரம்பித்ததே உயர் நிலை பள்ளியில் தானே மகள்.. அதனால் அங்கே இங்கே கொஞ்சம் தடுமாறும்.. அதை நீ கண்டுக்காத!

Tuesday, January 12, 2016

ஜல்லிக்கட்டு தடை... கலாய்ப்பு... (படங்கள் மட்டும்)


இது விளம்புமா சுலோ ?

ஊரில் நன்கு படித்த, பெயர் பெற்ற, கொழுத்த பணக்காரி  தான் "சுலோ" என்று அழைக்கபடும் சுலோச்சனா! காலையில் எழுந்தவுடன் தன்னிடம் பணிபுரியும் உதவியாளரிடம் அன்றைக்கான நிகழ்சிகளை பற்றி பேசி கொண்டு இருந்தாள்.

அம்மா, இன்றைக்கு ஒரு முக்கிய கூட்டம், நிறைய படித்தவர்கள் , அரசியல்வாதிகள் , சினிமா நட்சத்திரங்கள்   எல்லாரும் வருகின்றார்கள். அங்கே நீங்கள் தான் சிறப்பு பேச்சு.

Monday, January 11, 2016

"ஜல்லி கட்டு "....அடக்க போவது யாரு?

ரிங் … ரிங் .. அலைபேசியில் நண்பனின் பெயரை தட்டினேன்… அதுவும் ரிங்கியது….
இந்த பாடல் உங்களுக்கு பிடித்து இருந்தால் நம்பர் 2 தட்டுங்கள், இந்த பாடலை நீங்கள் இலவசமாக பெறலாம் .

Sunday, January 10, 2016

மீண்டும் விசு, வரும் புதன் வரை...

இதை படிக்கும் முன் என் கடந்த பதிவான


நாளை முதல் என்னை இங்கே தேட வேண்டாம்...

என்ற பதிவை படித்து விட்டு வாருங்கள், அப்போது தான் விஷயம் முழுமையாக புரியும்.

இரவு 8 மணி ஆனது. இந்த குலுக்கல் நடப்பதை சற்று மறந்து விட்டு இருந்த நான், செய்திகள் படிக்க கணினியை தட்ட, அதில் 900 மில்லியன் வென்றது யார் ? என்ற தலைப்பு செய்தி இருந்தது.

Saturday, January 9, 2016

நாளை முதல் என்னை இங்கே தேட வேண்டாம்...

சனியும் அதுவுமாக காலையில் வாகனத்தை சுத்தம் செய்யும் இடத்திற்கு எடுத்து கொண்டு  சென்றேன்.


காலை 8 மணி போல் செல்வதால் அங்கே அதிக கூட்டம் இருக்காது, அதனால் சீக்கிரமாக வண்டியை சுத்த படுத்தி தருவார்கள். வண்டியை அவர்களிடம் கொடுத்து விட்டு எதிரில் இருந்த இருக்கையில் அமரும் போது அருகில் இருந்த கடையில் இருந்த கூட்டத்தை கவனித்தேன்.

என்னடா இது?

இவ்வளவு காலையில் அதுவும் இவ்வளவு கூட்டம் ? வளரும் வயதில் இந்தியாவில் ரேசன் கடையில் மண்ணெண்ணெய்  வாங்க நின்ற கூட்டத்தை விட அதிகமாக இருகின்றதே என்று ஒரு நிமிடம் யோசித்து .. நினைவுகளை வேறு பக்கம் திருப்ப முயன்றேன்.

Thursday, January 7, 2016

5ல் இருந்து 50 வரை ...

1980'களில் கல்லூரி நாட்கள்  - காலை வேலை!

மதிய உணவிற்கான புளி சோறு மற்றும் வேகவைத்த முட்டையை டிபனில் போட்டு கொண்டு, கையில் இரண்டு புத்தகங்களையும் எடுத்து கொண்டு பேருந்தை பிடித்து கல்லூரி சென்று அடையும் போது கொஞ்சம் தாமதமாகிவிட்டது.


வகுப்பு ஆரம்பித்து விட்டது. கதவின் அருகில் நின்று பேராசிரியர் பார்வை என் பக்கம் வரை திரும்ப காத்து இருந்து அவர் பார்த்தவுடன் ...

Sunday, January 3, 2016

அறைய வேண்டாமா இந்த தரித்தரத்தை ...


ஆண்டின் முதல் பதிவில் ஏதாவது நல்ல காரியம் எழுதலாம் என்று எழுதி தயார் செய்து வைத்து அதை வெளியீடுவதர்க்கு முன் என் போதாத காலம்  செய்திகளை படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

கடந்த சில பதிவுகள், உங்கள் கண்ணில் இருந்து தப்பி இருந்தால்...